ได้เวลาวางแผนชีวิต 2
ตอนนี้ฉันอายุ 20 กำลังเรียนปี 2 จะขึ้นปี 3 คณะสถาปัตย์ สาขา สถาปัตย์
การเงิน การงาน การเรียน ความรัก
"ความรัก" 
ฉันว่าฉันมีความหวังกับเรื่องนี้น้อยลง ฉันคงต้องตัดใจอย่างจริงจัง 
ชีวิตนี้ฉันจะอยู่เป็นโสดแล้วกัน ความคิดตอนนี้มันคิดแบบนี้จริงๆ
แต่ไม่ได้ปิดกั้นนะ แค่ความคิดตอนนี้คิดว่า ฉันไม่เหมาะที่จะมีความรักแบบหนุ่มสาวเท่านั้นเอง
แต่ถ้ามีใครเข้ามาจริงๆฉันก็พร้อมเปิดใจ แต่ฉันจะไม่วิ่งตามใครอีกแล้วล่ะ

"การเงิน"
ตั้งแต่นี้ฉันจะตั้งใจเก็บเงินเพื่อจะได้เก็บไว้ใช้จ่ายตอบสนองความต้องการและความจำเป็น
ฉันจะแบ่งเงินออกเป็น   3 ส่วน คือ
1.ส่วนอุปกรณ์การเรียน ค่าเล่าเรียน ซื้ออุปกรณ์ตัดโม ปริ้นเพลท
2.ส่วนค่าใช้จ่ายฉุกเฉินในยามจำเป็น จำพวก เจ็บป่วย บริจาคเงิน
3.ส่วนตอบสนองกิเลสตัวเองในสิ่งที่อยากได้ เช่น กล้องถ่ายภาพ เสื้อผ้าฝ้าย ย้อมผม ตัดหน้าม้า
หูฟัง(ที่ควรจะทิ้งอันเก่าที่เห็นสายทองแดง ช้อตหูไม่รู้กี่รอบ) ฯลฯ
    ฉันจะตั้งเป้าหมายอย่างเจาะจงและจริงจังละ ดังนี้
****ฉันจะเอาเงินไปมหาลัยสำหรับกิน วันละ 40 บาท ตอนกลางวันห่อข้าวกล่องไปกินเอง แต่อาจมีเงินสำรองติดกระเป๋าไว้สัก 200 เผื่อได้จ่ายค่ากิจกรรม หากไม่พอก็โอนแบบIBเอา
***ฉันจะหยอดกระปุกทุกวัน
***วันละ 30 บาท 
***ส่วนที่1=10บาท   ///   ส่วนที่2=10บาท  ///ส่วนที่3=10บาท
***ฉันไปมหาลัย5 วันดังนั้น1เดือนฉันจะต้องหยอดกระปุกรวมกันทั้งหมดเป็นเงิน 600บาท/เดือน
***ถ้าฉันทำแบบนี้ 8 เดือน ฉันจะมีเงินเก็บ 4800 บาท/ปี
***แต่ทั้งนี้ยังไม่รวมเงินที่ต้องเอาไปซื้ออุปกรณ์การเรียนในส่วนที่ 1 จึงละเว้นไป
.
.
.
***นอกเหนือจากนี้ อาจทำรายได้เสริมเพื่อออมเงินได้อีก
***กฏของฉันอย่างจริงจังและมีข้อเดียวคือ "ต้องมีวินัย"

"การเรียน"
ฉันจะให้โอกาสตัวเองได้เริ่มใหม่ อีกครั้ง!!!!!!
ตั้งแต่ ปี1เทอม2มา ฉันก็ไม่เคยได้เกรด A วิชาตัวในอีกเลย
ทั้งๆที่วิชาตัวในควรจริงจังให้มากกว่าตัวนอก
จากนี้ไป หลังจากเรียนเสร็จ 
ฉันต้องทบทวนบทเรียน หลังเรียนเสร็จทุกวัน 
"สรุป"แต่ละวิชา 
ถ้าทำสม่ำเสมอทุกวัน มิดเทอมหรือไฟนอลมาจะได้ไม่เหนื่อยเรื่องสรุป
วันหนึ่งเราเรียนอย่างมากสุดก็ 3 วิชา 
ตอนเรียนมัธยมเรียนเป็น6หรือไม่ก็7วิชา ยังทำได้เลย
ให้เวลาสรุปบทเรียน สัก 1-2 ชั่วโมง/วัน
เอาแบบสรุปน่าอ่าน  อ่านง่าย  เข้าใจ   สีสนน่ารักเยอะๆ
ที่สำคัญ ต้อง"สม่ำเสมอ" ถึงเหนื่อยแค่ไหน มาดึกแค่ไหน
ก็จงรู้ว่ามันคือหน้าที่ ที่ต้องทำ ถ้ายังไม่เสร็จไม่ต้องนอน
ฉันเชื่อว่าอย่างน้อยการสรุปบทเรียน ทุกๆวัน
มันก็ต้องเข้าหัวบ้างละน่า 
เพราะที่ผ่านมาฉันหลับในห้อง ไม่ตั้งใจเรียน กลับบ้านมาก็ไม่ทบทวน
ออกนอกลู่นอกทางบ่อย ฉันควรจะจัดวินัยให้ตัวเองได้แล้ว
สู้ๆล่ะ
ถ้าทบทวนบทเรียนเสร็จ ถึงจะ ทำสิ่งที่ รีเร็กซ์ได้ เช่น
-ดูซีรีย์
-ดูการ์ตูน
-กินของว่าง
-ดูละคร
-ฝึกจีน(ก็ดีนะ)จะได้ไปสอยHSKอีกครั้ง
และนอกเหนือจากนี้ แทนที่จะดูซีรีย์ ก็ฝึกนิสัยอ่านหนังสือบ้าง ยืมห้องสมุดมาเลย
อ่านก่อนนอน วันละบทสองบท อาทิตย์หนึ่งอ่านได้สักสองเล่มก็ยังดี สู้ๆนะ
อ่านยุทธศาสตร์ อ่านกลยุทธ์  อ่านจิตวิทยา  อ่านเรื่องสั้น

"การงาน"
ตอนนี้ฉันอายุ 20
ฉันจะเรียนจบอายุ 23
ฝึกงาน 22
รับปริญญา 25
เริ่มทำงานจิงจัง 25
ฉันเหลือเวลา พัฒนา ตัวเองเรื่อง มุมมอง นิสัย ความแอคทิฟ ทัศนคติ อีก 5 ปี 
เหมือนจะนาน แต่มันแป๊บเดียว...
25 ปุ๊ป ฉันตั้งใจว่าจะไปเป็นลูกจ้าง ทำงานบริษัท สัก 5 ปีและหาอาชีพเสริม พาตทามเพื่อเป็นรายได้อีกช่องทางนึง อาจจะทำงานล้างจานหรือเสริฟอาหาร หรือขายของตามตลาดนัดตอนกลางคืนนอกจากนี้เสาร์อาทิตย์ที่เป็นวันหยุด อาจจะไปทำพาตทามเพิ่มอดทน  โป๊ะหนี้กยศ.ที่ติดไว้ประมาณสองแสนห้า ช่วยพ่ผ่อนบ้านสักพันสองพัน และเก็บตังค์ไว้ก้อนนึงเพื่อลงทุนทำธุรกิจอะไรสักอย่าง...
     ถ้าฉันใช้หนี้เสร็จ ก็ประมาณ 28 หลังจากนั้น ฉันตั้งใจว่าจะซื้อที่ดินแถวมหาลัยไว้สักแปลง หาทำเลดีๆ ราคาผ่อนไหว ซื้อไว้เก็งกำไรในอนาคตที่คาดว่าในอนาคตมันจะแพงขึ้น เอาไว้เป็นเงินทุนที่จะทำให้ฉันโอเคมากกว่าที่เป็น แต่ฉันก็ยังทำงานลูกจ้างต่อไปอยู่นะ เพื่อที่จะหาเงินมาผ่อนที่
30 ฉันคิดว่า ควรมีธุรกิจอะไรสักอย่างเป็นของตัวเอง เป็นนายตัวเองแทนที่จะเป็นลูกจ้างแล้ว 
ฉันต้องดูตลาดในอนาคตว่าธุรกิจไหนที่จำเป็นที่คนต้องใช้ต้องกิน โดยขาดไม่ได้ หรือเป็นสิ่งที่ทำแล้วมันจะเริ่มดี เริ่มรุ่ง แต่ฉันว่าค้าขายเป็นอะไรที่ดีสุดละถ้าบริหารเป็น แต่ฉันก็ตั้งใจที่จะเปิดสอนพิเศษเด็กเป็นพาตทามเสาร์อาทิตย์ ตกกลางคืนรับจ๊อบฟีแลนด์เขียนแบบช่วยเป็นอาชีพเสริมเอาอย่างน้อยก็ได้ใช้ความรู้ที่เรียนมา อย่าลืมใช้ชีวิตเพื่อเดินทางด้วย เลี้ยงพ่อแม่ด้วย
40 ช่วงขยายกิจการ
50เริ่มที่จะวางมือมากขึ้นให้รางวัลกับตัวเอง เริ่มอยู่กับตัวเองมากขึ้น 
60เข้าวัดเริ่มปลง
อย่างน้อยๆการเจาะจงวางแผน มันทำให้อะไรๆชัดขึ้น 
สู้นะ
#จะเห็นได้ว่าไม่ได้คิดเรื่องการมีลูกมีผัว
เพราะคิดว่าชีวิตฉันคนเดียวก็ยังเอาไม่รอดจะเอาเขามาเป็นภาระกับทำไม ฉันจะได้ไม่ปวดหัวมากกว่าที่เป็นอยู่
มันก็เหมือน มูซาชิ นั่นแหละ




SHARE
Writer
yaneeno
student
ฉันชอบฟังเพลงประภาส พวกวงเฉลียงอ่ะยุค70นู้น ฉันมีความสุขที่ได้ทำงานศิลปะแล้วฟังเพลงคลอไปด้วย มันเหมือนการหล่อเลี้ยงชีวิตให้มีความสุข

Comments