บ้าน(หลอน)ตามสั่ง 3
ประจวบเหมาะกับทางลูกค้าที่ได้ไปติดต่อคุยงานเมื่อ 4 วันก่อน
เขาส่ง Email มาตกลงเซ็นสัญญาตกลงรวมโปรเจค 
ทั้งสามจึงตกลงกันว่าจะฉลองเล็กๆ กัน 
ภายใน Home office ที่ทำงานของพวกตน ....
หลินลูกค้าที่พวกเราไปคุยงานด้วย เขาตกลงร่วมงานกับเรานะ 2-3 วันนี้ มีฉลองกันที่ office นะ ถ้ามาได้มานะหลิน แกเป็นอะไรก็ตอบกลับมาด้วยนะ พวกพี่เป็นห่วง "แพรส่งข้อความไปหาหลินทาง Messenger 
เผื่อว่าหลินอาจจะเปิดอ่าน ......
ถึงวันที่เลี้ยงสังสรรค์กันประมาณเที่ยงคืน
ก็มีเสียงรถมอ'ไซ คันหนึ่ง มาจอดหน้าโฮมออฟฟิศ ในขณะที่ทั้งสามกำลังนั่งดื่มกินกันอยู่ ..
ก่อนที่จะมีชายคนหนึ่งเดินหมดเรี่ยวหมดแรงเข้ามายังหน้าออฟฟิศ
ที่มีม้านั่งหินอ่อนวางอยู่ พร้อมกับพวกคุณแพรที่กำลังนั่งกันอยู่ ...

" เฮ้ยหลิน ! พี่ส่งข้อความไปก็ไม่อ่าน
โทร.ไปก็ไม่รับ จะลาออกเหรอ? (แพรพูดติดตลกขึ้นมา)

หลินพยายามบอกอะไรบางอย่างแต่พูดติดตะกรุตะกรัดจับใจความได้ว่า ...
" มันตามผมมาพี่ !! "

 " ใจเย็นๆ ไหนค่อยเล่ามาสิว่าเกิดอะไรขึ้น "
(อู๊ดพูดขึ้นพลางไปแตะไหล่เด็กหนุ่มให้ผ่อนคลายขึ้น)

" หลังจากที่กลับมาถึงบ้าน ผมก็อาบน้ำเตรียมตัวที่จะเข้านอน 
เวลาตอนนั้นก็ประมาณตีเกือบ 2 ผมได้ยินเป็นเสียงดนตรีไทยแบบเดียว
กันกับที่ชุมพรคืนนั้นเลย "เสียงปี่ชวามาก่อน ตามด้วยตะโพน กลองแขก ฉิ่ง-ฉาบ เสียงดังตามกันมาติดๆ เป็นจังหวะเพลงไทยเร็ว ดังขึ้น!
" ตอนนั้นผมอยู่บ้านคน ก็ไม่ได้คิดอะไร เลยเดินออกไปนอกระเบียง 
เพื่อที่จะออกไปสูบบุหรี่ .. ระหว่างที่กำลังสูบอยู่นั้น ผมก็ได้ไปเห็นอะไรบางอย่าง
ที่ยืนอยู่หน้าบ้านผม "

" ผู้หญิงใส่ชุดนางรำคนเดิมยืนรำอยู่ แล้วเหลือบมองมาที่ผม ที่ยืนอยู่ตรงระเบียง!
แล้วชี้หน้าผมขึ้นมา !! "

" ทำไงดีพี่อู๊ด ท่าทางน้องมันจะเจอเข้าจริงๆ !? " 

" ไม่เป็นไรเดียวคืนนี้หลินมานอนกับพี่ ห้องพี่มีทั้งหลวงปู่ มีทั้งพระเจ้าตากสิน
ไม่มีใครกล้าทำอะไรเอ็งแน่พี่รับรอง " 

" งั้นผมของขึ้นไปนอนก่อนนะพี่ ... "

ช่วงนั้นเวลาประมาณตี 1 หลังจากสังสรรค์กันพอสมควรแล้ว ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปอาบน้ำเตรียมตัวจะเข้านอนตามปกติ แพรกับตั้มแฟนหนุ่มแยกมานอนกันอีกห้องหนึ่ง ส่วนอู๊ดก็เข้าไปนอนห้องเดียวกับหลินที่เข้ามานอนก่อนหน้านี้แล้ว ในระหว่างที่แพรปิดไฟกำลังจะเคลมหลับ
ก็มีเสียงดนตรีไทยดังขึ้น รัวเป็นจังหวะเพลงเร็ว ....

สิ่งแรกที่แพรคิดขึ้นมา คือรู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย
เพราะคิดว่าคงเป็นเสียงจากลำโพงของคนข้างบ้าน แต่ก็เอะใจอะไรบางอย่างขึ้นมา
" หือ ..ดนตรีเหมือนเพลงทางภาคใต้เลย หรือว่า !? "
(เธอเริ่มขนลุกขึ้นมาเมื่อนึกถึงประโยคที่หลินพึ่งจะเล่าให้ฟัง)

" ตั้ม ..ตั้ม ! " 
(แพรยื่นมือไปปลุกแฟนหนุ่มที่นอนอยู่ข้างกัน)

" อืมรู้แล้ว ..ไม่ต้องบอกได้ยินเหมือนกัน! "
(ตั้มหันหน้ามากระซิบบอกแพร)

" ฮืออ ..แล้วทำไงดีละ "

" งั้นเดินไปห้องพี่อู๊ด " 
ตั้มเดินจูงมือแฟนสาวที่ตอนนี้เอาหน้าซุกไว้ตรงไหล่ของเขา 
สองคนค่อยๆ เดินจนมาถึง ก่อนที่จะเปิดประตูเดินเข้าไป 

" ถ้าเห็นอะไรอย่ากรี๊ดอย่าร้องนะ "
(ตั้มพยายามพูดคุมสติแฟนสาวไม่ให้กระเจิดกระเจิงไปมากกว่านี้)

ระหว่างที่เปิดประตูเข้าไปในห้อง ภาพแรกที่ทั้งคู่เห็นพร้อมกันคือ 

หลินที่นั่งชันเข่ากอดขาตัวเองตัวสั่น นั่งอยู่ตรงใกล้ๆ กับหิ้งพระในห้อง 
พร้อมกับร้องไห้ออกมา
ฮือออ ... ฮือออ ... ฮือออ ..ในขณะที่อู๊ดกำลังนอนหลับอยู่บนเตียง
" ตั้มเดินไปลุกพี่อู๊ดเร็ว น้องมันแย่แล้ว "

สิ่งที่มันน่ากลัวกว่านั้นก็คือ ....

" เห้อ ...ใครมาเปิดเพลงอะไรหว่ะ? " (อู๊ดพูดขึ้นมา)
ทั้งหมด 4 คน ได้ยินเสียงดนตรีไทยเหมือนกันหมด
และเสียงมันก็ดังอยู่บริเวณหน้าโฮมออฟฟิศของพวกเขาอยู่ในขณะนี้
พออู๊ดเห็นหลินที่นั่งร้องไห้อยู่ข้างหิ้งพระ ทั้งหมดสามคนมองหน้ากัน 
และรับรู้ได้โดยบริยายว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนนี้ ...


" คิดเหมือนกันใช่ไหม!? "
พยักหน้าคือคำตอบในเวลานี้ที่ทุกคนสื่อสารกัน ...

งั้นเปิดหน้าต่างดูกันว่ามันหรืออะไร?!
ชายทั้งสองคน ตกลงที่จะเดินไปเปิดกระจกบานเลื่อนดู 
แต่หญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านหลังสุด ไม่ค่อยเห็นด้วยสักเท่าไร แต่สุดท้ายทั้งสามคนก็เดินตามกันไปโดยมีอู๊ดกับตั้ม จับมือกันยืนอยู่ระนาบเดียวกัน ส่วนแพรก็เดินมากับเขาด้วย แต่ปิดตาเอาหน้าซุกที่หลังของแฟนหนุ่ม ทั้งสามคนค่อยๆ เดินตรงไปยังแผงกันระเบียง
แล้วค่อยๆ เลื่อนบานกระจกออกช้าๆ และภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้านั้น .... 

อู๊ดกับตั้ม อุทานออกมาพร้อมกัน ... 
" ฮือออออออ  !!!!! "    

                 
ก่อนที่ตั้มจะรีบเอื้อมมือไปปิดกระจก แล้วมานั่งกองรวมกันที่ข้างหิ้งพระ ทั้ง 4 คนนั่งเบียดกันอยู่อย่างนั้น ไม่มีใครหลัับลงสักคนจนถึงเช้า จึงตัดสินใจที่จะเข้าไปหาหลวงปู่ ที่วัดแห่งหนึ่งในเขตกรุงเทพฯ โดยมีรุ้นพี่ของแพรจำพรรษาอยู่ด้วย ..
SHARE

Comments