การปล่อยวางให้กับการอกหัก:')
"ใครจะอยู่ก็ขอบใจใครจะไปก็ขอบคุณ" ไม่มีใครผิดไม่มีใครถูกในเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนี้ เขาไม่ผิดที่จะไปเขาไม่ผิดที่เขาไม่รักษาสัญญาและเราก็ไม่ผิดที่ไม่สนใจเค้าหรือดูแลเขาไม่ดีพอ ไม่มีใครถูกและผิดทุกๆอย่างมันได้ถูกกำหนดไว้แล้วให้เป็นแบบนี้ การที่คนสองคนได้มาพบเจอกันมันไม่ใช่เพราะความบังเอิญแต่เป็นเพราะโชคชะตาที่เขาได้ลิขิตไว้แล้วมีกันอยู่ก็ทำดีสร้างความทรงจำดีๆให้กัน ในตอนนี้เขาเลือกที่จะไปอาจเพราะบุญที่เคยทำด้วยกันมาเราทำกันมาได้เท่านี้ ไม่มีใครรู้หรอกว่าชาติที่แล้วเกิดอะไรขึ้น อดีตจะเป็นยังไงไม่สำคัญ สำคัญที่ปัจจุบันและอนาคต คนเราถ้าจะใช่คู่แท้ยังไงก็ไม่แคล้วกันหรอก ในทุกๆความสัมพันธ์แน่นอนว่าทั้งคู่ต้องรู้สึกดีรู้สึกรักและมีความผูกผันอยู่แล้ว ไม่มีหรอกที่จะมีใครสักคนไม่รู้สึกอะไรปากน่ะบอกได้ว่าไม่แต่ในจิตใจลึกๆแล้วอ่อนไหวพอควรเลยแหละ และในการจากลาไม่มีใครหรอกที่ไม่เจ็บปวดแน่นอนอาจจะไม่เท่ากันแต่ก็ไม่มีใครมากไม่แพ้กันหรอก ร้องไห้ได้เสียใจได้ แต่ก็ต้องรับความจริงให้ได้วันนี้ร้องไห้ ผิดหวัง คิดถึง แต่ในสักวันเราก็จะผ่านเรื่องนี้ไปได้ เราไม่มีวันลืมความทรงจำดีๆที่มีให้กันหรอก ไม่จำเป็นต้องพยายามลืมแค่มีไว้ให้คิดถึงว่าครั้งนึงเราเคยรักกันนะ เราเคยทำแบบนี้ให้กันนะ ถึงแหม้เวลาคิดถึงแล้วมีทั้งความรู้สึกดีและแย่ในเวลาเดียวกันก็ตาม เราไม่สามารถย้อนไปแก้ไขอดีตได้ แต่เราสามารถให้มันเป็นบทเรียนในปัจจุบันเพื่อไม่ให้เกิดขึ้นในอนาคตได้ แต่หากเราทำดีที่สุดแล้วแต่ยังไงเขาก็ไปก็จงไม่ต้องโทษใครเพราะทุกสิ่งทุกอย่างได้ถูกลิขิตไว้แล้ว จงขอบคุณกับทุกสิ่งและขอโทษกับทุกอย่างแล้วยิ้มให้กลับวันข้างหน้า ยิ้มให้กับตัวเองและบอกตัวเองว่า"เดี่ยวมันก็ผ่านไป เดี่ยวเราก็ดีขึ้น" เพราะไม่มีใครจะนั่งจมปักกับอดีตและเศร้าได้ตลอดชีวิตหรอก สุดท้ายนี้ฟองฟ้าขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนผ่านเรื่องราวสุดแสนจะเศร้าและทรมานใจเหล่านี้ไปได้เหมือนกับฟองฟ้านะคะสู้ๆค่ะ😊🤗✌⛅ 
SHARE
Written in this book
love your self by fongfah

Comments