หน้าหนาวที่แล้ว
ใกล้จะครบรอบ 1 ปี ที่เป็นโสดแล้วนะเรา
หน้าหนาวที่แล้ว เป็นช่วงที่แย่ที่สุดในชีวิต
เลิกกับแฟนเก่า คนที่คิดว่า นี่แหล่ะ คนสุดท้าย
ก็สุดท้ายจริง สุดท้ายก็เลิกกัน
เลิกกันไม่ดีเอาเสียเลย คิดถึงทีไรก็อยากร้องไห้
แต่ชีวิตหลังจากที่ผ่านช่วงนั้นมาได้ มันก็ดี
ดีขึ้นเยอะเลย เรารู้จักคิดถึงตัวเองมากขึ้น
เรารักตัวเองมากขึ้นแล้วกังวลถึงเรื่องคนอื่นน้อยลง
เรารู้จัก ปล่อย และ วาง
เราเข้าใจว่าความสัมพันธ์ มันไม่แน่นอน
สิ่งที่แน่นอนคือ ตัวเรา ของเรา
เรารู้จักมีความสุขด้วยตัวเอง ไม่ต้องไปพึ่งคนอื่น

ตอนมีแฟน เราทำทุกอย่าง เพื่อ คนสองคน
เราจะกินข้าว จะซื้อของ จะทำอะไร
เราจะคิดว่า เราทำเพื่อแฟนเราด้วย
จะทำข้าวเย็นกิน ก็ต้องคิดละว่าแฟนจะมากินด้วยไหม
จะมีวันหยุด ก็คิดละ แฟนจะหยุดไหม จะได้ไปไหนกันไหม
จะไปดื่มกับเพื่อน ก็ต้องคอยรายงาน กันกังวล

ส่วนเค้าก็พยายามทำให้เราสบายใจ
ดูแลเราอย่างดีแบบที่ไม่เคยมีใครทำให้มาก่อน
พาเราไปเที่ยว พาไปกินข้าว ปรนนิบัตร
เราคบกันแค่ 8เดือน แต่มันเหมือน 8ปี
เหมือนเราได้ใช้ชีวิตร่วมกันตลอดเวลา
เค้ามาเจอญาติเรา ร่วมโต๊ะอาหารกับเพื่อนเรา
เค้าเข้ากับเพื่อนๆเราได้ดี แบบดีมากๆ
ใส่ใจในรายละเอียดทุกอย่าง

แต่สุดท้ายทางเลือกที่เค้าเลือกเดิน
คือ เดินไปจากเรา

คำพูดแม่ที่เคยสอนตอนเด็กๆมันแว๊บมาในหัว
“แค่รัก มันไม่พอหรอกลูก
รักกัน ไม่ได้หมายความว่าจะใช้ชีวิตร่วมกันได้ตลอด”
จริงเลย
ตกใจเลยที่รู้สึกว่า เห้ย.. แม่พูดถูก

รูปทุกรูปที่ถ่ายไว้ตอนคบกัน
ทุกวันนี้ยังไม่กล้าลบ

ไม่ได้รักแล้วนะ

แต่ก็ไม่ได้อยากลบออกไปจากความทรงจำ

———— ปลาหมอ ————
SHARE

Comments

annakilala
4 months ago
คำว่า "แล้วเวลาจะเยียวยาทุกอย่างเอง" ก็เป็นอีกประโยคนึงที่จริงนะคะ ปล่อยให้เค้าเป็นความทรงจำที่สวยงามดีแล้วค่ะ ^^
Reply