อินทรีย์กับกรงทอง
มันไม่แปลกใช่ไหมล่ะ ถ้าเราจะมีใครสักคนที่เราอยากคอยดูแลเอาใจใส่และคอยห่วงใย

แต่บางครั้งมันอาจจะมากเกินไปหรือเปล่า?

ความห่วงใยของเราน่ะ..



มนุษย์ทุกคนล้วนมีความคิดอ่านในการตัดสินใจเป็นของตัวเอง ทุกคนสามารถเลือกได้ว่าจะทำอะไร จะไปที่ไหน หรือจะกินอะไร

แน่นอนว่าการมีคนคอยห่วงใยนั้นเป็นเรื่องที่ดี และควรรักษาคนที่ห่วงใยเราไว้แล้วส่งมอบความห่วงใยคืนให้เขากลับบ้าง

การที่มีคนคอยเป็นห่วงทุกครั้งที่จะทำอะไร นั่นเพราะเขาก็มีเหตุผลของเขาคือเขาห่วงใย

และในทางกลับกันถ้าหากมันทำให้เกิดความอึดอัด นั่นเรียกว่าความห่วงใยที่เกินพอดี

ถ้าเปรียบมนุษย์เป็นนกอินทรีย์ ความเอาห่วงใยที่มากเกินไปคงจะเป็นกรงทองที่ขังนกอินทรีย์ไว้

ตามปกติ นกอินทรีย์จะใช้ชีวิตค่อนข้างอิสระ ล่าเหยื่อหาอาหารกินเองในธรรมชาติได้

แต่ลองนึกดู ว่าถ้าหากมีคนที่ชอบนกอินทรีย์มากๆ แล้วจับมันขังในกรงทองอย่างดีเพื่อเลี้ยงดู เพราะหวังจะหาน้ำ หาอาหารให้เองจะเป็นอย่างไร

อืม.. ก็ดีนะ มีคนคอยหาน้ำ หาอาหารให้ ที่อยู่ก็ไม่ต้องสร้างเอง หรูหรา ราคาแพง

แต่ลืมอะไรไปหรือเปล่า?

บางทีนกอินทรีย์อาจจะไม่ต้องการที่อยู่หรูหรา ราคาแพง

อาหารพร้อมทาน

หรือน้ำพร้อมดื่ม

แล้วสิ่งสำคัญของนกอินทรีย์ที่มองข้ามไปล่ะ ลืมแล้วหรือ

ว่านกอินทรีย์นั้นรักอิสระ

การที่เราเลี้ยงนกอินทรีย์ในกรงทอง มันไม่เท่ากับว่าเราพรากอิสระไปจากมันหรอกหรือ? 
บางทีความรักและความห่วงใยที่มากเกินพอดี
ก็ทำให้อีกฝ่ายทรมาณได้โดยที่เราไม่รู้ตัว

ให้อิสระแก่คนที่คุณรักบ้าง..

อย่าปล่อยให้เขาเป็นอินทรีย์ในกรงทองของคุณ..

SHARE
Writer
YourSunflower07
Lover writer
| ความสุขสีเทา |

Comments