สุขสันต์วันเกิด .
จริงๆ ก็เกือบจะลืมไปแล้วแหล่ะ
แต่ก็ไปเห็นจากแจ้งเตือนวันนี้ในอดีตของเฟสบุ๊ค
ทั้งที่เป็นสิ่งที่เมื่อก่อนพยายามจะจำให้ขึ้นใจ
สุดท้ายเราก็หลงลืมไปจนได้

เมื่อก่อนจำได้ถึงขนาดเบอร์โทร
เพราะใช้เอาไว้ส่ง SMS คุยกัน
ศิลปินคนไหนที่เธอชื่นชอบ

แต่มันจะมีประโยชน์อะไร ในเมื่อเราไม่ได้เป็นคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว .

วันนี้เป็นวันเกิดปีที่ 25 ของเธอ
และแน่นอน เราทำได้เพียงแสดงความยินดีอยู่ลำพังเงียบๆ
และโพสลงในหน้าวอลของตัวเอง
จนเพื่อนหลายคนสงสัยว่า มึงเกิดวันนี้หรอ ...
มันไม่ใช่วันเกิดกูหรอกมึง

มันคือวันเกิดของคนที่เรารักมากคนนึง
แต่คงเพราะความไม่เดียงสาของเราหล่ะมั้ง ที่ทำให้ทุกอย่างต้องพังลง
จากเพื่อนคนนึงที่เข้ามาทำความรู้จักเราในงานปัจฉิมนิเทศ ม.ต้น
สู่การได้มาอยู่ห้องเดียวกันใน ม.ปลายโรงเรียนแห่งเดิม

ทุกสิ่งเหมือนจะดีและเป็นไปได้สวย
ภาพจำรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเธอและแก๊งเพื่อนๆ
ถ้าไม่เพราะเราเอง .

จนกระทั่งวันสุดท้ายของการเรียน ม.6

เราก็ถูกบล็อกการติดต่อทุกช่องทาง .

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ .
จะกลับไปแก้ไขอะไร ?

ถ้าทำได้จริงๆ ก็คงอยากกลับไปทำให้อะไรๆ ทุกอย่างมันดีขึ้นกว่านี้
ไม่เคยรู้สึกเกลียดตัวเองในอดีตมาก่อนนอกจากเรื่องนี้
กลับกลายเป็นเราที่มากเกินไป ทำตัวน่ารำคาญ
ทำแต่เรื่องไม่ดีให้เธอต้องเสียใจ

ถ้าดีที่สุดจริงๆ คงขอให้เราไม่ได้เจอกันตั้งแต่ตอนแรก
ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกเธอด้วยสิ่งที่เราทำแบบนี้อีกแล้ว
เราแค่อยากเป็นเพื่อนที่ดีคนนึงของเธอ
เพื่อนคนที่มีอุดมการณ์ให้เธอชื่นชมและชื่นชอบเฉยๆ แบบตอนวันปัจฉิมตอนนั้นได้ไหม

ไม่ได้สินะ .

หรือนี่มันคือคำสาปที่ทำให้เราไม่สมหวังกับความรักเลยวะตั้งแต่ตอนนั้น
เพราะเวลาจะไปได้ดี เราก็มักจะทำให้มันพังเสมอมาเพราะความกลัวของตัวเอง


แต่ในความเป็นจริง คงไม่มีวันที่จะย้อนเวลากลับไปแก้ไขอะไรในอดีตได้
สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้คืออยากขอโทษทุกสิ่งที่เคยทำไป
อยากจะให้เธอจำเราในภาพความทรงจำที่ดีๆ

ไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย
ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ .

สุขสันต์วันเกิดนะ
SHARE
Writer
Vegetable_man
Photograph, Cycling
ชอบถ่ายรูป พิมพ์มากกว่าพูด พกวอเกือบตลอดเวลาจนเพื่อนบอกว่าบ้า ใช้ชีวิตรอยต่อระหว่างวัยรุ่นกับวัยทำงาน .

Comments