รอยยิ้มนี้ เสียงนั้น ฉันคงต้องใช้เวลาลืม
มันอาจเป็นวินาที 54 ที่เธอหันมาแล้วยิ้มให้ใครสักคน แต่ฉันบังเอิญเห็น
เลยตกหลุมรักรอยยิ้มนั้น
มันอาจเป็นบทสนทนาสั้นๆที่เกิดขึ้นจากการรู้จักกันมา 5 เดือน
ที่คุณก็พูดเป็นปกติของคุณแต่ฉันดันชอบมันเพราะออกมาจากปากคุณ
มันอาจเป็นช่วงเวลาเดียวกันที่ฉันกำลังอินเพลงเดียวกันกับคุณ
มันอาจเป็นแค่ช่วงเวลาที่คุณแค่เดินผ่าน แล้วฉันหันไปเจอ 
เสื้อยืดสีนั้นตัดกับกางยีนส์สีนี้แล้วเข้ากัน จนทำให้ฉันจำภาพนั้นมาตลอดๆ


มันอาจเป็นจังหวะใดจังหวะหนึ่งที่ทำให้ฉันลืมคุณไม่ได้อีกเลย
แม้จะพยายามแล้ว พยายามอีก


เพราะทุกสิ่งทุกอย่าง หลอมรวมกันให้เป็นเรื่องระหว่างคุณและฉัน
สิ่งไหนที่ฉันได้จากคุณ สิ่งนั้นก็จะไม่มีใครได้ไปเหมือนกัน
ฉันเป็นหนึ่งเดียวในสถานการณ์นั้น
-คุณเองก็เช่นกัน

ภาพจำของฉันมันชัดเจน และดูทีท่าว่าจะเลือนลางได้ยาก
แม้ว่ามันจะเป็นแค่เรื่องที่บังเอิญหรือตั้งใจให้เกิดขึ้นจากฉัน
ฉันก็จำมันได้ดีเสมอ

เพราะงั้นก็เลยตอบไม่ได้ว่า ที่ไม่ลืมไม่ได้อยู่ทุกวันนี้
เป็นเพราะจังหวะเวลาไหนของคุณ ที่ฉันได้เจอกันแน่

อะไรๆที่อยู่ภายนอก ก็อาจมีคนอีกเป็นร้อยที่เหมือนคุณ
แต่ไม่ว่ายังไง จะให้เหมือนสักแค่ไหน จะชอบอะไรเหมือนคุณมากมายเท่าไหร่
มันก็ไม่มีใครเหมือนคุณ
คุณก็คือคุณ ที่มีหนึ่งเดียวในโลกที่ฉันไม่ลืม

เพราะอย่างนั้นก็ให้เวลาฉันหน่อย เพื่อลืมคุณ
หรือไม่ ก็ให้เวลาฉันหน่อย ในการจำภาพของคุณให้น้อยลง
วันไหนที่เผลอไปคิดถึงบ้าง ก็ขอให้มองข้ามๆไป
และขอให้คุณรู้ไว้ว่าฉันกำลังพยายามอยู่ พยายามตลอด


รอยยิ้มนี้ เสียงนั้น ฉันคงต้องใช้เวลา
SHARE
Writer
404componentnotfound
นัก(อยาก)เขียน
เพลงที่ฟัง หนังที่ดู ผู้คนที่เจอ และเธอที่จากไป

Comments

CHANDAI
4 months ago
ให้มันเบาบางลง แต่ยังคงอยู่ TT
Reply
คงหายไปยาก