ความเหงาเข้ามาทักทาย
สองสามวันมานี้รู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยมีความสุขกับชีวิตเลย อยู่ๆมันก็เหงาแปลกๆ ยิ่งพอไปดูกรงกรรมแล้วอาสี่จมน้ำตาย ก็รู้สึกว่าจริงๆแล้วชีวิตคนเรามันสั้นเหลือเกิน จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ วันนี้อะไรที่ยังไม่ได้ทำก็อยากทำให้มันเสร็จเร็วๆ  แต่บางอย่าง บางความสำเร็จที่ได้มาก็ต้องใช้เวลาในการนำพาไปเหมือนกัน 

 ช่วงนี้ไม่มีอะไรให้โฟกัสเลยนอกจากเรื่องงานและครอบครัว ช่วงนี้เต็มที่กับงานมากๆมากถึงมากที่สุด และในหัวก็เครียดกับการวางแผนชีวิตมากเช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้นตอนนี้เราก็มีเรื่องให้ทำเพียง 1-2 อย่างหลักๆก็แค่นั้น แต่ 1-2 อย่างนี้นี่แหละที่จะนำพาเราไปสู่เป้าหมายที่เราฝันไว้ 

ช่วงเวลาของความตั้งใจ ทำไมถึงได้มีความเหงาเข้ามาทักทายได้ มันรู้สึกโดดเดี่ยวอย่างบอกไม่ถูก พยายามทักเพื่อนไปหลายคน ก็ได้แต่บอกว่าเหงา แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกเหงานั้นหายไปได้เลย คำว่า"เหงา"ของเราถูกพูดมาจากใจจริงๆนะ มันไม่ใช่คำล้อเล่นหรือคำทักทาย 

แต่ความเหงาจะหายไปได้ยังไง ในเมื่อคนที่เขาจะทำให้เราหายเหงาได้ เขาไม่ยอมคุยกับเราสักที มีหลายคนที่คิดถึง แต่กาลเวลาและสถานการณ์บางอย่างทำให้เราไม่อาจกลับไปคุยกันได้อีก 

แปลกดีที่ตอนนี้ก็ต้องการแค่ไหล่ของใครบางคนให้เราได้เอนตัวลงพิงยามที่รู้สึกอ่อนล้า ความรู้สึกหนักอึ้งภายในหัวคงจะพอบรรเทาลงได้บ้าง แค่นั้นจริงๆที่เราต้องการ 

อ้อมกอดจากใครสักคน ที่พร้อมจะกอดเราด้วยหัวใจ ความรู้สึกห่วงใยจากใครสักคน ที่ไม่หวังผลตอบแทน 

ใครจะรู้บ้างว่าคนที่ดูแข็งแกร่ง คอยปกป้องคนอื่นตลอดเวลา ก็ต้องการใครบางคนมาดูแลเขาเหมือนกัน 
เราขออ่อนแอได้บ้างไหม ขอไม่เข้มแข็งได้บ้างหรือเปล่า 
 
SHARE
Writer
rainnycool
...
ผู้หลงรักธรรมชาติ ชื่นชอบการอ่านและชอบบอกเล่าเรี่องราวต่างๆผ่านตัวอักษร ชอบฟังเพลงPOPและR&B นอกจากนี้ยังรักการดื่มกาแฟเป็นชีวิตจิตใจอีกด้วย

Comments