คนแปลกหน้า
วันนั้นก็เหมือนวันธรรมดาทั่วไปแต่พิเศษหน่อยตรงที่เรานัดกับเพื่อนไว้ว่าจะไปเที่ยวด้วยกัน ไปดูหนัง เดินเล่น หาอะไรอร่อยๆกิน ระหว่างที่นั่งอยู่บนรถรอเวลาให้รถออก ก็มีผู้ชายคนนึงเดินขึ้นรถมาเเว่บเเรกเรานึกถึงเขาคนนั้นขึ้นมาทันทีแต่พยายามบอกตัวเองว่าไม่ใช่ แต่ยิ่งมองเท่าไหร่ก็ยิ่งเหมือน เพลงเกือบดังขึ้นมาในหัวทันทีเธอคือใครคนนั้นหรือเปล่า บอกฉันทีว่าไม่ใช่

แต่แล้วก็มีจังหวะที่ทำให้เราได้สบตากัน เห้อ เขาจริงๆด้วย เขาคนนั้นที่เราคิดเสมอว่าชาตินี้คงไม่ได้เจอกันแต่โลกมันก็กลมจริงๆนั่นแหละ 

ระยะเวลาที่อยู่บนรถทั้งหมด 30 นาทีมันเป็นเวลาที่ยาวนานและทรมานที่สุด เราหวังใจไว้ว่าผู้ชายคนนี้จะไม่เข้ามาอยู่ในสมองของเราเป็นอันขาด เราหลอกตัวเองเสมอว่าลืมเขาได้สนิท แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลย 
อย่ารื้อฟื้นมันขึ้นมาดีกว่าสุดท้ายเราถึงที่หมายของเรา  ส่วนเขาก็ไปยังที่หมายของเขาต่อ เราแยกกันเดินคนละเส้นทาง 
//หวังว่าจะไม่ต้องพบเจอกันอีกนะ คุณคนแปลกหน้า :)



SHARE

Comments