เลือนลาง
วิน
 ก็จำได้แต่ชื่อ หน้าตาเป็นยังไงมันก็ลืมไปหมดแล้ว 
นี่กี่ปีแล้วนะตั้งแต่ตอนนั้น 
ที่แม่เอาไปฝากไว้ที่ศูนย์เด็กเล็กแถวบ้าน 
ตอนนั้นก็จำได้ว่าร้องไห้บ้าง แต่ที่จำไม่เคยลืมเลยก็คงจะเป็นชื่อของเด็กผู้ชายคนนึงที่เราเคยเล่นขี่หลังละวิ่งไล่จับด้วยกัน มันสนุกและมีความสุขมาก 
แต่ก็น่าแปลกตรงที่ตอนนั้นตัวเราเองยังเด็กขนาดนั้นแท้ๆ
แต่กลับรู้สึกว่าชอบคนๆนั้นไป 
แต่พอโตขึ้นมา ก็จำอะไรไม่ได้เลย 
ไอ่ชอบในตอนนั้นจะใช่จริงๆรึเปล่า? 
ตอนนี้ก็ไม่แน่ใจนัก
หนทางที่ตอนนี้เราจะได้พบเจอกันอีกจะมีไหมนะ
แต่ก็อยากเจอจริงๆนั้นแหละอยากรู้ว่าเป็นยังไงบ้าง 
แต่โอกาสมันก็แทบเป็น 0 
ทุกครั้งที่ได้ผ่านสถานที่ในตอนนั้น
เราเองก็ยังใจจดใจจ่อว่าจะเจอเธอไหม 
พยายามรื้อฟื้นหน้าของเธอ
และความรู้สึกในตอนนั้นของเรา 
แต่มันเลือนลางเหลือเกิน 
คงมีแค่สิ่งเดียวที่จำได้ 
ก็คือชื่อของเธอ ' พี่วิน ' 

4/5/2019 🌼
SHARE
Writer
Foxzz
🌼 1101
The rain is the moment when I think I'm the weakest.

Comments