เราว่าความอดทนมันไม่มีค่าเลยว่ะ
เราเป็นมนุษย์ออฟฟิศธรรมดาๆคนนึง
ที่ทำงานมาจะครบสองปี ขาดอีกเเค่สองเดือนเท่านั้น



สิ่งที่ทำให้เราสามารถทนอยู่ได้จนจวบจะสองปีคือเนื้องานที่เราทำ เเม้จะต้องขอบอกตามตรงเลยว่าเเม่งหนักมาก งานที่ต้องใช้ประสบการณ์ (ที่เราก็ยังมีไม่มากพอ) ก็โยนมาให้เราทำ ด้วยเหตุผลที่ว่าทุกคนไม่มีใครอยากทำ เออเราก็ทำ อันไหนที่ยากลำบากลำบนต้องไปขอต่อรอง เออเราก็ทำ เอาเป็นว่าให้ทำอะไร เออทำให้หมด

เราทำหมดนะถ้าไหว เอาจริงมันสนุก
ท้าทายดี
พอผ่านมาได้ ก็เเฮปปี้ทุกครั้ง


เราพยายามพูดดีกับเพื่อนร่วมงาน หลายๆคนที่เคยไม่ชอบทีมเรา เราก็พยายามเป็นมิตร พยายามหนักมากจริงๆที่จะเปลี่ยนคนที่มองทีมในเเง่ลบ จนทุกวันนี้คุยงานได้อย่างราบรื่นกับทุกคน 


เเต่เนื่องจากมีดีแล้วก็ย่อมต้องมีไม่ดี มันเป็นสัจธรรม
ในทีมเราจะมีมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่งที่ล่าสุดผันตัวไปเป็นมนุษย์ป้าเเล้ว (มนุษย์ป้าน่ารักมีเยอะมากนะ เเต่ขออนุญาตยกเว้นคนนี้ไว้คนเหอะ) วันๆสั่งเเต่ไลน์เเมน สั่งเช้ากลางวันเย็น เดินไปอุ่นข้าว กินขนม ถามงานก็ตอบเเบบถามไปที 

ป้าคนนี้นั่งตรงข้ามเรา โลเคชั่นนี้สวรรค์เป็นคนกำหนดเเน่ๆจ่ะ



และด้วยเซนส์ของผู้หญิงอะนะ เวลาใครไม่ชอบขี้หน้าเรา เราก็จะรู้ตัว 
เราก็รู้ตัวว่าเค้าไม่ชอบเรานะ เเต่เราก็พยายามอีกเหมือนเดิมที่จะมีมารยาททุกครั้ง สวัสดี พูดสุภาพ ไม่เหวี่ยง ตอบคำถามเค้าทุกครั้งเวลาเเกถาม

เคยมีครั้งนึงสมัยที่เราเอากระจกเเปดเหลี่ยมมาตั้งบนโต๊ะ เพราะตอนนั้นเรานั่งตรงทางสามเเยก เค้าก็ชอบเอาของมาบังกระจกเรา ย้ำว่าตั้งใจ เพราะมีที่เยอะมากให้วางเเต่ต้องมาวางบังหน้ากระจกทุกวัน งงปะ

เรามองว่าขำๆนะตอนเเรก 
เเบบเออตลกดี 
คนอื่นก็เจออะไรเเปลกๆหลายอย่าง ก็มาเล่าสู่กันฟังเป็นปกติ ก็รู้สึกว่าเป็นสีสันของชีวิตทำงานดี


เเต่วันนึง เมื่อห้าเดือนที่เเล้ว 
เราโดนยกหูโทรศัพท์ครั้งเเรก (โทรศัพท์ออฟฟิศที่หน้าตาคล้ายโทรศัพท์บ้าน) 

ตอนนั้นเรากลับบ้านไปเเล้ว มาทำงานตอนเช้าก็สงสัยว่าทำไมไม่ได้ยินใครโทรมาเลยทั้งที่ตอนนั้นประมาณเก้าโมงกว่าเเล้ว ซึ่งเเปลกมากเพราะปกติจะมีคนโทรมาตั้งเเต่ก่อนเก้าโมงเสมอ


ซักพักมีพี่คนนึงเดินมาหาเราละบอกว่าโทรหาเท่าไหร่ก็โทรไม่ติด เหมือนสายไม่ว่าง เราเลยสังเกตว่าเอ่า โทรศัพท์มันเกยขอบอยู่นี่หว่่า คนเลยโทรเท่าไหร่ก็โทรไม่ติด 


โอเคครั้งเเรกนึกว่าเราวางไม่ดีเอง



หลังจากนั้น อาทิตย์ต่อมาก็เป็นเเบบนี้อีก คราวนี้โดนยกออกเลย เเบบในรูป


พี่อีกคนในทีมก็สงสัยว่าผีอำรึเปล่า ป้าคนนั้นเลยพูดว่าผีทำ ผีในห้องน้ำที่เค้าลือกันออกมาทำเเน่ๆ

โอเคกุก็กลัวไปอีกเป็นอาทิตย์เพราะเป็นคนกลัวผีขึ้นสมอง




หลังจากนั้นก็โดนยกอีกประมาณสามสี่ครั้ง 


เคยมีตอนนึงเราถ่ายรูปโต๊ะเเละโทรศัพท์ก่อนกลับบ้านเลย โอเควางสนิทเเล้ว ทุกอย่างเรียบร้อย
กลับมาถึงบ้านเราเลยลองโทรเข้าเบอร์โต๊ะตัวเองที่ออฟฟิศ ปรากฏว่าสายไม่ว่าง พอวันรุ่งขึ้นไปดู เออโดนยกหูออกอีกเเล้ว


เราเลยคิดว่าไม่ใช่ผีละ เเละคนที่น่าจะเป็นไปได้มากสุดก็คือป้าคนนี้ 

ที่เราสงสัยว่าป้าคนนั้นทำ (คนอื่นก็สงสัยเเบบเดียวกันหมด) เพราะเค้าเป็นคนเดียวที่ทำโอทีถึงสามสี่ทุ่มทุกวัน (ย้ำว่าทุกวัน คนอื่นกลับไปหมดเเล้ว) นั่งตรงข้ามเรา เเละรู้สึกได้ว่าเค้าเกลียดเรา (สังเกตจากการกระทำหลายๆอย่าง การพูดจา สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นระหว่างวันที่สามารถรู้สึกได้ ประกอบกับกริยาเเววตาท่าทาง)


เราเลยฟันธงว่าเป็นเค้า



เเต่เราก็คิดว่าเออ อยากพิสูจน์ให้ชัวร์ว่าเป็นเค้าจริงๆมั้ย 
เราเลยไปที่เเผนกHRขอดูกล้องวงจรปิด 
หัวหน้าเเผนกนั้นถามเราละเอียดมากว่าอยู่ทีมใคร ทำไมอยากดู เพราะอะไร
เราก็ตอบทุกคำถาม 

สรุปเค้ากับหัวหน้าเรารู้จักกัน เเละเค้ารู้จักป้าคนนั้นดี


เค้าเลยพูดชื่อป้าคนนั้นออกมาว่าคนนี้ทำหรอ ไปบอกให้เค้าหยุดทำสิ เเล้วก็บอกว่าถ้าเราจะดูกล้องเราต้องไปเเจ้งความ เอาใบเเจ้งความมาขอดู เเต่กล้องมองไม่เห็นโต๊ะตรงนั้นหรอกนะ

เราก็เลยงง กล้องวงจรปิดจ่อมาทางเราขนาดนั้น เเถมเรานั่งตรงเเถวทางเดิน ซึ่งต้องเห็นอยู่เเล้ว



หลังจากนั้น เราก็โดนยกหูอีก 

รอบนี้ไปสถานีทองหล่อเลย เเจ้งความ 
พนักงานตำรวจก็งงๆ เเต่สุดท้ายก็เขียนใบลงบันทึกประจำวันมาให้

เราเอาไปยื่นกับพี่เเผนกHRอีกรอบ
เค้าพูดกับเราว่า ร้ายนะเราอะ ทำถึงขนาดนี้เลยหรอ เเล้วก็ขำ
ร้ายหรอวะ เราเป็นคนโดนกระทำนะ 


เเล้วพี่เค้าก็ชักเเม่น้ำทั้งห้า สรุปใจความได้ว่าให้เราบอกหัวหน้าสิ บอกให้เค้าหยุดทำสิ บลาๆ
เราก็บอกว่าเราเเค่อยากรู้ว่าเป็นใคร ไม่เอาเรื่องเเน่นอน (ตอนนั้นคิดเเบบนั้นจริงๆ)

เรายืนยันที่จะขอดูกล้อง พี่เค้าเลยบอกว่าต้องไปขอฝ่ายอาคารก่อนนะ เค้าบอกจะตามเรื่องต่อให้ เดี๋ยวเเจ้งไปอีกที

เรารู้ว่าเค้าไม่ทำให้เเน่นอน เราเลยเดินไปเเผนกอาคาร(นอกตึกที่ทำงาน) เเล้วถามคนในนั้นว่าจะขอดูกล้องทำยังไงได้บ้าง

ทางอาคารเลยถามชื่อบริษัท สรุปรู้จักกันดีกับพี่เเผนกHRคนนั้น เลยบอกให้เราไปขอพี่คนนั้นเพราะเค้าเป็นคนอนุมัติได้ เพราะกล้องในนั้นเป็นของบริษัทเเล้ว อำนาจในการตัดสินใจไม่ใช่ฝ่ายอาคารของตึก เเต่อยู่ที่ภายในบริษัทกันเอง

เราก็เลยถึงบางอ้อ 
จงใจปกป้องกันไง
เเละพี่HRคนนั้นก็หายไปเลยจริงๆ


เรื่องเลยต้องพับเก็บไปเพราะไม่มีทางได้ดูกล้องวงจรปิดตัวนั้น 


จนวันนี้ พอไปถึงออฟฟิศตอนเข้า (หลังจากไปเเจ้งHRประมาณเกือบเดือนนึง) เราก็โดนยกอีกเเบบในรูปเลย (โดนวันนี้ ถ่ายวันนี้ตอนเช้าสดๆร้อนๆ)  
เเม่งเเบบ โคตรโกรธ โกรธเเบบไม่ไหวจริงๆ 
ว่างหรอวะ


ขุ่นมัว อยากจะด่า อึดอัดเพราะพูดไม่ได้ ด่าไม่ได้ เเละป้าคนนั้นยังนั่งตรงข้ามอีก หัวหน้าก็คงรู้เเต่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ใช้งานเราวนไป ทำตัวปกติ

โคตรเเย่


เราทนไม่ไหว เลยเล่าให้เพื่อนอีกคนในออฟฟิศฟัง 
เพื่อนพูดมาประโยคนึงตอนเรากำลังหัวร้อนมากถึงมากสุดตอนนั้น รู้สึกได้ว่าตัวเองหน้าหงิกมาก

อย่าไปใส่ใจว่ะ เอาจริงๆ มันอยู่ที่ความคิดมึงว่ามึงจะเครียดกับสิ่งนี้ไหม ถ้ามึงเครียดมันก็จะเป็นเเบบที่เค้าต้องการ
เท่านั้นเเหละ หายเลย หายไปหมด5555555555
หายไปเเว้บเดียวจริงๆ เเค่ไม่กี่วิ
เเละก็กลับมาโกรธใหม่ เเต่เเม่งเบาลงเยอะมาก

ขอบคุณเพื่อนที่ดึงสติ 
ขอบคุณตัวเองที่พยายามเอาชนะ
ขอบคุณตัวเองที่อดทนมาได้ขนาดนี้
เเต่สำหรับป้าคนนี้ 
เราว่าความอดทนมันไม่มีค่าเลยว่ะ



เอนี่เว- 
ขอให้มนุษย์ออฟฟิศทุกคนสู้ๆ ทุกที่เเม่งเเย่หมด คนก็หลากหลาย เเต่เราจะผ่านมันไปได้ซักวันหนึ่ง







SHARE

Comments

ahcneb
4 months ago
✌🏻✌🏻
Reply
messagetomyfuture
4 months ago
ขอบคุณนะคะ😌
KCstory
4 months ago
ป้าแม่งร้ายยย โรคจิต แต่ป้าคงสบายใจที่ได้ทำ จงยิ้มให้กับความพยายามของป้า หากการได้ยกหูโทรศัพท์เป็นความสุขเดียวในชีวิตป้า ขอให้ป้ายกจนกว่าป้าจะยกไม่ไหวนะคะ สนุกดีออก
Reply
messagetomyfuture
4 months ago
ปลงเลยค่ะ5555555 เเบบช่างเค้าเลย อยากทำทำไป เอาที่สบายใจ เเง555555
THEKID
4 months ago
เราเจอคนแบบนี้อ่ะ 5555555 และจะตอกกลับแบบลอยๆ พูดลอยๆ "อีกแล้ว คนเรานี่เป็นเควี้ยอะไรน้าชอบยกหูโทรศัพท์คนอื่นเล่น เห้อ อีพวกโรคจิต น่าจะรีบตายไปเกิดใหม่สักทีน้า"  เวลาทำงานก็จะลอยหน้าลอยตา ทำหน้าตาแบบยิ้มตอแหลให้  "เอ วันนี้กินอะไรดีน้าา แกงกะหรี่ ดีไหมน้าา"  เชื่อเถอะค่ะ อีป้าอยู่ไม่สุขเหมือนกันกับการทำลอยๆของเรา เพราะเราไม่ได้โกรธแต่ตลก กลับมองว่าดีมาดีตอบ ร้ายมาพี่จัดคืนร้อยเท่าพันเท่า 5555555
ปล.เราต้องมีอารมณ์พร้อมบวกตลอด แต่บวกแบบผู้ดี ไม่โกรธไม่โวย แต่ทำให้คนคันเท้าแทน 5555
Reply
messagetomyfuture
4 months ago
พยายามเหมือนกันค่ะเเต่ไม่ได้จริงๆ55555555 ฮือ อยากเเข็งเเกร่งเเบบปกป้องตัวเองบ้าง นี่ได้เเต่ยิ้มเเห้งละกลับไประบายให้เเม่ฟัง ฮือ
plastic-fish
4 months ago
ให้กำลังใจนะคะ คุณทำดีแล้วค่ะ :-)
Reply
messagetomyfuture
4 months ago
ขอบคุณนะคะ🥰🙏🏻
MGNACG
3 months ago
แอบตั้งกล้องได้มั้ยคะ ถ้าได้หลักฐานจะๆ แล้วโชว์กลางวงเลยค่ะ ต้องอาย ถึงจะเลิกค่ะ หรือเอาคลิปไปถามเขาตรงๆแบบมีเหตุผลก็ได้ ว่าทำไปทำมั้ย ถ้าจะมีปัญหาจริง อย่างน้อยเราได้มีหลักฐาน ละทำเรื่องย้ายที่นั่ง หรืออะไรว่าไป น่าจะชัดเจนกันไปเลยค่ะ
Reply
messagetomyfuture
3 months ago
เคยคิดจะตั้งกล้องเหมือนกันค่ะเเต่ยังหากล้องเเอบถ่ายไม่ได้เลยแง55555 ขอบคุณมากนะคะ🙏🏻