เคยชิน
เคยมั้ย เวลาที่เราทำบางสิ่งเป็นประจำจนมันแทบกลายเป็นชีวิตประจำวันไปแล้ว

มันหายไป...

ใช่มันหายไป หายไปไหนก็ไม่รู้ หายไปแบบที่เราเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า สิ่งเหล่านี้จะกลับมาหาเราอีกครั้งมั้ย
หรือว่า
มันจะหายไปตลอดกาลเลย...

เหมือนคุณเลยเนอะ 
ที่คอยทักมาถามไถ่เสมอ
คอลกันทุกวัน
เล่าเรื่องที่พบเจอต่างๆในวันนั้นให้เราฟัง
ไล่เราไปนอน
ยิ้มให้กันเสมอที่เราพบกัน

มันหายไปแล้ว...

มันหายไปจากชีวิตเราแล้ว

โครตไม่ชินเลย 
ไม่ชินเลยที่มันหายไป

กลัว...
กลัวคุณจะไปทำแบบนี้กับใคร
ใครๆก็อยากเป็นคนพิเศษสำหรับคนที่ชอบปะวะ

เวลาไปเที่ยวเห็นที่บางที่
ก็อยากจะพาคุณมาดูว่าที่นี่มันสวยแค่ไหน

เวลาเห็นของกินน่าอร่อย
ก็อยากให้คนที่นั่งกินตรงข้ามที่นั่งเราเป็นคุณ 
ไม่ใช่เก้าอี้เปล่า

เวลาเจอของบางสิ่งที่ดูดี
ก็อยากให้คุณได้ลองใส่มันดู 
คุณใส่แล้วจะต้องเท่ห์มากๆแน่ๆเลย

ดูดิคุณ ทำไมคุณมีอิทธิพลกับใจเราขนาดนี้วะ
แล้วคุณก็หายไปอ่ะ
ใจร้ายจังวะ

เดี๋ยวคุณก็กลับมาแหละ...
เราบอกตัวเองแบบนี้ทุกวัน

เดี๋ยวคุณก็มั่นใจในความรู้สึกของตัวเองเองแหละ
เราพูดกับตัวเองก่อนนอนทุกวัน

เดี๋ยวเรากับคุณก็ได้รักกันเองแหละ
เราปลอบตัวเองแบบนี้ทุกวัน

ทั้งๆที่รู้นะ...
ว่ามันก็แค่เรื่องหลอกตัวเอง

ขอเวลาหน่อยละกันนะ
มันยังไม่ชินเลย

ไม่ชินเลย
ที่คุณหายไป...

กลับมาได้เสมอนะคุณ
เรารอคุณอยู่ที่เดิมแหละ

รอเสมอ

และก็คงรอตลอดไป:)


SHARE
Writer
ilovetothemoon
writer
คนโง่ๆกับความสัมพันธ์โง่ๆ

Comments