เจ็บจน พอได้แล้วนะ "บทนี้เขียนไว้เตือนตัวเอง"

เธอ


คิดถึงเราบ้างไหม ตอนที่ต่างคนต่างหายไปจากกันและกัน ? 
ดิ้ง !
    ประโยคคำถามเอ่ยขึ้น เสียงแจ้งเตือนดูไม่ค่อยน่าตกใจเท่าไหร่ แต่สิ่งที่น่าตกใจกว่า คือคำถามจากคนที่ห่างหายกันไปนานมากแล้ว บอกตามตรงคือใจตกไปอยู่ตาตุ่ม แล้วลั่นคำหยาบมาอย่างแรงกับเพื่อนที่อยู่ข้าง ๆ 
เอาตามตรงเลิกกันมาเป็นปีแต่ยังลืมไม่ได้เลย 
     สาเหตุเพราะรักเขาเกินไป หรือ เขาทักมาทุกๆเดือนตั้งแต่เลิกกันอะไรก็ไม่รู้ปนกันไปหมด แต่สารภาพว่าลืมไม่ได้ บ่อยครั้งตั้งคำถามมากมายในใจทุกครั้งที่เขาทักมาหาเราเพราะอะไรกันแน่ว่ะ แฟนเก่าเราทำงี้เพื่อ ?

 "ไม่รู้สิบางทีอดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ ว่าเขาคิดถึงเราอยู่"

ทุกครั้งที่กลับมาแต่คำถามเอาใจเราสั่นไหวไปหมด อาจจะเป็นเพราะงง คิดถึง สับสนมันปนไปกันหมด นึกออกมั้ย หลายครั้งที่เขาแอบทักเรามาตอนไม่ได้อยู่กับแฟนปัจจุบัน เป็นบ่อยนะเราแอบสงสารตัวเองที่ต้องมานั่งรับทุกข์เรื่องแฟนใหม่ของเขา ทุกครั้งก่อนจะจบสนทนาของกันและกัน เราสองฝ่ายจะบอกคิดถึงกันเสมอ อยากเจอ หรือมีกิจกรรมให้ทำร่วมกัน เช่นนัดเจอบ้าง นัดกินข้าวแต่กับเฉพาะกลุ่มเพื่อนใหญ่ๆ วันไหนเขาอยากเจอเราจะโทรมาส่วนตัวให้พาไปขับรถเล่นเป็นบางที ก่อนจะหายจากกันเราต้องรู้สภาพตัวเองว่า วันข้างหน้ามึงพร้อมเจ็บนะ โอเคพร้อมเจ็บเราเลยใจอ่อน จนเป็นทุกข์เรื่องเขาขนาดนี้ 

แต่ครั้งนี้ไม่หวะ เขาเลือกที่จะเข้ามาให้เราหวั่นไหว แล้วก็หายไปจากเรา เหมือนเดิม สเต็ปเดิม ที่ผ่านเราได้แต่คิดว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้กับเราวะ?  เราใจอ่อนเกิน โง่เกินใช่มั้ย เออใช่มึงอ่อนเกินรับสถานการณ์ที่กระจอกแบบนี้ แต่แล้วไงตราบใดที่ยังคิดเราเป็นของเขา ก็จะเจ็บเดิมๆทุกที  ทุกคนทุกคนจริงๆพูดเสียงเดียวกันว่า"เลิกคิดถึงมันได้แล้ว เลิกเพ้อ เลิกฟูมฟายผ่านมานานแล้ว เขามีคนใหม่ไปแล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่เถอะ"      ฟังนะแต่ไม่ทำตาม แต่วันนี้ไม่ได้ทำตามคำพูดคนอื่นนะ ทำตามใจตัวเอง เราคิดถึงตัวเองในอนาคตไม่ออกถ้าจะเจ็บวนๆไป วนๆมา คือปีที่แล้วมีแต่เรื่องของเขาที่ทำให้เราร้องไห้ เป็นบ้า กระวนกระวาย นึกไปตามเรานะ เราเอาความเศร้ามาถมตัวเองเป็นปี นอนไม่ได้ กินแต่เหล้า เศร้าเมื่อไหร่ร้องไห้กับเพื่อน กินเหล้ากับเพื่อน เมางอแง ทักไปหาเขาเหมือนคนบ้า โดนแฟนใหม่เขาด่าเป็นแร๊ปเปอร์ เจ็บนะแต่ไม่จำไง ไม่ใช่แฟนเก่าเราหรอกที่ทำร้ายเรา "ตัวเราเนี่ยแหละทำร้ายตัวเองก่อน"
เพราะฉะนั้น บทนี้เขียนไว้เตือนตัวเองในวันข้างหน้า  
   เจ็บจนพอแล้วนะตัวเรา ปีนี้ผ่านมาเกือบจะครึ่งปีแล้วนะ มีความสุขมากกว่าเมื่อก่อน คิดดีมากแล้วที่รับความอิสระที่ได้มาจากเขา ปีนี้คิดดีแล้วที่ได้มีความสุขกับการใช้ชีวิตแฮปปี้เฮฮาปาจิงโกะกับเดอะเบสเฟรนด์ เรื่องครอบครัวเราจะไม่เป็นกังวลที่ต้องมาฟังเราร้องแหกปากโวยวายตอนเมากลับบ้าน รักตัวเองมากๆเหมือนที่เราเขียนถึงตัวเราวันนี้ วันนี้เขาไม่รักก็พอเถอะนะ รักตัวเองสิเท่จะตาย รักในการใช้จ่ายเพื่อของกินที่เราชอบ รักการออกกำลังกายที่ทำให้เราแข็งแรง 
    ทุกคนเป็นแบบเราดีมั้ย เราเก่งขึ้นจากเมื่อก่อนจริงๆ ไม่เชื่อลองทำกันดู หันมามองตัวเองในวันที่เราร้องไห้เรื่องของใครคนใดคนนึง ตอนร้อง ร้องออกมาให้เยอะมากที่สุดจนน้ำตาไม่ออกแล้ว ถามตัวเองเลยหลังจากนั้นว่าพอยัง ?ถ้ายังร้องอีกทีนะ คราวนี้น้ำตาจะลดลงจากครั้งแรกที่ร้องไห้ สาเหตุเพราะอะไรดีล่ะ ? เราขอตอบตามความคิดเรานะ เพราะเราเจ็บมากพอแล้ว น้ำตาไม่มีแล้วให้ร้องแล้วนะ ยังเศร้าอีกหรอ หยุดเศร้าเถอะนะ กลับมารักตัวเอง มีความสุขกับการใช้ชีวิตคนเดียว กินข้าวคนเดียวเคี้ยวดังแค่ไหนก็ไม่มีใครว่า (แต่เคี้ยวดังเกินโต๊ะข้างๆตีหัวเอานะ ^_^)  ดูหนังคนเดียว ช้อปปิ้งคนเดียวอาจจะเหงา แต่ก็มีคนที่กินข้าวคนเดียว ดูหนังคนเดียว ช้อปปิ้งคนเดียวเยอะแยะมากมายทั่วโลก คิดแบบนี้โลกนี้จะกว้างขึ้นเยอะเลย เราตัวนิดเดียวไปเลย

สู้ ต่อ ใจ เรา 




CʜᴀᴛʀɪᴋA 
SHARE
Written in this book
ค่อย ๆ ทำ
Writer
URMB
Writer Loser
ลองเข้ามาโลกของเรา มีทั้งเหงาและเศร้าปะปนกัน เรามีกำลังใจให้คุณเสมอ

Comments