พรสวรรค์ที่ไม่เคยมี (ยาวไปไม่เขียน)
ในหนังสือของคุณ Carol S. Dweck มีใจความว่ากรอบคิดของคนเรามีอยู่ 2 แบบ คือแบบตายตัว และแบบก้าวหน้า กล่าวคือแบบแรกคิดว่าความสามรถของคนเราตายตัวโดยธรรมชาติ หรือก็คือให้ความสำคัญกับพรสวรรค์ และโชคชะตา ในขณะที่อย่างหลังนั้นให้ความสำคัญกับการฝึกฝน ทั้งสองแบบไม่มีใครเก่ง หรือถูกต้องกว่าใคร แต่เป็นเพียงกรอบคิดเท่านั้น 

ชาไทย (chathai-ผู้เขียน) ยอมรับว่าส่วนตัวโตมากับความคิดแบบตายตัวจนกระทั่งปัจจุบัน แสวงหาพรสวรรค์ของตนเอง โดยไม่เคยทำอะไรจริงจัง เมื่อลองทำแล้วมันออกมาไม่ดีก็ล้มเลิกเอาง่่าย ๆ จนสุดท้ายทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง วนลูปอยู่อย่างนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังหวังอยู่ลึก ๆ ว่าการลงแรงทำไรสักอย่างมันคงเห็นผลไรได้บ้าง 
Don’t you tell me that it wasn’t meant to be
Call it quits, call it destiny 

บางทีก็สงสัยว่าคนรอบตัว หรือคุณผู้อ่านเองก็อยู่ในสถานการณ์แบบเดียวกันบ้างหรือไม่

ปล. ขอแทนตัวว่า ' ชาไทย ' มันน่ารักดี 

หนังสือ ใช้ความคิดเอาชนะโชคชะตา : Mindset ของ Carol S. Dweck
เพลง: Easily ของ Bruno Major
SHARE
Writer
chathai
wanna be cool
as i mentioned

Comments