วงโคจรของเรา
หวงเขาทั้งๆที่รู้ว่าไม่มีสิทธิ์ มันเป็นความรู้สึกที่แย่ที่สุดเลย...
.
ใครจะรู้ว่าวันหนึ่งเราต้องมาเห็นเธอน่ารักกับคนอื่นที่ไม่ใช่เรา แต่่ก็ไม่รู้ว่าเราคิดไปเองหรือเปล่านะ
.
เพิ่งเคยสัมผัสคำว่า move on แต่่่เรากลับมูฟออนเป็นวงกลมนี่สิ
.
Move on แบบที่ ทักไปเธอไปเธอไม่ตอบก็ยังรอ ตั้งค่าแจ้งเตือนโพสต์เธอเอาไว้ทุกช่องทางการติดต่อ เวลาเธอลงสตอรี่ที มือของเราที่เรียกว่าเร็วกว่าแสงก็กดเข้าไปดูทันที...
...อีกแล้ว เธอลงสตอรี่ที่มีเพื่อนคนนี้รอบที่เท่าไรแล้วนะ รู้สึกหงุดหงิด ไม่ชอบเลยสักนิดที่เห็นใครใกล้เธอ หึ ...ดูเด็กจังนะเราน่ะ
.
ในใจก็อยากจะทักไปหา แต่จะทำไงได้ ในเมื่อแชทเก่าเธอยังไม่ตอบเลย แต่มันแปลกตรงที่...เรายังคงรอ รอให้เธอตอบกลับ เธอจะรู้ไหมว่ามีใครบางคนเข้าออกไอจี ไลน์ และเฟสของเธอ ครั้งละหลายรอบต่อวัััน แค่ส่งสติกเกอร์มาสักตัวก็ยังดี หรือบางทีเธออาจจะยุ่งๆอยู่ก็เลยไม่ได้ตอบ ไม่ได้อยากทักเธอไปบ่อยหรอกกลัวเธอรำคาญน่ะ แต่คิดถึงไง...
.
นึกถึงเมื่อสองถึงสามปีที่แล้ว ตอนนั้นเราคุยกันทุกวัน ต่างคนต่างเล่าเรื่องที่เจอในแต่ละวันให้กันฟัง โทรคุยกันบ้างเป็นบางครั้ง เสียงเล็กๆของเธอมันน่ารักมากเลยรู้ไหม สำเนียงการพูดของคนเพชรบุรีที่เราชอบที่สุด โดยเฉพาะสำเนียงที่เป็นเสียงของเธอ มันยังติิิิิดหูของเรามาจนถึงทุกวันนี้เลยนะ แว่นตาที่เธอบอกว่าจะไปเปลี่ยนตั้งแต่วันเกิดเมื่อสองปีที่แล้ว เธอได้ไปเปลี่ยนใหม่หรือยัง สั้นกว่าเดิมเยอะไหม อีกอย่่างเธอเคยใส่กางเกงขาสัั้ั้ั้นออกจากบ้าน จำได้เลยว่าตอนนั้นให้เธอรายงานทุกย่างก้าว ถามถึงสายตาคนรอบข้างที่มอง ตอนนั้นได้แต่เป็นห่วงรวมถึงหวงด้วย ไม่คิดเลยว่าเธอจะรำคาญไหม แต่จำได้ว่ากิิิิิิิริยาของเธอคือการขำให้กับอาการของการของเรามากกว่า เราเคยโทรคุยกันตอนวันที่เธอไม่มีเรียน และเราก็ไม่ได้ไปเรียนด้วย เพื่อนของเธอแซวเธอเยอะมาก แต่เธอก็ยังคุยกับเราต่อ จนกระทั่งเงินในโทรศัพท์เธอหมด จำได้ว่าเราทะเลาะอะไรกันสักอย่างด้วยนะ แต่ผลสุดท้ายเราก็กลับมาดีกัน บทสนทนาที่เราเคยคุยกัน เรายังจำมันได้ดี เหมือนทุกอย่างเพิ่งเกิดขึ้น กลุ่มเพื่อนของเธอที่เรายังจำได้ ความฝันของเรา ที่เคยคุยกันเมื่อหลายปีก่อน เราก็ยังจำมันได้ดี
.
แต่ตอนนี้
...เราดีใจนะ ที่โลกยังไม่ใจร้ายเกินไป โลกยังเหวี่ยงเธอกลับมาในวงโคจรของเรา แม้ตอนนี้เราจะไม่ได้เป็นเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ทุกวันนี้มันก็ดีอยู่แล้ว เรายังอยู่ในวงโคจรของกันและกัน ไม่เสี่ยงที่หลุดออกจากวงโคจรกันไป 
.
ครั้งหนึ่งที่ได้โทรคุยกับหาเธอ เราต่างคุยกันปกติ แต่สิ่งที่ไม่ปกติคือหัวใจ อาการหัวใจเต้นแรงที่เคยเกิดขึ้นเมื่อหลายปีที่แล้ว มันเกิดขึ้นกับใครบางคนเท่านั้น การเต้นของหัวใจแบบนี้กลับมาเต้นอีกครั้ง และเต้นแบบนี้เฉพาะแค่กับเธอคนเดียว แค่กลับมาคุยกันอีกครั้งทำให้เรารูููู้้้เลยว่่่่า
.
เธอเป็นความสุขของเรามาตลอด
.
.
"เพลงหน้าหนาวที่แล้ว เรายังฟังอยู่เลย"
.
.
เสียงเล็กของเธอที่เปล่งออกมา สำหรับคนอื่นมันอาจเป็นคำพูดที่ดูธรรมดา แต่สำหรับเราการที่เธอเป็นคนพูดออกมา มันพิเศษหมดนั่นแหละ เธอยังจำเรื่องราวของเราได้ และไม่รู้เลยว่าเธอจะจำเพลงโปรดเราได้ เพลงที่เราเคยเอาไปตั้งตรงสถานะไลน์เมื่อสองปีก่อน ตอนนั้นตอนที่เรายังคบกันอยู่...
.
จนถึงตอนนี้ก็ได้แต่บอกตัวเองให้รีบโตได้แล้ว จริงๆแล้ว เราไม่ได้อยากหวังหรอก
.
แต่เราหวังไปแล้ว...
.
หวังว่าเราจะเจอกันอีกครั้ง คุยกันอีกครั้ง เล่าเรื่องที่เจอในแต่ละวันให้กันฟังอีกครั้ง แต่แตกต่างกันแค่ต่างคนต่างโตขึ้น อยู่ใกล้กันมากกว่าเดิม
.
หวังว่าเธอจะยังไม่ไปรักใคร ไม่สิ รวมถึงตอนนี้ด้วย
.
ในตอนนั้นเราต่างคนต่างเด็กสำหรับเรื่องความรัก ครั้งนั้นเราต่างยังเปิดอ่านหนังสือเล่มนี้ไม่ครบทุกหน้าด้วยซ้ำ และเราก็ต่างปิดหนังสือเล่มนี้ลง พร้อมกับเก็บไว้ในตู้เซฟของเรา
.
ทุกอย่างจบลงกลายเป็นเพียงแค่ความทรงจำ เราขาดการติดต่อกัน จนหลุดออกจากวงโคจรของกันและกันในที่สุด
.
แต่ตอนนี้เรากลับมาเจอกันอีกครั้ง ตอนนี้เราขอรักษาเธอไว้นานๆแล้วกัััน เราจะไม่วุ่นวาย จะคอยตามอยู่ห่างๆอย่างหวงห่วง
.
ในอนาคต เราหวังว่าเราจะยังกลับมาเจอกันในวันที่ต่างคนต่างโตกว่านี้ อยู่ใกล้กันมากกว่านี้ เมื่อถึงตอนนั้นเธอช่่่วยเอาหนังสือเล่มนี้กลับมาอ่านอีกครั้งได้ไหม ถ้าตอนนั้นเธอยังไม่มีใคร และเรายังรักกัน...
.
แต่ตอนนี้ มันยังเป็นเธอ เป็นเธอมาตลอดนั่นแหละ...
.
.
.

ถ้าเธออ่านอยู่ เราอยากบอกเธอว่า
" รักเธอ คิดถึงเธอมากๆเลยนะ ถ้าเธอเหนื่อย ลองกดเข้ามาดูที่ไอจีเรา กดไปตรงลิงค์ไบโอ เธอจะเห็นกำลังใจที่เราเติมไว้ให้เธอตลอดๆ รวมถึงดิสไลน์ด้วย สุดท้ายนี้คิดถึงเราด้วยนะ สู้ๆกับการเรียน ทุกอย่างที่เธอต้องเจอ เรื่องที่ทำให้เธอต้องเหนื่อย ขอให้เธอผ่านมันไปให้ได้ เพราะเธอเก่งอยู่แล้ว มีอะไรทักมาหาเราได้นะ คิดถึงนะ :) "

보고싶어.
...ptm



SHARE
Written in this book
M_pIkW
คู่มือความรู้สึกของฉัน

Comments