คุณเช่นเดิม


หลังจากที่เมื่อคืนได้เขียนบล็อคลงไปเราคิดว่าเราใจแข็งประมาณนึงแล้ว 
ซึ่งความจริงมันไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย
เราอยากส่งข้อความไปหาคุณ

แต่ในสถานะไหนล่ะ?

ต่อให้เราส่งไปสักกี่ข้อความ
มันก็เป็นเพียงข้อความที่ถูกทิ้งร้างเอาไว้เช่นเดิม

เราจึงกลับไปย้อนดูรูปต่างๆ 
รูปที่คุณทำหน้าดุเวลาเราดื้อ
รูปที่คุณตั้งใจกินข้าวเพราะเหนื่อยจากงาน
รูปที่คุณทำหน้าหลุดๆแก้มกลมๆกับสันจมูก
รูปที่คุณถือเค้กแฮปปี้เบิร์ดเดย์เราแต่ก็กินเอง

เมื่อคืนเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอารมณ์เป็นเช่นไร
เรามีความสุขและความเศร้าในเวลาเดียวกัน
ใจหนึ่งเรารู้สึกมีความสุขที่กลับไปดูรูปเหล่านั้น
ใจหนึ่งเรากลับรู้สึกโหวงเหวงคิดถึงคุณมากๆ

แค่ดูรูปคุณในมือถือมันก็ให้เราร้องไห้อย่างหนัก
เราก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าเราร้องไห้ด้วยสาเหตุใด
มีความสุข เศร้า เหงา หรือคิดถึง ซึ่งอาจจะเป็นทั้งที่กล่าวมาก็ได้

แต่เราเชื่อว่า ต่อให้ร้องไห้หนักขนาดไหนก็ตาม 
ยังไงก็มีเช้าวันใหม่รอเราอยู่เสมอ 

เรายินดีมากนะที่เราเคยเป็นความสุขของคุณ
เราเคยทำให้คุณยิ้มได้ ทำให้คุณมีความสุข

และเราก็อยากขอโทษที่ทำให้คุณต้องทุกข์ใจ
เราเชื่อว่าต่างก็เคยเป็นคนใจร้ายกับใครสักคน
เราขอโทษนะที่เราเป็นคนใจร้ายสำหรับคุณ

อยากฝากดาวไปบอกคุณทีว่าเราคิดถึง
และปรารถนาดีกับคุณตลอดไป
อยู่ตรงนี้นะ ไม่เคยคิดจะหายไปไหน
ยังเป็นห่วงคุณด้วยความหวังดีเสมอ

คุณพระอาทิตย์ของเรา.



SHARE
Written in this book
Dear,you
Writer
repareploy
disappear
เปรียบดั่งสมุดบันทึกเล่มหนึ่งล้วนมีค่าต่อความทรงจำ

Comments