สายลมความหลัง
วันนี้เป็นวันเปิดเทอมก็เหมือนเดิม ห้องเรียนเดิมเดิม ทางเดินทางเดิม เพื่อนคนเดิม สนามสนามเดิม บรรศยากาศเดิมเดิม อารมณ์เดิมเดิม สายลมสายเดิม วันนี้คุณแม่มารับช้าเพราะต้องรับพี่สาวก่อนและบอกให้กลับบ้านบ้านเองเลยบอกให้คุณแม่มารับเนื่องจากน้ำหนักของกระเป๋าที่มีหนังสืออยู่มากกว่ายี่สิบเล่มแล้วจะนั่งห้องสมุดรอแต่ในเวลาต่อมาห้องสมุดก็ปิดเพราะถึงเวลาปิดแล้วระหว่างที่จะเดินกลับบ้านพบเจอศาลาแล้วเข้าไปนั่งสายลมที่พัดผ่านทำให้เหงื่อระเหย ทำให้ตัดสินใจจะเดินกลับบ้านต่อแต่กำลังจะลุกขึ้นก็มีสายจากคุณแม่ว่ารับพี่สาวแล้วให้รออยู่ที่นั่น เราเลยนั่งลงในที่นั่งเดิมแล้วก็ได้รับรู้ถึงสายลมที่กำลังพัดผ่านแก้ม รับรู้ถึงสายลมที่ทำให้ผมของเราสะบัด รับรู้ถึงกลิ่นฝนที่รักที่แสดงว่าฝนกำลังจะตกในอีกไม่ช้า รับรู้ถึงความหลังของคนคนนั้น ใช่รักแรกของฉัน ภาพย้อนกลับไปวันนั้น วันที่ฉันพบเขาครั้งแรกแต่เป็นการพบกันที่ไม่ดีสักเท่าไรตอนนั้นตอนที่เรากำลังเดินลัดสนามฟุตบอลแต่จู่ๆลูกฟุตบอลก็พุ่งเข้ามาทำเอาเราเซและล้มลง มีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาถามเข้าว่าเป็นไรไหม เราตอบว่าไม่เป็นไรแล้วเราก็ได้พัฒนาความสัมพันธ์
และตอนที่เขากำลังจะไปเขาก็บอกคำสุดท้ายว่า วันนั้นอะเราตั้งใจนะอยากให้เธอสนใจ พอกล่าวจบเขาก็หายไปอย่างไม่มีวันหวนคืน เสียงน้ำฝนที่ตกกระทบพื้นเรียกคืนสติของเรา จากนั้นก็มีเสียงโทรศัพท์จากคุณแม่บอกว่าถึงแล้ว รักและคิดถึง
SHARE
Writer
princessty
a lonely girl
ชอบถ่ายรูป ชอบอยู่คนเดียว ชอบความเงียบ ชอบความเศร้า ชอบฤดูฝน ชอบเสียงเปียโน ชอบใส่หูฟังแม้ไม่มีเสียงบรรเลง แต่ก็ไม่รู้หรอกนะว่าทำไมเวลาอยู่กับคนอื่นถึงดูมีความสุข

Comments