ย่างก้าวที่สำคัญ
บางครั้งคนเราก็ต้องก้าวเดินออกไปยังโลกใบใหม่


เมื่อเสียงนาฬิกาจอมวายร้ายที่ปลุกฉันให้ตื่นเพื่อเตรียมตัวสำหรับเช้าวันใหม่ดังขึ้น



อา.....


'จริงสิวันนี้แล้วนี่หน่า' ฉันเพิ่งนึกได้ว่าวันนี้คือวันสำคัญ


วันที่ฉันเป็นนักเรียนมัธยมปลายวันแรกไงล่ะ!


น่าตื่นเต้นว่ามั้ยเมื่อต้องไปเจอสถานที่ใหม่ๆ ครูใหม่ๆ หรือเพื่อนที่ไม่เจอกันนาน แต่ว่านะสิ่งที่วาดฝันไว้กลับไม่เป็นอย่างนั้นเสียเท่าไร........เมื่อฉันเริ่มรู้ตัวว่าต้องค้นหาตัวเองให้พบ


ปัญหาใหญ่ของฉันคือความคิดแบบเด็กๆ 'ฉันอยู่ในวัยเรียนจึงต้องเรียนตามหน้าที่' นี่แหละคือความคิดแบบเด็กๆของฉัน ด้วยเหตุนี้ฉันเลยไม่ได้วางแผนให้กับตัวเองมากนัก


พวกคุณรู้อะไรมั้ย 


การที่เราหาตัวตนพบนั้นไม่ได้ไม่ใช่เรื่องน่าอาย หรือจะเป็นที่ต้องเป็นวัยที่ต้องเตรียมตัวเข้ามหาลัยเท่านั้นที่จะต้องค้นหา เด็กๆบางคนหาตัวตนเจอตั้งแต่ไม่กี่ขวบ แม้แต่ผู้ใหญ่เองที่เพิ่งรู้ใจตนเองก็มี 


แต่สิ่งสำคัญที่ฉันได้เรียนรู้จากการค้นหารอยเท้าของตนเองนั้นทำให้ฉันรู้จักตัวเองมากขึ้น ใครจะนึกว่าสิ่งที่คุณมองข้ามหรือเมื่อก่อนคิดว่ามันไม่ใช่คุณ อาจจะเป็นพรสวรรค์ของคุณก็ได้ 


พวกคุณคิดว่าฉันจะมาเล่าเรื่องการปรับตัวในชีวิตม.ปลายล่ะสิ


คิดผิดแล้วหล่ะ!!


ฉันจะมาพูดถึงสิ่งสำคัญที่คุณมองข้ามไปอย่างหนึ่ง


คนเราไม่ได้สมบูรณ์แบบเมื่อมีขาวก็ย่อมมีดำ อย่าให้คนอื่นมาเป็นค่าวัดความเป็นตัวคุณ เหมือนดังที่ฉันเคยกล่าวในไดอารี่หน้าอื่นไว้ 


การเปรียบเทียบเป็นสิ่งที่ไม่อาจลบล้างลงได้ แต่เราไม่จำเป็นต้องเดินตามทางที่เขาว่าดี ที่เขาว่าใช่ 


หากทางเดินที่คุณอยากเดินไปนั้นมีแต่ฝุ่นผงแล้วละก็ มันมีไปเพื่ออะไรหล่ะ ตราบใดที่ไม่มีป้ายห้ามผ่านแปะไว้ก็จงมุ่งหน้าไปตามทางเดินของคุณซะ 


หากสุขใจที่จะเดิน หากไม่เหนื่อยที่จะต้องเดินบนเส้นทางที่แสนยาวไกลนั้น ก็เดินเสียเถอะเพราะความสุขอยู่กับเรา ชีวิตเป็นของเรา เราต้องอยู่กับมันจนวันตาย 


ทางแยกมิได้มีให้พบได้บ่อยนัก และสะพานเองก็เช่นกัน หากต้องลำบากที่จะว่ายข้ามแม่น้ำ ก็จงสร้างสะพานแล้วเดินข้ามแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว เพื่อตัวคุณเอง การทำเพื่อตัวเองในบางเรื่องไม่ใช่เรื่องที่ผิด การเห็นแก่ตัวเพื่อความสุขของตัวคุณก็ไม่ใช่เรื่องผิด หากแต่ไม่ใช่ทุกเรื่อง


ฉันเพียงแค่อยากเตือนให้คุณไม่ลืมที่จะใส่ใจหรือมองเห็นสิ่งเล็กๆที่คุณโยนมันทิ้งก็เท่านั้น

แล้วตัวคุณหล่ะพร้อมที่จะก้าวต่อไปหรือยัง?
SHARE
Written in this book
ไดอารี่ของฉัน
หนังสือเล่มนี้คือไดอารี่ความคิดของฉัน...
Writer
Precious_
Capricorn
ความทรงจำเป็นสิ่งที่น่าหลงไหล แม้บางครั้งเราจะมีน้ำตาจากความทรงจำ

Comments