Gone beast
ณ ห้องหนึ่งในปราสาทสีดำ .. ห้องมืดๆ หนาวเย็น แต่อบอวลด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้ 6 ชนิด อสูรยังคงนั่งทบทวนบางอย่างอยู่เงียบๆ ทบทวนครั้งแล้วครั้งเล่า ตั้งแต่หัวค่ำจนใกล้รุ่งสาง .. คืนที่สามติดกันแล้วที่เป็นแบบเช่นนี้ 
181 เรื่องราวที่ถูกบันทึกก็เป็นเรื่องที่อสูรหยิบขึ้นมาอ่านในขณะที่ทบทวนนั้นด้วยเช่นกัน หลายเรื่องราว หลายการเดินทาง หลายช่วงเวลา และหลากหลายความทรงจำ ย้อนกลับขึ้นมาพร้อมๆกัน ทั้งสุขและทุกข์ ทั้งดีใจและเศร้าใจ มันเป็นทั้ง .. ความอบอุ่นและความเหน็บหนาวในเวลาเดียวกันการเดินทางไปในหลายแห่งหน ได้พบเจอสิ่งต่างๆที่แปลกตามากมาย ได้สัมผัสกับสิ่งใหม่ๆต่างๆมากมาย ทั้งบนพื้นดิน หย่อมหญ้า ป่าเขา พื้นน้ำ และบนฟากฟ้า .. การเดินทางที่มีจุดหมาย กลับไม่มีจุดหมาย ความสวยงามต่างๆที่เหมือนมีกำแพงใสๆบางๆกั้นไว้ไม่ให้เข้าถึง หรือผลักกลับออกมาให้ห่างจากสิ่งสวยงามที่มีอยู่จริงนั้น สีสันต่างๆที่สัมผัสมิอาจทดแทนความว่างเปล่าในจิตใจในท้ายที่สุด 

ความจริงที่มิอาจปฏิเสธ .. อสูรก็คืออสูร คือปีศาจ คือสัตว์ร้าย คือทุกตัวแทนของความน่าเกลียดน่ากลัว หรือ อาจรวมถึงความน่าขยะแขยง สุดแท้แต่ใครจะมองว่าอสูรตนนี้เป็นอย่างไร 

อ้อมกอดที่อยากสัมผัสกลับถูกตอบแทนด้วยการทำร้ายเพียงเพราะอ้าแขนขออ้อมกอดที่อบอุ่น แต่ถูกเข้าใจว่ากำลังจะทำร้ายคนอื่น .. เสียงเตือนให้คนระวังพลัดตกลงไปในหน้าผา กลับถูกมองว่าคือเสียงคำรามเพื่อปองร้าย .. และนั่นล่ะคือ .. 
การตัดสินอสูรไม่ได้มีร่างเจ้าชายที่ซ่อนอยู่แบบในนิทาน อสูรก็คืออสูรในรูปแบบที่ไม่ได้มีใครอยากเข้าใกล้ .. ภาพครอบครัวที่อบอุ่น ภาพพ่อที่หยอกล้อกับลูกสาว ภาพพี่น้องที่เล่นด้วยกันเฮฮา ภาพคู่รักคลอเคลียด้วยรอยยิ้มและแววตาเปี่ยมประกาย ที่อสูรเฝ้ามองอยู่ไกลๆ จากพุ่มไม้บ้าง ข้างรั้วบ้าง หรือแม้แต่ในเงามืด .. ภาพเหล่านั้นเคยเป็นเงาสะท้อนในแววตาของอสูร ที่หวังจะได้รับความรู้สึกแบบๆนั้นบ้างจริงๆ แต่โลกของคนปกติทั่วไป .. มันไม่ใช่ที่ของอสูร และการตัดสินในความเป็นอสูรก็เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า .. มันเพียงพอแล้วสำหรับความรู้สึกไร้ค่า คำพูดที่ถากถาง และสายตาที่มองมาอย่างรังเกียจเหล่านั้น

จากสิ่งที่ผู้รอบรู้ได้บอกกับอสูร ความสุขอาจเกิดขึ้นกับอสูรได้จริง ถ้าอสูรได้เจอกับอสูรเหมือนๆกัน และทางที่อาจจะเจออสูรเหมือนๆกันนั้น จะต้องก้าวผ่านประตูเปลวเพลิงสีทองที่ไม่มีวันดับ และท่องไปในดินแดนหลังประตูนั้น ซึ่งยากที่จะหาทางกลับได้ .. แม้มันอาจเป็นเพียงคำบอกกล่าวที่ไม่มีอะไรจะยืนยันได้ว่ามีอสูรตนอื่นๆตามที่คิดไว้ 
และอสูรก็ก้าวข้ามผ่านประตูเปลวเพลิงสีทองไปความทรงจำดีๆที่อสูรเคยสัมผัสถูกเก็บใส่ขวดโหลใส วางเรียงอย่างเป็นระเบียบสวยงาม ภายในห้องมืดที่หนาวเย็นแห่งนี้ .. ปราสาทถูกปิดอย่างแน่นหนา และอาณาจักรที่เต็มไปด้วยน้ำแข็งนี้ก็ไม่มีใครได้พบเห็นอีก .. กลายเป็นเพียงแค่เรื่องเล่าที่เลือนลางตามกาลเวลา
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ติดตามอ่าน บ้างทักทาย บ้างให้กำลังใจกัน ขอบคุณมากๆนะครับ ที่ตรงนี้ยังเป็นมุมที่ดีสำหรับผมเสมอ หากมีโอกาสจะแวะเข้ามาอ่านเรื่องราวของเพื่อนๆนะครับ
.
.
.
.
.
.
“หนังม้วนเดิม ข้อเสนอที่มาพร้อมคำพูดที่สวยหรู สามารถต่อรองตัวเลขได้มากกว่านั้น ชื่อตำแหน่ง - ตัวเลข - และความรับผิดชอบ ต้องสัมพันธ์กันและชัดเจน อย่าให้เขาเอาเปรียบแบบไม่เป็นธรรม เพราะเขาทำแบบนั้นกับทุกคน”

คงเป็นข้อความสุดท้ายที่ผมอยากพูดแต่ไม่ได้พูดในชีวิตจริง .. และคำขอโทษที่ผมไม่ผิดที่ได้พูดออกไป สำหรับผมมันใช้แทนคำว่า “ลาก่อน”

ขอบคุณทุกเวลาที่ดีที่สุดของผม :)


SHARE
Writer
MyBestTime
Feeling Recorder
Memories of ... “my best time” :)

Comments

KongKwanDiary
6 months ago
พี่เจ้าชายจะเลิกเขียนละหรอคะ log. เงียบเหงาขึ้นเยอะเลย
Reply
MyFeeling
1 month ago
ไปอยู่ต่างแดนแล้วไม่มีมุมช่วงเวลาดีๆมาเล่าให้ฟังบ้างหรอคะ หลายเดือนแล้วที่ไม่เห็นความเคลื่อนไหวใดๆเลย
Reply