ยกนิ้วกลางให้กับชีวิต
สวัสดี เรากลับมาแล้ว เราห่างจากการเขียนแบบวอแวมานาน...วันนี้เรากลับมาแล้ว!!!!!!
จะเริ่มยังไงดี....
...จะขอพูดถึงเรื่องราวแย่ๆ ในช่วงปีก่อน

    วันหนึ่งฉันเดินออกมาจากตรงนั้น
ตรงที่แคบๆ ไม่มีหน้าต่างให้มองออกไปดูก้อมเมฆ
ห้องใจคนก็ที่คับแคบ
และฉันเดินออกมาจากห้องสี่เหลี่ยมที่คับแคบนั้นแล้ว มันเกินกว่าจะทนอยู่
ปลายฝนต้นหนาวนั้น ที่ยังคงมีแสงแดดกอดฉันไว้
ประคองให้ฉันเดินต่อได้ด้วยความอบอุ่นและหวังว่ามันจะช่วย
เผาคราบน้ำลายของคนอื่นที่เปรอะเปื้อนความรู้สึกที่เสีย...ออกไป

วันนั้นไม่ได้คิดว่าตัวเองกำลังทำสิ่งกล้าหาญ
ฉันเดินออกมาเพราะพ่ายแพ้ แพ้คนไม่ดี หมดหนทาง
ฉันรู้ ฉันอาจต้องเริ่มต้มใหม่ ฉันสูญเสียเสียงหัวเราะของเพื่อนๆในห้องนั้น 


..แต่ฉันคิดว่าได้ตัวตนที่เคยมีกลับคืนมา....ถึงไม่มีกิน ก็มีความสุขกว่าอยู่ตรงนั้น

#FuckSociety



SHARE
Writer
VIVVA
Writer
Every Time the Sun Comes Up

Comments