เสียงเพลงที่ปลิวมาตามสายลม

  ในช่วงเย็นของวันนี้ หลังจากอิ่มหนำสำราญจากการกินข้าวเที่ยง เอ๊ะ!! หรือจะเรียกว่าข้าวเย็นดี เพราะมื้อนั้นเป็นมื้อที่พึ่งกินไปครั้งที่สองเอง รอสักพักพอให้อาหารย่อย แล้วเดินไปเล่นกับเจ้าโชค สุนัขแสนซน และขี้ดื้อเอามากๆ มันจะชอบอ้อนเวลามันหิว และวันนี้ก็เป็นเช่นนั้น มันเอาหน้ามาถูๆไถๆที่หน้าขาของฉัน น่ารักน่าเอ็นดู จนอดใจไม่ไหวที่จะต้องหาขนมมาให้มันทานเล่น

  แล้วกิจวัตรประจำวันของฉันก็ได้เริ่มขึ้น
การออกกำลังกายนั่นเอง!!!
พอผ่านช่วงสงกรานต์มา น้ำหนักก็เริ่มขึ้น หน้าก็เริ่มใหญ่ ทั้งแขนและขาก็บวมพอๆกัน ไม่ได้ๆๆๆๆ
ฉันจะเจริญอาหารแบบนี้ไม่ได้นะ แหม การกินนี่มันมีความสุข และช่วยบรรเทาและเยียวยาสิ่งต่างๆได้ดีจริงๆ ถึงแม้หนทางเอาพวกมันออกไปจะเหนื่อยแค่ไหน แต่มันก็คุ้มค่าซะจริง

  เสียงโทรศัพท์ของแม่ดังขึ้น ปลายสายคือพ่อ 
พ่อชวนไปกินหมูกระทะ มันทำให้ตอบตกลงโดยไม่คิดอะไร เพราะหมูกระทะคือสวรรค์ของเด็กอ้วนแบบฉัน แผนการออกกำลังกายของฉันถูกล้มเลิกโดยฉันเอง ฉันเตรียมพร้อมที่จะได้ไปกินของอร่อยแล้วว

  แต่แล้วฝันก็ล่มสลาย เมื่อพ่อกลับมาพร้อมบอกว่า"ไปไม่ได้แล้ว งานยุ่งมาก " ฉันถึงกับหน้าหงิกหน้างอ นั่นมันของโปรดฉันนี่นา พ่อทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง

  สายลมพัดปลิวมา พาเอาเสียงเพลงจากที่ไหนก็ไม่รู้มาผ่านหู ให้ได้ยิน อืมม... ก็ดีนะ ได้ยินเพลงแบบนี้แล้วใจสงบขึ้นตั้งเยอะ แค่เรื่องกินของโปรด ไม่เห็นต้องคิดมากเลย 

เสียงเพลงบรรเทาอารมณ์ได้นะ
  
SHARE

Comments