เจ็บปวดที่งดงาม
บทสรุปของคน 2 คน จะลงเอ๋ยแบบไหนเรื่องราวความรักชองคน 2 คน ที่ได้รู้จักและคบกันจากความบังเอิญ ที่เธอไปสะดุดเขาเข้าในเฟส แต่เพียงเพราะความรักที่เธอให้เขามากเกินไป ทำให้เธอมีความระแวง น้อยใจที่เขาสนใจเธอน้อยลง แล้วเธอกับเขาก็ทะเลาะกัน แต่การทะเลาะกันครั้งนี้ มันกับมีอะไรหลายๆอย่างที่บ่งบอกให้เธอรู้ว่า "มันเปลี่ยนไป" แล้วเธอก็รู้ว่า เขาได้คุยกับคนอื่น เธอเสียใจมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอไม่คิดว่า ทุกอย่างจะเป็นแบบนี้ เธอควรที่จะบอกเหตุผลของเธอ แต่เธอกับไม่บอก ปล่อยให้ความเข้าใจผิดมันดำเนินไป เธอเสียใจที่คนที่เธอรักไปคุยกับคนอื่น ทั้งๆ ที่เธอไม่เคยคิดจะคุยกับใครเลย ไม่ว่าจะห่างกันแค่ไหน จะเหงาแค่ไหน เพราะเธอรักเขามากเกินกว่าจะเสียเขาไป 

มันทำให้เธอหมดหวังทุกอย่าง และ นี่..เป็นจุดที่ทำให้เธอกลับมาอยู่ในจุดเดิมที่เธอเคยอยู่ เธอคิดเพียงว่า ถ้ารักกันจริงๆ ข้อเสียบางอย่างมันน่าจะให้อภัยได้ และ ให้โอกาสเธอได้เปลี่ยนแปลงตัวเอง แต่มันกับไม่ใช่อย่างที่เธอคิด เขาคุยกับคนอื่นในขณะที่เธอทุกข์กับเรื่องราวที่เธอรู้ดีว่าตัวเองผิด วันนั้นเอง ที่เธอคิดว่า ทุกอย่างที่เธอทำลงไปทั้งหมดมันเสียเปล่า เขาไม่เห็นค่าแถมยังไม่แคร์ในสิ่งที่เธอต้องเผชิญ ตอนนี้เธออยู่ในสถานะอะไร เธอเองยังไม่รู้เลย เธอทำได้แค่..ปล่อย และ อยู่นิ่งๆ ไม่ทำอะไรไปมากกว่านี้แล้ว 

ไม่มีใครรู้ว่า เธอเสียใจแค่ไหน เจ็บปวดแค่ไหน แต่เธอก็ต้องยอมรับและเผชิญกับมัน จนกว่าเธอกับเชาจะเลิกกันไป แต่จะมีประโยชน์อะไร เพราะทุกวันนี้ เขาไม่ได้มีเธอเหมือนแต่ก่อน ทุกคน ครอบครัวของเขารับรู้ว่า เขากับเธอจบกันไปแล้ว รอยยิ้มที่มีความสุขของเธอ มันหายไปแล้วมีแต่เพียงใบหน้าที่เศร้าหมอง นี่...หรือคนที่บอกเธอว่า รักเธอ แต่ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ แค่ความงี่เง่า เอาแต่ใจของเธอ ซึ่งมันเทียบไม่ได้กับการนอกใจเลย มันน่าจะอภัยกันได้ ถ้าคน 2 คนรักกันจริงๆ เรื่องบางเรื่องทำไมไม่หันหน้าคุยกันให้เข้าใจ เพื่อรักษาความสัมพันธ์ที่ดีเอาไว้ แต่นี่มันไม่ใช่ เขากำลังพยายามหาทางไปจากเธอ ซึ่งมันเจ็บกว่าการบอกลาสะอีก

หลายครั้ง ที่เธอกับเขาคุยกัน ไม่มีแม้แต่คำว่า ขอโทษ จากเขาเลย มันเป็นอะไรที่เธอทรมาณมาก เธอไม่รู้ว่า เธอต้องทำอะไรและอย่างไรต่อไป เพือให้เขายกโทษให้เธอ ในเวลานี้ ทุกอย่างชัดเจนแล้ว ไม่ใช่เธอเป็นคนเลือก แต่เขาทำให้เธอต้องเลิอก ซึ่งเธอไม่อยากเลือกทางนี้ นั่นคือ เธอต้องเฉยชาอย่างที่เขาทำกับเธอ ทั้งที่เธอยังรักเขามาก มันแสนจะทรมาณจริงๆ 

ในตอนนี้ เวลานี้ และ ทุกๆ เวลา เธอที่กำลังเฝ้ารอว่า ความรักของเธอและเขา จะลงเอ่ยยังไรนั่น กับเป็นเธอที่เฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ ไม่มีแม้แต่วี่แววของเขาเลย 
เธอได้แต่ "คิดถึง" แต่ตอนนี้เธอไม่สามารถพูดมันออกมาเหมือนทุกครั้งที่เธอบอกเขา จาก "ความรัก" ที่เขาเคยมีให้เธอ กลับกลายเป็น "การหมดใจ" จาก "ความผูกพัน" กลับกลายเป็น "ความห่างเหิน" แม้แต่เยือใยที่เคยมี ในตอนนี้มันไม่มีแล้ว

เธอพยายามที่จะเข้มแข็ง ไม่ร้องไห้กับสิ่งที่เธอต้องเผชิญ แต่เธอก็ไม่สามารถทำได้ เพราะเธออ่อนแอเกินไป เกินกว่าจะรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นได้ในตอนนี้

ชีวิตของคนเรา ก็มีเพียงเท่านี้

กับ “ความรัก” ไม่จำเป็นต้อง “ดีพร้อม”
ไม่จำเป็นต้อง “ยอม” ไปเสียทุกอย่าง
ไม่จำเป็นต้อง “ให้” จนตัวเองหมดหนทาง
ไม่จำเป็นต้อง “ปล่อยวาง”
แต่ถ้ามันไม่ดีพอซักอย่าง “ก็ปล่อยมือ”..!!!

ความรัก ถ้าคนหนึ่งไม่สามารถรับข้อเสียของอีกฝ่ายหนึ่งได้ ก้คงไม่พ้นการเลิกลา คนที่รักมากกว่า ย่อมรู้สึกมากกว่า และ เจ็บมากกว่า

"ความบังเอืญ" ไม่ได้ทำให้คน 2 คน รักกันได้ยืนยาว
บางครั้ง เราต้องเรียนรู้และศึกษานิสัยของกันและกันให้มากขึ้น 

แต่อย่างน้อย เธอยังคงเชื่อในความรักที่เธอมีให้เขา ไม่ใช่ เพราะเธอเคยได้จากเขาหรือใคร แต่เพราะเธอเป็นผู้ให้

ขอบคุณ "ความรัก" ที่เจ็บปวดและงดงาม








SHARE

Comments