จุดเปลี่ยน..ของคนชอบน้อยใจ
ลองเข้ามาข้างในใจของคนที่ชอบน้อยใจกัน 
เขาคิดอย่างไร เขารู้สึกอย่างไร และทำไมเขาเป็นแบบนั้น 

ไม่ใช่เพราะเขาเป็นน้องสุดท้อง จึงชอบน้อยใจหรอกนะ 
คนชอบงอน บางคนก็เป็นพี่คนโตด้วย

และคนที่ชอบน้อยใจ ก็ไม่ได้น้อยใจกับทุกคน
เขาจะเลือกน้อยใจ เลือกงอนแค่เฉพาะบางคนเท่านั้น

แล้วใครล่ะ..จะได้เป็นผู้โชคดี ที่ถูกคนเหล่านี้น้อยใจบ้างน๊า
แน่นอน..ก็ต้องเป็นคนพิเศษ ที่เขาแคร์น่ะสิ

เขาถึงได้เดี๋ยวน่ารัก เดี๋ยวร่าเริง 
และเดี๋ยวก็เงียบใส่ บางทีก็พูดตัดพ้อให้คนฟังรู้สึกไม่สบายใจ

คนชอบน้อยใจ เขาไม่ยอมรับในนิสัยแบบนี้ของเขาง่ายๆ 
ก็เขาไม่ได้ตั้งใจนี่ ก็แค่แสดงความรู้สึกออกมาว่า เขารู้สึกอย่างไรเท่านั้นเอง

ถ้าไม่กล้า ก็แค่เงียบ งอน
ถ้ากล้าหน่อย ก็แค่แสดงความรู้สึก แค่พูด แค่ส่งข้อความบอกไป

คนที่เจอบ่อย จะเป็นคนที่เขารัก
เป็นคนในครอบครัว คนรัก หรือเพื่อนสนิท

และความอ่อนไหว ที่มีอยู่ในคนชอบน้อยใจ
ก็ทำให้เขาต้องเจ็บซ้ำไปซ้ำมา กับสิ่งที่เขาเป็นเอง

บางครั้ง..ทำให้ความเป็นเพื่อนสนิท กลายเป็นคนไม่รู้จัก
บางคน..ทำให้คู่รัก ต้องมีปัญหา ไม่เข้าใจกัน

เพราะปัญหาที่เกิดขึ้นเหล่านี้นี่เอง
ที่ทำให้คนชอบน้อยใจ อ่อนไหวง่าย ต้องตัดสินใจบางอย่าง

นั่นคือ การยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเป็นว่า เขาชอบน้อยใจ
แต่ก็อย่าไปโกรธ หรือเกลียดตัวเองเลย

แค่กลับมาหาสาเหตุ..และเข้าใจตัวเองเสียทีว่า
ที่เราน้อยใจง่าย เราจะเป็นเฉพาะกับคนที่ "ไม่ใส่ใจ" เราเท่านั้น

คนที่แรกๆ เอาใจ..มีเวลาให้ ดูแลห่วงใยกัน
แต่พอนานๆ ไป เขาเปลี่ยนไป เขาไม่เสมอต้นเสมอปลาย

ถ้าเราน้อยใจ เขาจะเงียบใส่ ไม่เข้าใจในสิ่งที่เราเป็น จึงไม่อธิบาย
และถ้าเราน้อยใจบ่อยเข้า เขาจะทำร้ายจิตใจยิ่งกว่าที่เราแสดงออกเสียอีก

ถึงเวลาแล้ว..ที่คนชอบน้อยใจ จะกลับมาเปิดใจให้กว้าง
ยอมรับในตัวตน และยอมรับในสิ่งที่คนๆ นั้นทำให้เราน้อยใจ

ถอยออกมาจากคนที่เขาไม่แคร์ แล้วกลับมามองดูดีๆ ว่า
จริงๆ แล้ว..มีคนที่แคร์เรา โดยที่เราไม่เคยน้อยใจเขาเลย

แค่เราเลือกแคร์เฉพาะคนที่ใส่ใจ เข้าใจในสิ่งที่เราเป็น
หัวใจเราจะได้ไม่เจ็บ ไม่ปวดอีกต่อไป และไม่ต้องเสียเวลาน้อยใจอีกด้วย

รักษาระยะห่างระหว่างกัน เหมือนเสาวิหาร ^ ^
ไม่ใกล้มาก แต่ไม่ห่างกัน

ขอให้คนที่ชอบน้อยใจ อ่อนไหวง่าย
กลับมามั่นคงในจิตใจ ด้วยการยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเป็น 

และเลือกแคร์เฉพาะคนที่ใส่ใจเรา 
เราจึงจะไม่เผลอน้อยใจอีกต่อไป

และวิธีที่จะช่วยให้เราปล่อยวาง ปล่อยคนที่ไม่ใส่ใจได้ง่ายๆ
ก็คือ การเขียนไดอารี่ นี่ล่ะ

เขียนขอบคุณใครคนนั้นที่ทำให้เราได้เรียนรู้ว่า
เขาไม่ได้ใส่ใจเรา เราจึงได้น้อยใจ

และเราควรตัดสินใจ ไม่อนุญาตให้ตัวเองอ่อนไหวง่ายๆ
กับคนที่ไม่ใส่ใจอีกต่อไป

คนชอบอ่อนไหว ชอบน้อยใจ ชอบงอน จะเจอจุดเปลี่ยนก็ต่อเมื่อ..
ได้เจอคนพิเศษประเภทที่ไม่ใส่ใจ ไม่เสมอต้นเสมอปลาย และทำร้ายจิตใจเรานี่ล่ะ 

แต่ถ้าคนชอบน้อยใจ..ยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเป็นได้เร็ว
ก็ไม่จำเป็นต้องรอให้เจอคนแบบนั้น เพราะเราจะเลือกใส่ใจได้ถูกคน

หวังว่าอ่านแล้ว..จะเข้าใจคนอ่อนไหว
หรือถ้าคุณเป็นคนอ่อนไหว..ขอให้หายเร็วๆ นะ

#takuma
SHARE
Written in this book
100 ideas
ร้อยเรียงความคิด..จากชีวิตประจำวัน
Writer
takumacheerup
Writer
เป็นกำลังใจให้ไปถึงเป้าหมายที่ตั้งใจไว้

Comments