คำดูถูก
เราเป็นคนหนึ่งที่โดน"ดูถูก"มาตั้งแต่เด็ก
เพราะเราหน้าตาไม่ดีเหมือนแม่รูปร่างใหญ่โต
เพราะความอ้วนผิวดำ 
เรามักจะโดนคนแปลกหน้าและคนรู้จักว่าเราเสมอไม่ว่าจะไปที่ไหน
มีครั้งหนึ่งคนๆหนึ่งที่ไม่แน่ใจว่าจะเรียกว่าเพื่อนได้ไหมว่าเราว่า

"ไม่อยากจะว่าแกหรอกนะ พ่อก็หล่อแม่ก็สวยน้องก็ดูดีแต่ทำไมแกถึงขี้เหร่"
มันเป็นคำพูดที่ฝังใจเรามากๆ

เรายังคงโดนว่าอยู่เรื่อยๆจนกระทั่งป.6
ครูวิชาหนึ่งพูดหน้าห้องว่า
"นี่ๆเธออย่ากลับไปบอกพ่อแม่เธอนะว่าฉันว่าเธอว่าเธอหน้าแก่แล้วเอาไปบอกพ่อแม่ว่า เธอนะหน้าแก่ไม่อยากเรียนแล้วอยากจะมีลูกมีผัว"
เพื่อนทั่งชั้นหัวเราะเราลั่นห้อง เราก็ทำได้แค่นั่งแล้วยิ้มเจื่อนๆ 
ปกติเราเป็นคนที่ไม่มั่นใจในตัวเองอยู่แล้ว
กลับกลายเป็นว่าเราไม่มีความมั่นใจในตัวเองอีกเลย เราไม่ดูแลตัวเอง ปล่อยทุกอย่าง
ทุกๆวันเวลาออกไปข้างนอกกับแม่
เราก็จะโดนเปรียบเทียบทุกครั้ง
เราจะยกตัวอย่างที่เราโดนว่ามาภายใน
เดือนสองเดือนนี้มาให้อ่าน

นั่นลูกหรอ..? ทำไมแม่สวยแต่ลูกไม่สวยเลย

ลูกหรอนึกว่าเด็กข้างบ้าน
ทำไมไม่เห็นสวยเหมือนแม่
แต่ต่อให้ไม่ได้อยู่กับแม่ เราก็ได้รับคำดูถูกและสายตาเหยียดหยามทุกครั้ง

เราคิดว่ามันไม่เห็นแปลกที่เราจะไม่เหมือนแม่
เพราะเราเหมือนพ่อ 

เราคิดมาตลอดว่าเราผิดมากเลยหรอที่ไม่สวย
ไม่ได้ดูดี 
เราคิดมาตลอดว่าความสวยมัยไม่ใช่ทุกอย่าง

คำดูุถูกพวกนั้นเราได้แต่ยิ้มรับเพราะเราโดน 
โดนจนชินไปแล้ว 

แต่เราอยากบอกให้รู้ว่า
ไม่ว่าใครก็ไม่ควรโดนดูถูกหรอก
คำพูดไม่กี่คำที่สามารถเปลี่ยนคนทั้งคนได้
เชือดเฉือนและสร้างบาดแผลในจิตใจของคนฟัง

อยากจะบอกอีกครั้งว่า
คำพูดก็เหมือนดาบสองคมนั้นแหละ ขึ้นอยู่ว่ามันจะดีขึ้นหรือแย่ลง


SHARE
Writer
Samunya
reader writer
I'm Samunya

Comments