ร้านนี้ลูกสาวสวย 2
(เช้าวัันรุ่งขึ้น)
หือ ..เฮียตี๋อย่าบอกนะว่า .. เฮียติดใจป้าเจ้าของร้านฯ อย่างงั้นใช่ไหม ผมเข้าใจนะว่าเฮียไม่ได้กลับบ้านมานาน แต่ก็ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้นิเฮีย ป้าแกแก่แล้วนา "

ไอหมึกข้าแค่จะไปหาอะไรกินแค่นั้นละ  
เอ็งนี่หนาคิดอกุศลกับข้าได้(ชานไล)จริงๆ !!

งั้นเดียวพวกผมตามไปด้วย .. 

ไม่ต้องละข้าจะไปคนเดียว ..พวกเอ็งรออยู่ที่นี่ละ 
หลังจากเลิกงานในวันนั้น ตี๋ก็ตัดสินใจไปนั่งรอ
ที่ร้านเดิมตามที่เขาได้ยินมาในความฝัน....

นี่ไอหนุ่ม มึงจะสั่งอะไรมาเต็มโต๊ะนักหนาว่ะ 
มึงจะกินหมดไหมน่ะ ร้านกูไม่ใช่โรงทานนะมึง
กูคิดทุกจาน !!

ครับป้า ..พอดีผมนัดกับสาวคนหนึ่งไว้น่ะครับ ถ้าผมมานั่งตัวเปล่ารอ ป้าจะยอมให้ผมนั่งในร้านไหมละ? 

เออๆ ..เรื่องของมึง !!

จนเวลาล่วงเลยมาจนถึง 21:30 น. 
.
.
หรือว่าเราคงไม่ได้กลับบ้านนานจนเก็บเอาไปฝัน
ตี๋เริ่มคิดถอดใจ ก่อนที่จะรีบลุกขึ้นเตรียมตัวที่จะกลับแคมป์ฯ ทันใดนั้นสายตาของเค้าก็ไปสะดุดเข้ากับผู้หญิงที่่่มีนัยน์ตาสีฟ้าเข้า..
สวยเหลือเกิน .. "ทำให้เขารู้สึกตกหลุมรักเธอขึ้นมาในทันที 
โดยที่เป็นการเจอกันเพียงแค่ครั้งแรก

นั่งลงก่อนสิ ..พี่สั่งอาหารมารอเต็มโต๊ะเลย

ก่อนที่หญิงสาวจะนั่งลง ตรงกันข้ามกับเขา
แล้วเริ่มเล่าเรื่องราวบางอย่างให้ชายหนุ่มฟัง

คือว่าพี่สาวของฉันตอนนี้ป่วยหนักมาก
ส่วนพ่อของฉันก็ป่วยเป็นอัมพาตช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ แม่เลี้ยงของฉันเขาก็ไม่ค่อยสนใจ "

เอ่อ ..แล้วพี่ชายของเธอละ
(หญิงสาวได้แต่ก้มหน้าไม่พูดอะไร)

แล้วจะให้พี่ช่วยยังไง?

คือว่า ..พรุ่งนี้พี่มาหาฉันใหม่นะจ๊ะ แม่จะออกมาปิดร้านแล้ว "
(หลังจากนั้นเธอก็รีบวิ่งเข้าไปภายในบ้านก่อนที่ป้าเจ้าของร้านฯจะเดินสวนออกมา)

ไอหนุ่ม ..ทำไมถึงยังไม่กลับอีกละ
จะสั่งอะไรเพิ่มไหมถ้าไม่ ก็กลับไปได้แล้ว
ข้าจะปิดร้าน "

ครับๆ ไม่เอาอะไรเพิ่มแล้วครับป้า
พรุ่งนี้ผมค่อยมาใหม่ "

ช่วงเช้าตรู่ของวันถัดมา

ตกลงเมื่อคืนเฮียไปทำอะไรมาละ ถึงได้กลับมาดึกๆ ดื่นๆ " (ชาติถามนายช่างขึ้น)

ก็เปล่านิไม่มีอะไร "

ใช่หรือเปล่าเฮีย?
(หมึกรวมผสมโรงด้วยเมื่อเห็นนายช่างพยายามหลบสายตา)

รบกวนเวลาพวกพี่แปปนึงนะฮะ "
ไม้เด็กหนุ่มคนงานรุ่นน้องเดินตรงมายัง
วงสนทนาของทั้งสามคน อย่างตื่นตระหนก
แล้วกางหนังสือพิมพ์ออกวางบนโต๊ะ
ก่อนจะเริ่มอ่านหัวข้อข่าวในหนังสือพิมพ์ให้ฟัง
เชือดคอนักโทษรุ่นน้องตายสยองกลางโรงอาหารเรือนจำกลาง " มุกดาหาร " เหตุเกิิดที่จังหวัดที่เราทำงานอยู่่่่เลยนะพี่ขนลุกอ่่ะ

อะไรของมึงไอไม้ไม่มีการไม่มีงานทำหรือไง?

เดียวๆ ไอไม้เอาหนังสือมานี่สิ !
(ตี๋เอื้อมมือไปคว้าหนังสือพิมพ์)
หือ .. ฆ่ากันตายในเรือนจำ !

มีอะไรเหรอเฮียก็แค่ข่าวฆ่ากันตายทั่วไป
(หมึกเริ่มสงสัยในอาการของนายช่าง ที่เหมือนกำลังสงสัยอะไรบางอย่างอยู่)

เอ่อ ..เดียวคืนนี้ข้าไม่อยู่แคมป์นะช่วงเย็น
พวกเอ็งก็กินกันไปเลยไม่ต้องรอข้า .. "

มีอะไรหรือเปล่าเฮียบอกให้พวกเราช่วยได้นะ "
ก่อนที่ตี๋จะยื่นหนังสือพิมพ์คืนให้กับไม้
แล้วขอแยกตัวออกไป

ช่วงนี้เฮียแกทำตัวแปลกๆนะ 
เหมือนกำลังปิดบังอะไรพวกเราอยู่ "

เออ ..อย่าไปใส่ใจแกเลยทำงานต่อเหอะ !!

หลังเลิกงานคืนนั้นตี๋ก็มานั่งรอหญิงสาวตรงบริเวณที่ห่างจากร้านฯ ไม่มากนัก 
นาฬิกาของตี๋ดังขึ้น เขายกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู
พร้อมกันถอนหายใจออกมาเบาๆ "
.
.
.
เห้อไม่เห็นออกมาเลยแฮะ ..สงสัยคืนนี้คงแห้ว "
รอนานไหมจ๊ะพี่?
เฮ้ย !..รู้ได้ไงว่าพี่แอบอยู่ตรงนี้ ..ตกใจหมดเลย

หัวใจพี่มันเรียกร้องกะมั่งจ๊ะ : )
SHARE

Comments