ขอบคุณที่ใจดีนะ :-)
"คุณเก่งมากเลย"

"ไม่หรอก เราไม่เก่งเลย" 

เธอปฏิเสธไปด้วยความประหม่า ดวงตาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เม็ดฝนโปรยปรายตกลงกระทบหน้าต่างในเวลาเกือบเที่ยงคืน ไม่รู้ว่าที่ท้องฟ้าเปียกปอนขนาดนี้เพราะไม่อยากให้เธอเสียใจอยู่คนเดียวหรือเปล่า

"จะเที่ยงคืนแล้ว" ต้องขอบคุณโคมไฟสีชาที่ส่องแสงไม่ทำให้ห้องเล็กๆนี้มืดหม่นเกินไปนัก มือคู่สวยของเธอสัมผัสกับหยาดน้ำฝนโปรยปราย และดวงตาคู่นั้นยังเหม่อมองออกไปไกล ในหัวก็มีความคิดมากมายล่องลอยอยู่ เคว้งคว้างเหมือนกับวัตถุไร้นามในห้วงอวกาศ

"ท้องฟ้าตอนกลางคืนนี่ลึกกว่ามหาสมุทรอีกเนอะ" เขาพูด ดวงตาสีเข้มเหม่อมองไปที่จุดเดียวกัน หากแต่เป็นประกาย เส้นขอบฟ้าที่แทบจะมองไม่เห็นในตอนกลางคืนนั้นงดงามในความคิดเขา

"อื้อ" เธอว่า พลางหลับตาลง จินตนาการถึงความสวยงามที่ว่า ท้องฟ้ายามวิกาลในความฝันของเธอนั้นมืดมิด น่ากลัวไม่แพ้กับคลื่นยักษ์ในทะเลตอนกลางคืน มันเงียบเชียบ และพร้อมจะฉุดเธอลงให้จมดิ่งได้ทุกเมื่อ

"ลืมตาสิครับ" หากแต่เขาก็ยื่นมือเข้ามาดึงเธอออกจากความมืดนั้น เปรียบเหมือนแสงอาทิตย์สดใสตอนเช้าที่เราลืมตาตื่นมาสัมผัสเป็นสิ่งแรกของวัน

เธอลืมตา หันไปมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างกันริมหน้าต่างห้องนอน โซฟาเล็กๆสีครีมแทบจะไม่พอสำหรับพวกเขาสองคน ถึงอย่างนั้นเขาก็ยืนยันที่จะนั่งด้วยกัน มือใหญ่ของเขาเอื้อมมาจับมือของเธอ ค่อยๆสอดประสานนิ้วให้เข้ากัน และรอยยิ้มของเขาก็อบอุ่นไม่แพ้ฝ่ามือคู่นั้นเลยล่ะ

"หลับตาแล้วจะเห็นอะไรล่ะ" เขาพูด พยักเพยิดให้มองออกไปนอกหน้าต่่างที่ยังมีฝนพรำ มันเริ่มตกเบาลง ทำให้วิสัยทัศน์ในการมองเห็นดีขึ้นกว่าตอนแรกมากนัก

"ลืมตามาก็ไม่เห็นอะไรอยู่ดีล่ะ" เธอบอก "มืดกว่าตอนหลับตาอีก"

เขาหัวเราะ ดวงตาเป็นสระอิ เธอถึงกับเผลออมยิ้มตามในความเปล่งประกายนั้น เขาสว่างสไวเหมือนมีแสงว่างในตัว ในขณะที่เธอมืดมิดและจมดิ่งเช่นนี้

"เงยหน้าขึ้นสิครับ" เขาไม่ยอมแพ้ ยิ้มให้เธอเป็นรอบที่ร้อยของวัน แววตาของเขายังสดใสเหมือนเด็กไม่มีผิด ไปเอาพลังมาจากไหนเยอะแยะกันนะ "มีดาวเต็มฟ้าเลยนะ"

จริงด้วย ,

วันนี้ดาวสวยชะมัด

"เปล่งประกายเหมือนคุณเลย"

"เราหรอ" เธอทำสีหน้าไม่เชื่อ "คุณพูดถึงตัวเองอยู่หรือเปล่า"

เขาหัวเราะ สดใสขนาดที่ว่าอารมณ์ไม่ดีขนาดไหนก็ต้องเผลอหลุดยิ้มบ้างล่ะ

เธอเองก็เหมือนกัน

เพราะหลุดยิ้มให้เขาเป็นรอบที่ร้อยแล้ว

"ผมหมายถึงคุณนั่นแหละ" 

"เราหมดแรงแล้ว วันนี้ใจร้ายกับเรามากเลย"

"ผมฟังอยู่ครับ"

"เหนื่อยแล้ว จริงๆนะ" 

"คุณเก่งแล้วนะ" เขาพูดมันรอบที่สอง ดวงตาของเขายิ้มเหมือนกับปาก "คุณบอกว่าวันนี้ใจร้ายกับคุณมากเลย"

"..."

"แต่คุณก็ผ่านวันนี้มาได้แล้วนะ"

"..."

"มองดวงดาวสิครับ"

"คุณนี่ ไม่ยอมแพ้เลยจริงๆสินะ"

"วันนี้ใจร้าย แต่ดวงดาวยังใจดีอยู่นะ"

เธอยิ้มออกแล้ว

และยิ้มกว้างกว่าเดิม

ตอนที่เขาบอกว่า

"ผมก็ยังใจดีอยู่นะ"

พวกเขาหัวเราะออกมาพร้อมกัน ฝนที่ตกในใจของเธอได้หยุดลงแล้ว มันถูกแทนที่ดวงดวงอาทิตย์ดวงโตที่ส่องแสงสว่างให้ความอบอุ่น และสายรุ้งสีสันสดใส ฟ้าหลังฝนสวยงามยิ่งกว่าในเทพนิยายเรื่องไหนๆที่เธอเคยอ่่านมา

"คุณก็เป็นซะแบบนี้" เธอยิ้ม คราวนี้ดวงตาของเธอยิ้มตามไปด้วย และมันละลายหัวใจของชายหนุ่มได้ดีเหมือนไอศกรีมที่โดนแดดในหน้าร้อน "ขอบคุณที่ใจดีเสมอเลยนะ"

"ขอบคุณที่ใจดีเสมอเลยเหมือนกันครับ"

ไม่ใช่แค่เขาที่ใจดีกับเธอเสมอ เธอก็ใจดีกับเขาเสมอเช่นกัน วันไหนที่ใจร้ายเป็นพิเศษ วันไหนที่โชคชะตาไม่เข้าข้างเขา วันไหนที่มองไปทางไหนก็เจอแต่ความมืดหม่น เธออยู่ตรงนั้นคอยยิ้มให้เขาเสมอ ไม่เคยหายไปไหน , ไม่เคยเลย

ขอบคุณที่ยังใจดีในวันที่ใจร้าย

ขอบคุณที่ยังส่งรอยยิ้มให้ในวันที่แสนเหนื่อย

ขอบคุณที่ยังเปล่งประกายเหมือนแสงอาทิตย์ในวันที่หัวใจถูกปกคลุมไปด้วยเมฆฝน

ขอบคุณที่เกิดมา , อยู่ข้างๆกัน


:-)




สำหรับทุกคนที่กำลังมีช่วงเวลาที่ยากลำบาก ขอให้บทความสั้นๆนี้ปลอบประโลมจิตใจนะคะ ไม่ว่าจะเป็นใครที่หลงเข้ามาอ่่าน ขอให้ได้รอยยิ้มกลับไป และจะยินดีมากๆที่ช่วยทำให้วันนี้เป็นวันที่ใจดีขึ้นนะ ขอบคุณที่พยายามอย่างหนัก ขอให้ผ่านทุกๆวันไปด้วยรอยยิ้มนะคะ "คุณเก่งแล้วนะ" :-)
SHARE
Writer
darleny
Writer and Reader
just me and my story :)

Comments