ไม่ไกลเกินเอื้อม Hitomi x nako (CUT EP.7)




   อย่างที่เคยบอกไปหรือหลายคนนั้นทราบกันดีว่าธรรมชาติของกระต่ายไม่น่ารักใสซื่อเหมือนลักษณะภายนอก แน่นอนว่าฮอนดะ ฮิโตมิก็เช่นกัน ปากเล็กของกระต่ายเจ้าเล่ห์กดจูบต้นคอแฟนตัวเล็กที่กำลังกลายเป็นอาหารกระต่ายในตอนนี้ ยาบุกิ นาโกะหดคอหนีด้วยความรู้สึกวูบวาบแปลกๆ ปกติแฟนของเธอมักเริ่มด้วยการจูบและไม่เคยจู่โจมซอกคอเป็นอย่างแรกเช่นนี้

   “ย...อย่ากัด”ส่งเสียงทักท้วงเมื่อรู้สึกถึงฟันแข็งขบเข้าลำคอ ความชาคล้ายไฟฟ้าช็อตไล่ตั้งแต่ลำคอถึงหน้าท้อง ยาบุกิรู้สึกร้อนตรงอกและเหมือนอีกฝ่ายนั้นสัมผัสได้จึงไล่งับลงทีละนิด... ฮอนดะชอบกัดและเค้ามักใช้คำว่ากิน เวลากำลังแทะโลมแฟนสาว “นี่ก็บอกว่า อย่ากัด ฮึก...”สะอึกหายใจเข้าเมื่อมือของเค้าลวงใต้เสื้อเข้าแตะเอว

   “เปล่ากัด...กำลังกินต่างหาก”คนตัวเล็กกว่าหลับตาปี๋ทันทีที่เค้าพูดจบแล้วก้มลงจูบตน มือข้างนั้นบีบนวดเอวราวกับกำลังเตือนว่าจะเริ่มทำอะไรบ้างหลังจากนี้ ฮอนดะดูดริมฝีปากอิ่มแล้วเม้มเบาๆ ส่งเสียงกระซิบเรียกชื่ออีกฝ่ายอย่างอ้อนขอความต้อนการ ยาบุกิลืมตามองช้าๆ ก่อนหลับตาลงอีกครั้งขยับเอนใบหน้าค่อยๆ ส่งลิ้นเล็กให้เจ้ากระต่ายดูดเข้าไปกัดเบาๆ ตามแบบที่เค้าชอบทำ บดเบียดและเกี่ยวพันโดยไม่เว้นว่างให้อากาศแทรกเข้ามา

   “อ๊ะ”คลายจูบออกปล่อยให้แฟนตัวเล็กพักหายใจก่อนก้มลงจูบอีกครั้ง กรายนิ้วลูบหน้าท้องกลั่นแกล้ง แขนสองข้างของยาบุกิที่ยกพาดไหล่เมื่อไหร่ไม่ทราบทุบหลังคนขี้แกล้งเบาๆ แต่นั่นไม่ได้ช่วยดึงบางอย่างออกจากตัวเค้าได้เลย พอได้ยินเสียงหวานของแฟนสาว ฮอนดะเริ่มหายใจแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่ ตัวตนของกระต่ายกำลังเริ่มขึ้น “อือ...อื้อ!”ปากถูกครอบปิดส่งเสียงอู้อี้ทักท้วงมือข้างนั้นของคนตัวโตกว่ากำลังเลื่อนขึ้นกอบกุมอกอวบของเธอภายใต้เสื้อยืด...ยาบุกิ นาโกะโนบรา แต่ก็แหงละในเมื่อพวกเธอเตรียมตัวที่จะนอนกันแล้ว

   “ทานได้ไหมคะ”ริมฝีปากผละออกจากกันอีกครั้ง ฮอนดะจังจ้องใบหน้าสวยปนน่ารักกำลังหอบหายใจถี่อย่างลุ่มหลง มันช่างเซ็กซี่เสียจนอดไม่ไหว ก้มลงกัดริมฝีปากล่างประกบจูบดูดลิ้นอุ่นเข้าทำอะไรตามความต้องการอีกครั้ง มือข้างนั้นบีบนวดอกอวบจนล้นผ่านซอกนิ้วเล็กน้อย แฟนตัวเล็กส่งเสียงในลำคอทักท้วงอีกแต่เจ้ากระต่ายกลับเมินเฉยแถมยังเบียดจูบรุนแรงกว่าเดิม ปลายนิ้วชี้ถูวนยอดสีหวานซึ่งถูกเสื้อยืดบดบังเอาไว้ก่อนสะกิดสิ่งนั้นด้วยปลายเล็บ

   “อื้อ!”ยาบุกิทั้งทุบและดันไหล่เค้าออก สุดท้ายกระต่ายเจ้าเล่ห์ก็ยอมถอยแต่ไม่วายส่งมืออีกข้างล้วงเข้าใต้เสื้อกำบีบรอบสองก้อนเนื้อนั้นสายตากระหายจับจ้องใบหน้าสวยหวานเผยอปากส่งเสียงครางอย่างน่ารัก อยากกินอีกอยากกัดอีกแต่เจ้าตัวเล็กของเธอต้องหายใจไม่ทันอีกแน่ๆ กระต่ายฮอนดะจึงเลื่อนมือลงกำชายเสื้อถลกขึ้นกองไว้เหนือหน้าอกทีเดียว ความเย็นไล่ตั้งแต่หน้าท้องขึ้นถึงทรวงอกความรู้สึกโล่งเย็นแบบนี้มันน่าอายเอามาก ยาบุกิรีบเบือนหน้าไปทางอื่นจากนั้นในเวลาต่อมาความหนาวก็ถูกแทรกด้วยมือและปากอุ่นๆ กำลังครอบยอดสีหวานนั้นกดลิ้นแตะเลียดูดจนเกิดเสียง “อ๊า”เรียกทั้งเสียงดูดดุนและเสียงครางของแฟนตัวเล็ก แน่นอนว่าเสียงของเธอทำให้อารมณ์ฮอนดะพุ่งพล่าน หน้าอกอีกข้างถูกมือขยำบีบนิ้วโป้งและชี้บีบขยี้สร้างความเจ็บเล็กน้อยแถมยอดนั้นก็เริ่มเกิดสีแดงจางๆ ชักรุนแรงไปหน่อยแต่หยุดไม่ได้จริงๆ

   “นาโกะ”ลุ่มหลงและกอบโกยความหอมหวานจากร่างกายแฟนสาวไปเท่าไหร่ไม่ทราบ ฮอนดะหยุดแล้วผละใบหน้าออกจากร่างกายซึ่งเต็มไปด้วยรอยแดงและรอยกัด เจ้ากระต่ายกินจุเลื่อนสายตาขึ้นมองใบหน้าแฟนสาวกำลังหอบหายใจอย่างหมดแรงนั้นแล้วเรียกเธอ “ยังไม่จบนะนาโกะ”

   “พอแล้ว”

   “ไม่เอา...ไม่พอ”ฮอนดะกำลังเอาแต่ใจ เธอสอดมือเข้าใต้ข้อพับแขนก่อนยกตัวแฟนสาวขึ้นนอนหงายบนเตียงโดยที่ส่วนล่างยังขึ้นไปไม่หมด

   “อย่านะ แบบนั้นมัน”ยาบุกิร้องห้ามแต่เค้าหาได้สนใจ มือทั้งสองประคองข้อพับขายกขึ้นพาดบนไหล่ของตน นิ้วชี้เกี่ยวขอบกางเกงขาสั้นดึงมันออกมาพร้อมๆ กับแพนตี้ตัวเล็กหลุดจากขาซ้ายและห้อยมันไว้กับข้อเท้าขวา “แบบนั้นมันน่าอาย...อะ อ๊า”กระต่ายดื้อแนบตัวดันให้ต้นขาอีกฝ่ายขึ้นพาดบ่า เรียวปากบางของเธอประกบกับส่วนอ่อนไหวนั้นลิ้นอุ่นกำลังขยับช้าๆ คิดไว้ว่าอยากอ่อนโยนกับส่วนนี้แต่พอได้ยินเสียงครางออกจากปากนั้นทีไรก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ทุกที ความรุนแรงและเอาแต่ใจเริ่มกลับมาอีกครั้ง ทั้งการลงลิ้นและดูดอย่างกระหาย ใช้เวลากับส่วนนี้ไปเกือบชั่วโมง...ใช่ เธอใช้เวลาไปเกือบชั่วโมงด้วยความลุ่มหลง “พ...พอแล้ว ไม่ไหวแล้ว”

    “แต่ฉันยังไหว...ขอต่อนะคะ”เค้ากำลังใช้ลักษณะภายนอกแสนน่ารักเหมือนกระต่ายนั้นอ้อนอีกแล้ว “นะคะนาโกะจัง”หันเข้าจูบต้นขาที่เต็มไปด้วยรอยริ้วเล็กๆ ดูท่าถึงจะปฏิเสธแต่เจ้ากระต่ายกินจุตัวนี้คงไม่ยอมหยุดง่ายๆ ในเมื่อมีค่าเท่ากันคนตัวเล็กกว่าจึงผงกหัว ฮอนดะลุกขึ้นแทรกตัวเข้าระหว่างขาเธอ อุ้มแฟนตัวเล็กเลื่อนขึ้นนอนบนเตียงเต็มตัวก่อนตามเข้าคร่อมกายนั้นโดยขาทั้งสองข้างของคนใต้ร่างถูกบังคับแยกออกโดยเอวที่กดทับอยู่ของคนบนร่าง “ถ้าเจ็บกัดไหล่เอาไว้”โน้มลงจูบปากเคยอมชมพูที่ตอนนี้มีสีสดเข้ามาแทนจากความรุนแรงของฮอนดะเอง หลังละริมฝีปากออกร่างโตกว่าขยับขึ้นจรดปลายจมูกลงบนหน้าผากแฟนตัวเล็ก แล้วดึงกายนั้นเข้ากอดไว้ มือที่ลูบไปมาบริเวณเอวเริ่มขยับเข้าใกล้ส่วนกลาง แขนข้างหนึ่งของยาบุกิยกขึ้นพาดไหล่เค้า ส่วนอีกข้างกำจิกผ้าปูเตียงอย่างตื่นกลัว

    “ฮี่จัง อื้อ!”ครางชื่อแฟนสาวที่สอดนิ้วนางและนิ้วกลางสอดเข้ามาโดยไม่ทันให้เธอตั้งตัว แม้จุดอ่อนไหวนั้นพร้อมแล้วแต่ร่างกายยาบุกิ นาโกะเล็กเกินจะรับไหวในทันทีแบบนี้ “เจ็บ...”มือเล็กบนหลังจิกเสื้อหวังระบายความเจ็บออกมา หยดน้ำตาไหลจากหางตา ฮอนดะรู้สึกได้จึงรีบจูบข้างขมับปลอบโยน นิ้วเรียวเริ่มทำการแยกออกจากกันช้าๆ และขยับอย่างระมัดระวังคลายความอึดอัดให้คนใต้ร่าง ประสบการณ์ของกระต่ายตัวนี้ยังไม่ดีนัก เค้าแค่ทำตามความต้องการของตัวเองแต่ถึงอย่างนั้นก็พยายามเรียนรู้ไปด้วยว่าแฟนตัวเล็กคนนี้รับแบบไหนได้ไหว แน่นอนว่าการรุกทีเดียวถึงสองนิ้วนี้ฝืนร่างกายเธอเกินไป ทุกอย่างควรที่จะค่อยเป็นค่อยไป เค้ากำลังขยับนิ้วกลางและนิ้วนางนั้นวนไปมาเพื่อให้เจ้าตัวเล็กปรับตัว

เมื่อสีหน้าคนดูคลายความอึดอัดลงฮอนดะจึงเริ่มขยับนิ้วเข้าออก เสียงครางหวานดังระงมทำลายสติเค้าอีกแล้ว ยาบุกิจะรู้ไหมว่ายิ่งเสียงของเธอเปล่งออกมาแบบนี้ อีกฝ่ายก็ยิ่งอยากได้ยินอะไรที่มันรุนแรงกว่า

   “ขอโทษนะ”

   “อ๊า!”กระแทกสองนิ้วนั้นเข้าไปสุดโคนและเสียงอย่างที่ต้องการก็ดังออกมาแถมเล็บแฟนตัวเล็กที่จิกลงแผ่นหลังนั้นกลับให้ความรู้สึกดีแปลกๆ ปกติฮอนดะเกลียดความเจ็บปวดยิ่งกว่าอะไรแต่พอเวลานี้กลับชอบขึ้นมา...เอาอีก ต้องการอีก ทั้งเสียงและการระบายความเจ็บปวดจากคนตัวเล็กลงบนร่างกายตนเอง

   นิ้วเรียวทั้งสองกระแทกเข้าสุดโคนจนเกิดเสียงฟังดูเจ็บเอามาก ยาบุกิจถึงได้กัดเข้าที่ไหลฮอนดะ ร่างกายเล็กสั่นคลอนตามแรงกระแทกนั้น มันไร้ความอ่อนโยนแต่เพราะมาจากคนรัก จึงยอมรับความเจ็บแปลบที่แล่นไปทั่วร่างกายนี้

SHARE

Comments

MIRWY
1 year ago
เขินไม่ไหวแล้วค่ะกระต่ายตัวนี้ดุจริง กรี๊ดดด -/////-
Reply
kleaw_2210
1 year ago
บาปมากค่ะบาป เรานี่แหละบาปมากกี้ดดดดด ไม่ไหว ทุกคนนอนแล้ว แต่หลุดกี้ดออกมาคือโดนด่า........
Reply