จากข้างหลังพ่อ
ครูให้ฉันวาดรูปครอบครัวในตอนเด็ก วันนั้นยังจำได้ ว่าในรูปมีบ้าน1หลัง มีตา ยาย แม่ ฉัน และก็หมาอีก3ตัว ครูให้นักเรียนทุกคนออกไปพูดหน้าห้อง เพื่อนทุกคนก็มีสมาชิกครอบครัวคล้ายๆฉันนี่แหละ ที่บอกว่าคล้ายก็เพราะมันแค่คล้าย ไม่ได้เหมือน “รูปของฉันไม่มีพ่อ”
พ่อกับแม่หย่ากัน จริงๆมันก็เรื่องของเขา2คนนั่นแหละ ที่ฉันเข้าใจว่าถ้าฝืนอยู่ด้วยกันก็คงไม่มีความสุข มันน่าจะเป็นทางเลือกที่ “ดีที่สุดแล้ว”
เวลาผ่านไปจำได้ตอนนั้นม.ปลาย แม่มารับที่โรงเรียนช้า เลยนั่งทานข้าวอยู่ในโรงอาหาร จู่มีพ่อลูกคู่หนึ่ง เดินจูงมือกันมาทานข้าวเย็น ฉันนั่งมองตั้งแต่เขาเดินเข้ามาจนเขาวางของที่โต๊ะ ชวนกันไปเลือกซื้อข้าวแล้วมานั่งทานข้าวคุยกันอย่างสนุกสนาน มันดูตลกดีที่ฉันน้ำตาไหลไปทานข้าวไป ข้าวของฉันมันเลยเค็มกว่าทุกวัน
พ่อของฉันเป็นคนสูง ฉันชอบแอบมองพ่อ “จากข้างหลัง” แม้แต่วันสุดท้ายที่พ่อเดินออกไปจากบ้านเรา ฉันก็ได้แค่มอง “จากข้างหลัง”อยู่เหมือนเดิม 
คนๆหนึ่งที่เดินไปอีกทางหนึ่งมักทิ้งอะไรไว้ในที่ๆเขาเคยเดินผ่านเสมอ พ่อทิ้งอะไรไว้ข้างหลัง? จากข้างหลังพ่อ พ่อทิ้งให้แม่ทำงานหนัก จนไม่มีเวลาเล่นกับฉันหรือแม้แต่อ่านนิทานก่อนนอน แม่บอกว่ายังโชคดีที่มีลูกแค่คนเดียว มันเหนื่อยมากกับการเลี้ยงลูก แต่สำหรับฉันมันเหงาจริงๆ ฉันมีเพื่อนเป็นตุ๊กตา เป็นหมา เป็นดอกไม้ใบไม้ จนโตมาก็มีเปียโนเป็นเพื่อน 
ฉันมีแฟน และไม่ได้หวังให้เเฟนเป็นเหมือนพ่อ เหมือนชุดความคิดในหัวของผู้หญิงคนอื่นๆ ฉันมีความฝัน ฝันที่จะมีความรักดีๆ ฝันอยากมีคนดูแล ฝันอยากมีคนคุยด้วย เพราะทั้งหมดก็สิ่งที่ขาด เลย “ฝัน” อยากจะได้มาโดยตลอด ทุกครั้งที่มีความรักภาพต่างๆของพ่อกับแม่จะผุดขึ้นอยู่ในหัวเสมอ ภาพของครอบครัวไม่สมบูรณ์ ภาพของงานวันพ่อทุกปีที่ไม่มีพ่อไปงานเหมือนคนอื่น ภาพรูปครอบครัวที่ไม่มีอยู่จริง ภาพของการทานอาหารร่วมกันที่ไม่เคยเกิดขึ้น ภาพของแม่ที่ต้องทำงานหนักกลับบ้านดึก ภาพของเด็กที่ฝันร้ายแล้วตื่นมาร้องไห้กับตุ๊กตาเพราะแม่ยังไม่กลับจากที่ทำงาน ใครจะรู้ว่าทุกความสุขในทุกวัน จริงๆมันมีปมลึก “ความทุกข์” ที่พ่อทิ้งเอาไว้
ฉันฝันอยากสบาย
ฉันฝันอยากมีความรักที่ดี
ฉันฝันที่จะได้รับความรัก ความดูแลเอาใจใส่
ฉันฝันอยากเป็นเจ้าหญิง 
ฉันฝันอยากมีเงิน
ฉันฝันอยากให้ลูกของฉันมีความสุข
ฉันฝันได้ทานข้าวพ่อแม่ลูก แม้ฉันจะไม่สามารถย้อนกลับไปเป็นเด็กที่โชคดี แต่ลูกของฉันจะต้องโชคดี
ฉันฝัน…ฉันหวัง…ฉันกลัว




SHARE

Comments