가려진 시간 เวลาที่หายไป

              ตอนที่ฉันดูหนังเรื่องนี้ ในเริ่มแรกของตอนนั้น รอยยิ้มของซูรินที่ให้กับซองมิน ช่างมีความสุขมาก พวกเขาซุกซนตามประสาเด็กๆ แต่เมื่อความซุกซนนำพามาซึ่งความวุ่นวาย ฉันก็ใจหายไปด้วย ซองมินที่โตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ซูรินที่พยายามช่วยซองมิน แต่กลับมีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่รู้ความผิดพลาดของเรื่องประหลาด ไม่มีใครเชื่อคำพูดของซูริน กลับกันซองมินกลายเป็นผู้ต้องหาคดีลักพาตัวเพื่อนและตัวเขาเองในวัยเด็ก สุดท้ายซองมินก็ต้องกลับไปอยู่ในช่วงเวลาที่หยุดหมุนอีกครั้งเพื่อจะช่วยซูรินให้รอดตาย เขาอยากให้ซูรินได้เติบโตไปพร้อมกับเวลาที่ควรได้มาตั้งแต่ตน ฉันรู้สึกหดหู่เล็กน้อยตลอดระยะเวลาที่ซูรินพยายามช่วยซองมิน ถึงแม้ทุกอย่างจะต้องดำเนินต่อไป ไม่อาจย้อนเวลามาได้ ก็ทำให้ฉันกลับมองตัวเอง ในขณะที่ฉันอายุเท่านี้ ฉันกลับไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน มันก็เหมือนกันกับซองมิน ปล่อยให้เวลาสูญเปล่า ฉันอยากจะย้ำกับตัวเองว่าอย่าปล่อยเวลาไปอีกนะ ถ้าหากบอกใครได้ฉันก็จะบอกว่าเต็มที่กับเวลานั้นนะ ตั้งใจทำทุกอย่างให้มันคุ้มค่ากับเวลานั้นนะ เธอจะได้ไม่เสียใจกับเวลาที่หายไปเหมือนกับซองมิน 


(12.06.62meemoonight)



            สวัสดีค่ะ ฉันได้ดูหนังเรื่อง Vanishing time a boy who returned หรือ 가려진 시간  เวลาที่หายไป  เลยขอบันทึกหน่อยแล้วกัน เรื่องนี้อารมณ์​หน่วงเหมือนกันค่ะ แต่ถ้าได้ดูแล้วมีข้อคิดเยอะเลยนะคะ สำหรับเรื่องของเวลาแล้วมันมีค่าจริงๆ ค่ะ  
อยากให้ดูกันนะคะใน iflix ค่ะ ><

ปล. รูปภาพแนะนำไม่เกี่บวกับหนังนะคะ 

      ถ้าใครอ่านงงๆ ขอโทษด้วยนะคะ ฉันแค่อยากแสดงความรู้สึกต่อหนังน่ะค่ะ 
SHARE
Writer
Ullchuu
ออลชู่วเขียนด้วยใจรัก
From small beginnings come great things -Anonymous-

Comments