คิดถึงวันที่ผิงไฟในช่วงเวลาเช้า
ผมเคยอ่านเจอในโซเชี่ยลเน็ตเวิร์กสักแห่งว่า... “ตอนเด็กๆ เราโกหกแม่ว่าไม่สบาย ทั้งๆ ที่เราสบายดี พอตอนโตเราโกหกแม่ว่าสบายดี ทั้งๆ ที่ไม่สบาย”
 อ่านจบแล้วก็พยักหน้าเห็นด้วยกับถ้อยคำย้อนแย้งในจอ พลางนึกถึงวัยเด็กในวันที่ไม่อยากไปโรงเรียนจนมักจะแกล้งทำทีว่าปวดหัวทั้งๆ ที่ถ้าจะไปก็ไปไหว อาจด้วยอยากอ้อนแม่หรืออยากอยู่บ้านเล่นของเล่นก็ไม่แน่ใจ ซึ่งบางวันแม่ก็หลงกล อนุญาตให้หยุดเรียน แต่บางวันแม่ก็ฟาดซะสร่างไข้(ปลอม) ด้วยรู้ทันเกมโกงของเรา

หลังจากแม่เสียตอนผมเรียนมัธยมต้น ผมก็ย้ายมาอยู่กับป้าจนเรียนจบและทำงาน ป้ากับแม่นั้นมีคาแรคเตอร์ต่างกัน ป้าจะเป็นผู้หญิงแข็งแกร่งไม่โอดครวญอะไรง่ายๆ ทุกอย่างมักจะมีทางออกเสมอ บวกกับผมมาอยู่กับป้าตอนเริ่มโตแล้ว จึงไม่ได้อ้อนป้านัก แต่ออกแนวพยายามทำตัวให้เข้มแข็ง ให้เขาไม่ต้องห่วงเรามากกว่า 
ผมจำวันที่ผมนอนไม่สบายคนเดียวในห้องเช่าได้ ตอนนั้นผมออกจากบ้านมาเช่าห้องอยู่ใกล้ๆ ออฟฟิศ ผมโกหกป้าว่าสบายดีทั้งๆ ที่นอนซมอยู่บนเตียง ด้วยอยากแสดงให้เขาเห็นว่าเราดูแลตัวเองได้นะ ไม่ต้องห่วง

จนเมื่อวันหนึ่ง ที่ผมได้มีโอกาสฟังเพลง “ผิงไฟ” จากวงดนตรีโฟล์คที่ชื่นชอบนาม “อภิรมย์” หลังจากละเลียดเนื้อเพลงไปตามจังหวะดนตรี จึงพบว่าเพลงนี้มันตรงกับช่วงหนึ่งของชีวิตผม และเชื่อว่าน่าจะตรงกับใครอีกหลายคน โดยเฉพาะคนที่จากบ้านต่างจังหวัดเข้ามาตามหาความฝันในเมืองกรุง

 
“ผิงไฟ” เป็นอีกหนึ่งเพลงดีของ “อภิรมย์” วงดนตรีแนวโฟล์คซองจากสกลนคร ที่มีเพลงคุ้นหูอย่าง “เจ้าสาวไฉไล” และ “วันสบาย” รวมถึงเพลงอื่นๆ อีกหลายเพลงที่ดีไม่แพ้กัน

“ผิงไฟ” มีความพิเศษกว่าเพลงอื่นๆ ตรงภาพในหัวของผมเมื่อได้ยินเพลงนี้นั้น ไม่ได้เห็นเป็นเรื่องราวความรักระหว่างหนุ่มสาว หากแต่ “เธอ” ในเนื้อเพลง “ผิงไฟ” นั้น ผมกลับเห็นภาพ “แม่” หรือใครสักคนที่เรามอบความเป็นแม่ให้แทน 

เพลงขึ้นต้นมาด้วยเครื่องเคาะจังหวะ กับเสียงกีตาร์โปร่งชวนให้คึกคัก และเริ่มเนื้อแรกว่า... ภาพเธอยืนโบกมืออยู่อีกฝั่งถนน
ยังจำวันที่อำลา
เธอบอกแกมบ่นว่าห่มผ้าให้หนาๆ
เวลาที่อากาศหนาว 

ผมเห็นภาพใครคนหนึ่ง ที่อาจจะอยู่ในวัยเรียนมหาวิทยาลัยหรือวัยเริ่มต้นทำงาน กระทั่งทหารเกณฑ์สักคนที่จับได้ใบแดง กำลังร่ำลาแม่ของเขาที่ท่ารถทัวร์

“บอกแกมบ่น” คำนี้เอง ที่สื่อถึงความเป็นแม่ได้อย่างชัดเจน ไม่มีใครจะคอยบ่นจู้จี้จุกจิกเราเท่าแม่อีกแล้ว กินข้าวรึยังเดี๋ยวก็ปวดท้องหรอก ฝนกำลังจะตกแล้วเอาร่มไปหรือเปล่าเนี่ย ช่วงนี้อากาศหนาวอย่าลืมห่มผ้าหนาๆ ตอนนอนล่ะ กี่วันแล้วหนา
โอ้เวลาคิดถึงทุกคราน้ำตาคลอ
กี่คืนแล้วหนอ โอ้วันที่รอ
คอยอดทนถึงวันจะพบกัน 

ฟังดูเหมือนว่าเขาจากที่บ้านมาสักพัก ผ่านวันคืนและฤดูกาลต่างๆ จนถึงวันที่อากาศหนาว เขาจึงคิดถึงเรื่องราวเมื่อครั้งที่ร่ำลากันที่ท่ารถทัวร์ ตอนที่แม่บอกเขาว่า “อย่าลืมห่มผ้าหนาๆ เวลาที่อากาศหนาวนะ” ยิ่งคิดถึงประโยคนี้ทีไรเขายิ่งคิดถึงที่บ้านจับใจ นับวันนับคืนที่จะได้กลับไปพบกันโปรดจงรู้ว่าฉันสบายดี
ที่ตรงนี้ไม่ต้องห่วง
ส่วนเธอนั้นฉันขอวอนฟ้าและวานดาว
ช่วยดูแลเธอที

“โปรดจงรู้ว่าฉันสบายดี ที่ตรงนี้ไม่ต้องห่วง” เป็นประโยคเรียบง่ายทว่าเปี่ยมความหมาย มันทำให้ผมนึกถึงประโยคที่ผมเกริ่นตั้งเมื่อตอนต้น “ตอนเด็กๆ เราโกหกแม่ว่าไม่สบาย ทั้งๆ ที่เราสบายดี แต่ตอนโตเราโกหกแม่ว่าสบายดี ทั้งๆ ที่ไม่สบาย”

ผมฟังท่อนนี้ทีไรก็รู้สึกได้ว่า “เขาโกหก” ผมเห็นภาพเขากำลังนอนป่วยไข้อยู่บนเตียงในวันที่อากาศหนาว หยิบผ้าหนาๆ มาห่มพลันคิดถึงประโยคที่แม่เคยบอก ยิ่งคิดถึงก็ยิ่งน้ำตาคลอ แต่พอแม่โทรมาเขาไม่กล้าบอกว่าป่วยอยู่ ด้วยกลัวจะทำให้แม่เป็นห่วง กลัวแม่กังวล กลัวแม่ไม่มีความสุข 

พอแม่ถามว่าเป็นไงบ้าง? เขากลับหัวเราะตอบไปว่า “สบายดี ไม่ต้องห่วง” 

ขณะเดียวกันเขาก็ห่วงแม่ ไม่รู้ว่าแม่จะเป็นอย่างไรบ้างเมื่อไม่มีเขาอยู่ตรงนั้น จึงได้ “วอนฟ้าและวานดาว” ให้ดูแลแม่ให้ทีอากาศเริ่มเปลี่ยนไป
คิดถึงวันที่ผิงไฟในช่วงเวลาเช้า
สัญญากับสายลมหนาว
จะเอาความฝันไปวางไว้บนตักเธอ 

และแล้วเราก็รู้แล้วว่าทำไมเขาถึงต้องจากบ้านมา ทำไมตอนนี้เขาถึงยังกลับไม่ได้ เพราะเขายังมี “ความฝัน” ที่รออยู่นั่นเอง

จากท่ารถทัวร์ที่เขาหันหลังให้คนที่เขารัก และหันหน้าสู่ความฝัน มันมีเดิมพันอะไรสักอย่างที่เขาอยากจะนำกลับไป เขานึกถึงหน้าหนาวที่แล้วในเช้าวันที่นั่งผิงไฟด้วยกัน และเขาบอกเล่าความฝันให้แม่ฟัง แม่ดูมีความสุขเมื่อเขาพูดถึงมัน 
เสียงร้องและดนตรีในเพลงนั้นดูมีความหวัง อีกไม่นานความฝันของเขาจะกลายเป็นจริง เขาเชื่อว่าจะทำให้แม่ของเขามีรอยยิ้ม และภูมิใจในตัวเขามากๆ

แล้วคุณล่ะ จากวันที่ออกจากบ้านมาตามความฝัน ไม่ว่าฝันนั้นจะเป็นอะไร ใบปริญญา,เงินสักก้อน,บ้านสักหลัง หรือที่ดินสักผืน คุณยังคงแน่วแน่ในความฝันนั้นอยู่ไหม และไม่ว่าในคืนอันเหน็บหนาว ที่คุณไม่สบายนอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มหนา เมื่อมีเสียงโทรศัพท์จากแม่ที่อยู่แสนไกล ไถ่ถามว่าเป็นไงบ้าง?

ผมรู้ว่าคุณจะตอบกลับไปว่าอะไร.
SHARE
Writer
NickyPP
writer
มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง facebook.com/nickyppth

Comments

KCstory
1 year ago
คิดถึงแม่😭
Reply
Inspiringgirl
1 year ago
คิดถึงพ่อเเม่มากๆเลย
Reply
ayia
1 year ago
เราฟังเพลงนี้นึกถึงแม่เหมือนกัน
Reply