กลับบ้าน
ทุกครั้ง เมื่อ "กลับบ้าน" เราดีใจ
แต่ไม่ใช่กับครั้งนี้แน่

วันที่ 15 พฤษภ่าคม 2019 เป็นวันธรรมดาวันหนึ่ง
วันนี้ เราจะได้กลับบ้าน
มันก็เหมือนกับการกลับบ้านในหลาย ๆ ครั้งที่ผ่านมา
แต่ว่า...
มันคงไม่เหมือนเดิมแล้วล่ะ

ย้อนหลังกลับไปสักเมื่อ 4 ปีที่แล้ว
เราแอดมิชชั่นติดคณะหนึ่ง ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (ที่เขาเคลมว่าเป็นเบอร์ 1 ของมหาวิทลัยภาคเหนือ)
ใช่ มันก็ดีใจแหละที่มีที่เรียน แต่... เชียงใหม่เลยนะ
ถ้านั่งรถไป ก็ 11 ชั่วโมงเลยนะ กว่าจะถึง
...ไกลบ้านโคตร

แต่ชีวิต ถ้ายังอยู่ที่เดิมเราจะได้เรียนรู้อะไรล่ะ
มันคงยากหน่อย (กับการอยู่ไกลบ้าน) ในช่วงแรก
และทุกช่วงเวลา (ที่อยู่เชียงใหม่)
เรานับวัน ตั้งตารอเวลา ให้ผ่านฤดูกาลสะสางงาน และวิกฤตสอบ
เพราะถ้าผ่านช่วงเวาลานี้ไป เวลาดี ๆ ก็จะมาถึง
เหมือนฟ้าหลังฝน "เราได้กลับบ้าน"


เวลามันผ่านไปเร็ว ๆ จริง
ยังรู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งเข้าไปเรียนที่นั่นได้ไม่นาน
4 ปีแล้ว
เราเรียนจบแล้ว

การกลับบ้านครั้งนี้ มันก็เลยไม่เหมือนเดิม
ร่องรอยความทรงจำที่ทำให้รู้สึกใจหาย ว่าเราต้องกลับบ้าน "แบบจริง ๆ"
เพราะเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เราจะได้กลับมาที่นี่อีก

กลับไป เพื่อก้าวเดินต่อไปอีกขั้นหนึ่งของชีวิต
พร้อมหรือเปล่าละ ?

ก็คงต้องพร้อมสินะ
มันคงยากหน่อยในช่วงแรก
แต่ก็เคยผ่านมาแล้วนี่ ต้องทำได้สิวะ
คิดถึงนะ ทุกอย่างที่เคยมี

จากมนุษย์คนหนึ่ง ที่ (ไปเรียน) ไกลบ้าน
บันทึกวันที่ 16 พฤษภาคม 2019
หลังจากเดินทางมานานกว่า 11 ชั่วโมง



SHARE
Writer
canyouhearme
Human
To infinity and beyond.

Comments