ความรู้สึกหลังดู ''I Am Not Your Negro''
เราดูเรื่องนี้มาสามรอบแล้ว สองรอบแรก(ช่วงม.6กับต้นปี1) รู้สึกว่า อืม มันโหดร้ายมากเลยว่ะ ดูจบแล้วก็ไม่ได้รู้สึกขับเคลื่อน หรือมีพลังอะไรเท่าไหร่ คิดว่ามันห่างไกลจากตัวเรา เหมือนอยู่คนละโลก ก็ไม่ได้ตระหนักหรือเก็บมาคิดอะไรมาก ไปดูหนังเรื่องอื่น หาข้าวกินต่อ พอมารอบสาม เราอยู่ปีสอง เราเรียนเกี่ยวกับgenocide ดูหนัง discussion presentation ส่วนมากเราเหมือนทำๆไปเพื่อเอาคะแนน มันยังไม่สั่นสะเทือนเราได้เท่าดูJames Baldwinพูดวันนี้ เขาปลุกความรู้สึกอยากเปลี่ยนแปลงสังคม ขับเคลื่อนหรือทำอะไรสักอย่างเพื่อมัน มองอีกมุม เราคิดว่าเราแม่งโลกสวยว่ะ สังคมนี้มันฟอนเฟะเกินกว่าจะเปลี่ยนแปลงได้แล้ว แหกตาดูความเป็นจริงบ้าง 
มันก็ใช่ แต่เราไม่อยากเลือกที่จะอยู่เฉยๆ ดำเนินชีวิตไปตามnormของสังคมเลย เรารู้ว่าเราทำได้ แต่เราคงสูญเสียจิตวิญญาณของตัวเองไป เรารู้สึกว่าชีวิตแม่งไร้ค่าว่ะ มันไม่ได้แล้ว มันคงต้องทำอะไรสักอย่าง (ภาวนาให้คงpassionนี้ไว้ได้ตลอดรอดฝั่งสิ)

เราชอบคำพูดนี้เขามากเลย 
Nothing can be changed until it is faced
 
 คือเอาจริงๆ เราเข้าใจว่าทุกคนไม่อยากดูอะไรที่มันหดหู่หรอก ปกติเราก็ชอบดูแคสเกมส์ อะไรตลกๆ ที่ทำให้เรามีความสุข ไม่เครียด แต่มันชั่วคราวจริงๆ มันไม่มีพลังอะไรรุนแรง หรือกระเพื่อมเราได้เท่าความรู้สึกเศร้าอย่างล้ำลึก มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้หรือเปล่าว่ะ แกเกลียดคนๆนึงทั้งๆที่ไม่เคยรู้จักกันเลย แค่เพราะ สีผิวเขาต่างจากแก... เราเคยถามเพื่อนว่า ตั้งแต่ตอนไหนว่ะ ที่แกรู้สึกตัวว่าโลกนี้ คนมันไม่เท่ากันอ่ะ เพื่อนเราตอบว่า ตั้งแต่ขึ้นมัธยมก็รู้แล้วนะ แต่พอขึ้นมหาลัย เราก็ได้รู้ว่าคนเราแม่งไม่เท่ากันสุดๆ เรานั่งหัวเราะแห้งๆให้กับคำตอบ

ความจริงมันโหดร้าย จนเราเบือนหน้าหนี ไม่อยากจะมอง แต่เราคิดว่าสักวันมันจะบังคับให้เราเห็นมันเอง สักวันงานเลี้ยงก็ต้องเลิกลา เพราะมันยังมีคนที่ถูกกดขี่ในสังคม คนที่เดือดร้อน คนที่ถูกเอาเปรียบ มันมากซ่ะจนเรามองข้ามมันไม่ได้ไปตลอดหรอก ซักวันเราคงต้องเผชิญหน้ากับมัน

History isn't the past. It is the present. We carry our history on us. We are our history. If we pretend otherwised we literally are criminals.

ระหว่างที่เราดูเรื่องนี้ไป เราเห็นความอดทนอดกลั้นของคนผิวสี การถูกกลั่นแกล้งต่างๆนาๆ แค่เจอคนผิวสีบนถนนแล้วจะเดินไปชนให้ล้มก็ได้งี้เหรอ เราโกรธมาก แล้วเราสงสัยว่าทำไมเขาไม่โต้ตอบด้วยวิธีรุนแรงบ้าง Medgar Malcolm Martin สามคนนี้ถูกฆ่า แต่ก็ไม่ทำให้James Baldwin ยอมแพ้หรือมองโลกในแง่ร้ายเลยอ่ะ เรางงมาก แล้วเขาก็ได้พูดให้เราได้เข้าใจในตอนท้ายว่า

I can't be pressimist because I'm alive. To be pressimist means you have agreed that human life is an academic matter, so I'm forced to began optimist, to believe that we can survive. Whatever we must survive.
อีกอย่างนึง ถ้าเราเกลียดคนขาว เหมือนที่ เขาเกลียดคนดำ ก็แสดงว่าเราไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย โอเคร เราพยายามจะทำความเข้าใจคนขาวในช่วงนั้น ระบบความคิดที่สุดโต่ง อิทธิพลจากสังคม ความกลัว แต่เราจะไม่ให้ความเห็นอกเห็นใจแก่เขา เรื่องนี้มันละเอียดอ่อน และต้องระวังชุดความคิดของตัวเองให้มากจริงๆ 

จากที่เราดูdocumentaryจบ เราชอบทัศนคติของJames Baldwinมาก (อีกแล้ว ฮา) เขาทำให้เราอยากศึกษาประวัติศาสตร์เพิ่ม แล้วก็ทำให้มั่นใจในสิ่งที่ตัวเองทำอยู่ และกำลังจะทำต่อไป เราไม่รู้ว่าอนาคตจะนำอะไรมาให้เรา แต่เราจะรอดู ถ้ามันดี เราก็ยินดี ถ้ามันร้าย เราก็จะยอมรับ 

SHARE
Writer
Alchamease09
student
I just want to write something to relax myself.

Comments