ใส่แล้วไม่เวิร์คเราก็แค่ต้องถอดออก 👟
วันนี้เราก็ออกไปวิ่งเหมือนเดิมค่ะ

ก่อนออกไปแม่ก็สั่งว่าให้เรารับน้า (ญาติห่างๆ) ด้วย น้าคนนี้แกเพิ่งมาจากเชียงใหม่ พาหลานกลับมาเยี่ยมปู่ย่า แล้วแกเป็นคนที่กลัวหมามากเราชวนวิ่งบนถนนก็ไม่ไป ถามเราว่ามีหมาหรือเปล่า เราก็บอกว่ามี มีทุกทางแหละ ไม่มีทางที่ไม่มีหมา ลุงๆที่นั่งตรงนั้นก็บอกว่า "ไปกับน้องซีไม่ต้องกลัวหรอก" น้าแกก็ว่าไม่เอาอายคน เราก็บอกว่า ไม่ต้องอายเลย เราวิ่งก็มีคนอุ้มลูกจูงหลานมาดูเราด้วย วิ่งโชว์ซะเลย 

ใครยิ้มให้เราก็ยิ้มตอบและก็ชวนไปวิ่งด้วยกันพอเป็นพิธี

สรุปแกไม่ไป เราก็วิ่งไปส่งแกที่สนาม มีหลานๆเล่นบาสกันอยู่ แล้วเราก็วิ่งออกมา

ออกมาไม่ทันไรก็เจอฝูงนึงทันทีค่ะ โมโหนัก วิ่งทุกวันไม่สนิทกับตูสักที ตัวใหญด้วย เกือบได้ลงไปฟัดกับหมาซะแล้วมั้ยล่ะ

ผ่านฝูงนึงแล้วก็ไปต่อก็เจอ เห่าทักทายอยู่เรื่อยๆก็เฉยๆวิ่งไปจนขากลับอีก 3 กิโลกว่าจะถึงบ้านก็เกิดเหตุ "รองเท้ากัดฮะ" นอกจากทะเลาะกับหมาละยังมีปัญหากับรองเท้าอี๊ก หาคู่ที่ไปด้วยกันรอดยากจริงๆ 

ทนวิ่งสักพักชักไม่ไหวไม่ถึงบ้านแน่ เราก็เลยถอดรองเท้าแล้ววิ่งแม่งซะเลย หิ้วรองเท้ามือ นึง สลับไปมา วิ่งเท้าเปล่าแล้วได้ฟิวอีกแบบนึงเลยนะ เบาตัว แรงดีไม่มีตก ใครขับรถผ่านก็แซวๆก็สนุกดี ไม่เครียด ไม่ต้องกลัวใครหาว่าบ้าเพราะยืดอกรับอยู่แล้วว่าตูโคตรบ้า


ทำเป็นเล่นไป ทำแบบนี้ถือเป็นการฝึกจิตใจนะเฮ้ย ลดความนอยด์ ความหงอ และเราก็จะกังวลน้อยลงว่าคนอื่นจะคิดยังไงกับเรา ทำให้เราได้ทำสิ่งที่อยากทำได้มากขึ้น พวกนี้ถือเป็นเรื่องเล็กๆแต่ช่วยพัฒนาจิตใจเราได้จริงๆนะ 
มาๆ วิ่งเท้าเปล่าไปทะเลาะกับหมาแถวบ้านกัน 


SHARE
Written in this book
2019
Writer
pimsiri
ไม่บอกอะ
ผู้หญิงที่เปราะบางและจังไรอยู่ในคนเดียวกัน

Comments