Missing you | seolbo
(Bona's part)

ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับร่างเล็กๆของใครอีกคนบนเตียงของฉัน ก็รููู้้ว่าไม่ควรคิดถึงใครคนนั้น แต่มันก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเธอขึ้นมา

เธอไม่ได้เป็นคนของฉันอีกแล้ว และฉันก็ไม่ใช่คนที่อยู่ข้างๆเธออีกแล้ว

พอคิดแล้วก็น่าใจหาย พอนึกถึงความทรงจำดีๆทั้งหมดที่พวกเราสองคนเคยผ่านมา แววตาของโบนาก็สั่นระริกด้วยน้ำตาและความเจ็บปวด

เธอจะร้องไห้และแสดงอารมณ์อ่อนแอออกมาไม่ได้นะ ลีลูดานอนอยู่ข้างๆเธอ

บทรักระหว่างเรือนร่างของคนสองคนถูกบรรเลงขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อกลัดกล่อมความเศร้าใจที่อยู่ในใจคิมโบนา สมาธิของเธอไม่ได้อยู่บนเรือนร่างหรือร่างกายคนตัวเล็กเลย...

ฉันรู้สึก... คิดถึงเธอเหลือเกิน แต่เรื่องราวของเราสองคน มันคงจะเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว

ย้อนกลับไปสมัยที่เราสองคนยังคบกัน

เขาไม่เคยสนใจเธอเลยสักครั้ง คิมซอลอาไม่เคยรู้้้้้้้้้้้ว่าคิมโบนาคิอะไรอยู่ และเขาไม่คิดจะสนใจ แม้จะมีช่วงเวลาที่พวกเราดีต่อกัน แต่เพราะนิสัยที่่่่่่่่่่่่่่่่พวกเราสองคนที่มีมันคล้ายกันมากเกินไป เวลาทะเลาะกัน ก็พาลจะเมินเฉยและเพิกเฉยใส่กันบ่อยๆ 

จนกลายเป็นปัญหาพอกพูนเหมือนน้ำเซาะไหลเชี่ยวกรากที่กัดกินกำแพงจากภายในอย่างร้ายกาจ

รู้อีกที พวกเธอทั้งสองคนต่างก็ไม่คุยและมองหน้ากันอีกแล้ว

"เราเป็นแฟนกัน แต่เราคุยกันนับคำได้ต่อวัน นี้มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรากันแน่"

"ฉันไม่รู้สิ"

"ถ้าพี่เป็นแบบนี้ พวกเราสองคนเลิกกันเถอะ"

"อืม เลิกก็เลิก"

ไม่มีการน้ำตาที่ไหลลงมา เสีนงร้องคร่ำครวญ คำขอ อ้อนวอน การฟูมฟาย หรือการถามหาเหตุผลใดๆทั้งนั้น

ความสัมพันธ์ของพวกเราสองคน จบลงง่ายๆแบบนั้นเลย

โดยไม่แน่ใจว่าใครเป็นใครบอกเลิกใครก่อนกันแน่ 

รู้อีกที ต่างฝ่ายต่างก็หลบหน้าอีกฝ่ายราวกับไม่ต้องการเห็นหน้าหรือพูดคุยอีก...

คิมโบนาไม่ได้ต้องการจะรู้ว่าคิมซอลอาเป็นยังไงบ้าง สบายดีมั้ย ไม่ต้องการแม้แต่จะถามไถ่หรือทักออกไป...

แต่บางที ฉันก็คิดถึงเธอมากเหลือเกิน

แม้จะมีคนที่ฉันรักและรักฉันอยู่ข้างๆฉัน ฉันก็ยังรู้สึกคิดถึงเธอและเรื่องของเราอยู่ดี

ฉันไม่แน่ใจว่าฉันเป็นอะไรกันแน่ บางทีฉันคงจะรู้สึกเหงา... และเธอเป็นคนเดียวที่รู้ตัวตนของฉันในวันเมื่่อวาน

แม้ว่าเธอจะไม่อยากมองเห็นหน้าฉัน หรือได้ยินเสียงของฉัน ฉันก็ได้แต่หวังว่า... เธอจะสบายดี

สักวันความรู้สึกแปลกๆแบบนี้คงผ่านไปเอง

SHARE

Comments