สืบข่าว
"หลายสัปดาห์ต่อมา หลังจากที่พวกเราย้ายออกมาจากเขตหิมะ เรากำลังมุ่งหน้าไปยังดินแดนฝั่งตะวันออกที่สวยงามชื่อว่า Heartlands เราไม่ได้เข้ามาในเขตตะวันออกที่ไกลขนาดนี้มานานนับปี ดัชท์เริ่มดีขึ้นมาหน่อยแล้ว ตาของเขาเริ่มมีประกายอีกครั้ง ผมมองเห็นความคิดของเขาได้เลย"
ผมคิดว่า อย่างน้อยตอนนี้พวกเราก็มีความสุข ถึงแม้ว่าทั้งหมดจะเพิ่งผ่านความวุ่นวายที่ Blackwater มาก็ตาม
------------------------------------------------
เช้านี้ดูเหมือนผมจะตื่นเกือบคนสุดท้าย โฮเซ่ชวนผมดื่มกาแฟ พร้อมบอกผมว่าสมาชิกบางส่วนไปรอที่วาเลนไทน์แล้ว เพื่อสืบข้อมูลบางอย่าง ส่วนโฮเซ่ปฏิเสธที่จะไป เพราะเขามีหนังสือที่อ่านค้างไว้อยู่ ภารกิจที่ผมต้องทำวันนี้คือต้องไปที่นั่น

ก่อนออกเดินทางผมปลุกลุง ที่กำลังหลับด้วยความเมา เอ่อ...ทุกคนเรียกเขาอย่างนั้นจริงๆ ซึ่งดูเหมือนเขาจะไม่ค่อยสนใจความเป็นมาเป็นไปของโลกใบนี้เท่าไรนัก

พร้อมออกเดินทาง...แต่ก็ต้องเบรกเอี๊ยดดดดด!!!
เมื่อสาวๆ ต้องการออกไปหางานทำในเมืองด้วย เผื่อได้อะไรติดไม้ติดมือกลับมาบ้าง สาวๆที่ไปกับเราในครั้งนี้คือ คาเรน, แมรรี่ เบธ และทิลลี่ โอเค...พร้อมแล้วไปกันเลย

เมื่อถึงเมืองวาเลนไทน์ สาวๆออกสำรวจรอบๆเมือง ว่าพอจะมีงานอะไรให้ทำได้บ้าง ส่วนผมเข้าไปแวะซื้อเมล็ดกาแฟ และไปเจอกับลุงที่ saloon เรา 2 คนคุยกันต่างๆนาๆ ลุงแกพูดคุยถึงเรื่องอนาคตด้วยของตัวแกเองด้วย

ผมนั่งคุยกับลุงได้สักพักใหญ่ๆ แมรี่ เบธ ก็เดินเข้ามาพร้อมกับพูดถึงเรื่องจะสมัครเป็นคนรับใช้ แล้วมีชื่อเมืองเซนต์ เดนิส และท่าเรือ Scarlett meadows ด้วย แต่คาเรนกับทิลลี่ไม่เห็นมาด้วยล่ะ แมรี่ เบธบอกว่าน่าจะอยู่ในโรงแรม ผมเลยต้องไปดูซะหน่อย เผื่อเกิดปัญหาจะได้แก้เดี๋ยวนั้นเลย

ทิลลี่กำลังถูกคนๆหนึ่งข่มขู่ ผมเลยข่มขู่มันกลับจนมันปล่อยเธอ แต่จากคำพูดของมันดูเหมือนว่ามันอาจจะกลับมาอีกเมื่อไรก็ได้

เราไปพบคาเรนอยู่ที่ชั้น 2 ของโรงแรม เธอกำลังมีปัญหากับแขกของเธอ ผมต้องจัดการปัญหานี้เองแล้วล่ะ หลังจากซัดแขกคนนั้นจนหมอบแล้วก็ถึงเวลาที่ต้องเดินทางกลับกันละ

แต่ขณะนั้นแมรี่ เบธ แอบสงสัยว่ามีคนแปลกหน้าคนหนึ่งกำลังมองมาที่พวกเรานานแล้ว ผมเลยเข้าไปคุย เขาพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องที่ Blackwater และเขายังบอกอีกว่าจำหน้าผมได้ด้วย แต่ผมก็ย้ำไปว่าจำผิดคนแล้ว จนเขาขี่ม้าหนีไป ผมเลยต้องเหนื่อยขี่ม้าตามไป เพราะปล่อยไปแบบนั้นไม่ปลอดภัยแน่ เดี๋ยวพวกผู้รักษากฏหมายจะแห่กันมาแน่นอน ผมควบม้าตามไปจนชายแปลกหน้านั่นตกใจมากจนเกือบตกหน้าผา แต่ยังใช้มือเกาะที่ขอบผาไว้ได้ ถ้าผมจะปล่อยให้มันตายก็ดูจะโหดร้ายเกินไป เลยตัดสินใจช่วยชีวิตไว้ แต่มีข้อเสนอคือให้ทำเรื่องที่เคยเห็นผมที่ Blackwater ไม่เคยเกิดขึ้นเลยซะดีกว่า ชายแปลกหน้าตกลงตามนั้น แต่อย่าให้ผมรู้ภายหลังว่าเขาไปเปิดเผยเรื่องนี้กับใครล่ะ เพราะผมรู้ชื่อเขาแล้ว Jimmy Brooks และเขาอาจจะไม่โชคดีเหมือนวันนี้
SHARE
Written in this book
Arthur's note
Writer
BlazeCn
being human
เล่นๆ เรื่อยๆ

Comments