ความรู้สึกสีเทา
เขาว่าคนเราจะรู้สึกเศร้าเมื่อฝนตก
เห็นทีจะจริง


น่าแปลก ทั้ง ๆ ที่ตอนแรกร้อนอย่างกับนรกแต่ตอนนี้ท้องฟ้ากลับเปลี่ยนเป็นสีเทาในเฉดสีที่เข้มขึ้นเรื่อย ๆ 


เป็นสีเทาเฉดสีเดียวกันกับความรู้สึกฉัน


ฉันชอบตอนฝนตกนะ
แต่ฉันก็ไม่ชอบที่ท้องฟ้ากลายเป็นสีเทา


ฉันไม่ชอบที่มันทำให้ฉันเศร้า
ฉันไม่ชอบที่มันทำให้ฉันเหงา
ฉันไม่ชอบที่มันทำให้ฉันหวนคิดถึงอดีต


ทุกอย่างรอบตัวกลายเป็นสีเทา 
รวมถึงตัวฉันเอง


บางทีมันก็ทำให้ฉันรู้สึกเหมืือนกำลังจมลงไปสู่มหาสมุทรที่มือชื่อเรียกว่า อดีต


ค่อย ๆ จมลงไปลึกขึ้นเรื่อย ๆ จนรู้สึกหายใจไม่ออก เรื่องบางเรื่องที่ลืมเลือนไปกลับฉายชัดขึ้นมาราวกับมันเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน


มันทำให้ฉันรู้สึกแย่
แต่ฉันก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากจมลงไป


ความรู้สึกเก่า ๆ ที่ยังคงตกตะกอนอยู่ในใจกระจายฟุ้งขึ้นมาให้รู้สึกเจ็บจี๊ด


แต่ไม่นานนัก ฉันก็รู้สึกเหมือนตัวเองโผล่พ้นน้ำ กอบโกยหาอากาศหายใจเป็นพัลวัน


ความรู้สึกอึดอัดหายไปแล้ว


เหลือเพียงแต่ตัวฉัน ที่คอยใช้สองมือกดทับอดีตที่ปะทุขึ้นมาลงในลิ้นชักส่วนที่ลึกที่สุดของหัวใจ


กดมันให้ลึก
ลึกว่าครั้งไหน ๆ
เพียงเพราะหวัง
ว่ามันจะไม่กลับขึ้นมาทำร้ายฉันอีก


หวังว่าฉันจะไม่ถูกมันลากลงไปใต้มหาสมุทรอีก


ทุกคนมีมหาสมุทรอดีตเป็นของตัวเองกันทั้งนั้น






- แด่ฉัน, ที่ยังคงถูกอดีตตามหลอกหลอน




SHARE
Written in this book
เธอ
ถึงเธอ, ที่บัดนี้ได้ย้ายจากชีวิตจริงไปอยู่ในหัวใจเรียบร้อยแล้ว
Writer
Hangovxr
- 88
แด่คุณ, คนที่ผมไม่มีวันเอื้อมถึง

Comments