แด่คุณที. ผู้เป็นความสุขของทุกคนบนโลกใบนี้ 2
อีกครั้งแล้วสิน่ะที่ฉันยังคิดถึงรอยยิ้ม และคำพูดอบอุ่นของเขาอยู่เสมอ
ถึงจะผ่านมาสองเดือนแล้วที่เขาลาออกไปด้วยเหตุผลส่วนตัว
เหลือที่ไว้เพียงนักเขียนอับเฉาเหมือนไร้น้ำหล่อเลี้ยงใจ
ที่นั่งถอนหายใจทุกครั้ง เมื่อเวลาผ่านมาถึงช่วงที่อยู่ในความทรงจำ

ทำตัวเหมือนเศร้า แต่ในความจริงแล้วยังได้ยินเรื่อง และไปมาหาสู่กันบ้าง
ในช่วงที่เขายังอยู่ ฉันก็ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคนสนิทของเขา
แลกเปลี่ยนโซเชียลส่วนตัว ได้พบเห็นเรื่องราวของกันและกัน
ถึงกระนั้นก็ใช่ว่าความสัมพันธ์ของเราทั้งสองเหมือนเดิม

เพราะในที่สุด เขาก็ได้พบคนรู้ใจคนใหม่ที่อยากศึกษาดูแลกันต่อไป
ฉันเลยเหมือนคนอกหักกรายๆ ที่ยังไม่ได้ทำอะไรเศร้ารับประทานไปเสียแล้ว
ก็คงต้องเป็นเช่นนี้แหละ ถึงปากบอกว่าไม่ได้ชอบเขาสักเท่าไหร่
แต่จังหวะการเต้นของหัวใจก็เหมือนเฉลยออกไปแล้วว่า "ฉันชอบเขา"
SHARE
Writer
_pugun
Just ordinary
โลกที่ฉันคือ ฉัน เธอ คือคนแปลกหน้า ชายหนุ่มและหญิงสาว หามีตัวตนไม่

Comments