ปี 2 แล้วนะ
สำหรับหลายคนที่ตัั้งคำถามว่าเราผ่านมาได้ยังไงหรอ เรียนหมอนะ 55555 คำตอบได้แค่ยิ้มแล้วก็หัวเราะในใจว่า "แม่งกูเหนื่อยเว้ยยย"เอาจริงเราผ่านมาได้ด้วยหลายอย่างนะ เอาจริงมันเป็นสังคมการเรียนที่ดุเดือดมาก เพราะเราแข่งขันตลอดอ่ะ เราไม่แน่ใจนะว่าเพื่อนแข่งกับเรารึป่าว แต่ทุกครั้งที่เราเรียนแล้วคะแนนได้ท้อป เพื่อนคนนั้นก็มักมีอาการที่เปลี่ยนไปอ่ะอย่างเช่นอะไรหรอ อื้มมม เงียบ ไม่คุย มองแปลกๆ บางครั้งเรากลับมองว่ามันตลกนะตรงที่บางเวลาเค้ากลับชอบทำดีกับเราเพื่อหวังผลอะไรสักอย่าง แต่พอเราได้ดีกว่าเค้ามักจะเปลี่ยนไป มันตลกดี เอาเถอะในมหาลัยเราผ่านมาอยู่จุดนี้ ยังมีอีกหลายอย่างนะ อย่างเช่น เราทำกิจกรรมเยอะมาก ทำเกือบทุกอย่างที่มีในคณะ แล้วที่เราชอบมากสุดคือการออกชุมชน มันเป็นอะไรที่สุดยอดมากเลยแหละเพราะเราเจอกับผู้คนมากมายไม่ว่าจะจะรุ่นไหน เด็ก ป้า ลุง ผู้สูงวัย เราก็เจอมาหมด แต่ละคนทัศนคติต่างกันไป แต่เรากลับชอบที่จะทำมันเพราะมันเหมือนเราแจกความสุขให้คนหลายๆคน ชีวิตที่ผ่านมาเราหวังแค่ว่าอยากจะซิ่วออกให้ได้เลย แต่เอาจริงๆมั้ย ผ่านมามันไม่ง่ายเลยเรากลับเห็นคุณค่าของความพยายามของตัวเอง แต่ตอนนี้ สิ่งที่เราหวังมากสุดคือ สอบใบประกอบได้ทุกใบ สอบได้ที่ฝึกงานดีๆ เราอยากเก่ง อยากแข็งแรง อยากมีความรู้ อยากช่วยเหลือคนอื่นได้ เราอยากให้ทุกคนยิ้มเยอะๆ ถึงแม้ว่าจะเจอเรื่องอะไรมา ฉันรักรอยยิ้มของพวกคุณ 
SHARE
Writer
AMITUNISTAR
Writer
Hello everyone, I want to present everything that I have found for everyone to enjoy in my article.

Comments