ความสุข
ในวันที่มีความสุขอยู่รอบกายมากมาย
เราออกเดินทางเพื่อค้นหามัน

และในวันที่ไร้ซึ่งความสุขที่หวัง
เราถึงค้นพบในความหมายของมัน
ว่าความหวังหาใช่ซึ่งความสุขที่แท้จริง



1 นาที

2 ชัวโมง

3 วัน

4 เดือน

5 ฤดู

6 ปี

เราใช้เวลาไปเท่าไรในการออกเดินทาง ??

ออกเดินทางเพื่อค้นหาความสุข
ออกเดินทางเพื่อไขว่คว้าเป้าหมาย
ออกเดินทางเพื่อหลีกหนีความอ่อนล้า
ออกเดินทางเพื่อตามหาในสิ่งที่เราต้องการ

เราเรียนรู้ชีวิตมากมายจากสิ่งต่างๆ
เราเรียนรู้จากประสบการณ์เพื่อเห็นความจริง
เราเรียนรู้ในทุกอย่างเพื่อจะทำในทุกสิ่ง
แต่กลับไม่เคยเรียนรู้ในตัวเอง


เราเริ่มออกเดินทางเพื่อค้นหาความสุข
เราวิ่งออกไปเพื่อไขว่คว้าหาเป้าหมาย
เราเดินอ้อมเส้นทางเพื่อหลีกหนีความอ่อนล้า
เรากลับเข้ามาเพื่อตามหาในสิ่งที่ต้องการ

เราไม่พบความสุขตามที่คิดหวัง
เป้าหมายนั้นก็หลีกหนีจนไกลกว่าที่คิด
ความอ่อนล้าก็ไม่เคยจะลดลงเลยสักนิด
และชีวิตกลับไม่เคยได้ในสิ่งที่ต้องการ

เราค้นพบใบหน้าของความสุข
ก็ในวันที่ไม่เหลือซึ่งใบหน้าใดๆ ให้ได้เห็น

เรามาถึงซึ่งเป้าหมายที่หลีกหนี
สิ่งที่มีกับไม่ใช่ดังที่หวัง

ความอ่อนล้าที่เคยมีทุกคืนวัน
เพราะความฝันที่ไม่ได้เป็นดั่งใจ

สิ่งต่างๆ ที่ใครๆ ล้วนต้องการ
เพียงทางผ่านเพื่อต้องการสิ่งใหม่ที่ดีกว่า


เราค้นพบว่าอะไรคือความสุข
ก็ในวันที่ความทุกข์อยู่รอบกาย

วันที่เราไขว่คว้าถึงจุดหมาย
กลับเป็นวันที่รอบกายไร้ความหวัง

การพักผ่อนหย่อนกายใจแต่ละครั้ง
กลับเป็นวันที่เหนื่อยล้ากับความคิดของตัวเอง

และในวันที่ได้ในสิ่งที่ต้องการ
คือวันเดียวกับที่เราต้องการซึ่งสิ่งใหม่

เราเรียนรู้ชีวิตมามากมาย
เพื่อค้นพบว่ามีสิ่งต่างๆ อีกมากมายเสียยิ่งกว่า

เราเรียนรู้ประสบการณ์จนเห็นซึ่งความจริง
เพื่อค้นพบว่าความจริงก็ไม่ได้จริงเสียทั้งหมด

เราเรียนรู้ในทุกอย่างจนสามารถทำได้ในหลายสิ่ง
แต่ความจริงคือไม่รู้ว่าทุกสิ่งจะมีมากสักเพียงไหน

เราเรียนรู้อะไรต่ออะไรไม่รู้จบ
แล้วจึงพบว่าไม่เคยเรียนรู้ในตัวเอง



เราค้นหาความสุข
เพราะความทุกข์น้อยนิดที่รอบกาย
จนสูญเสียความสุขทั้งหมดไป
ถึงเข้าใจว่าอะไรคือความสุขที่แท้จริง

เราไขว่คว้าตามหาซึ่งจุดหมาย
ตามที่ใครมากมายนิยามให้
แต่กลับพบในตอนเกือบสุดท้าย
ว่าไม่ใช่ซึ่งนิยามของเราเอง

เราพักผ่อนเพื่อหลีกหนีความเหนื่อยล้า
ใช้เวลาคิดและทำในบางสิ่ง
และผลลัพธ์ที่พบคือความจริง
ที่ทำให้ยิ่งเหนื่อยล้ากับความคิดของตัวเอง

เราตามหาจนพบซึ่งสิ่งที่เรานั้นต้องการ
ใช้เวลาเนิ่นนานเพียงหวังจะครอบครอง
เพื่อสัมพัส เรียนรู้ และลิ้มลอง
เป็นเบาะรองความต้องการในสิ่งใหม่


ที่สุดแล้วทั้งชีวิตที่ใช้ไป
เราถึงพึ่งเข้าใจ
ว่าความสุขที่เราหวังไว้
นั้นหาใช่ความสุขที่แท้จริง

เคยคิดว่าหากมีเงินก็คงมีความสุข
เคยคิดว่าหากมีความรักก็คงมีความสุข
เคยคิดว่าหากประสบความสำเร็จก็คงมีความสุข
เคยคิดว่าหากได้ในสิ่งที่ต้องการก็คงมีความสุข

เคยคิดว่าความฝันและความหวังคือความสุข
จนเมื่อได้พบ ได้รู้จัก ได้ครอบครอง
จึงได้รู้ว่ามันไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง






ไม่ว่างแต่อยากเขียน
ไม่รู้จะเขียนอะไรแต่อยากเขียน
ไม่อยากจะทำอะไรแต่อยากเขียน

ทั้งหมดมันก็แค่อยาก
และมันก็คงเป็นแค่ความอยากต่อไป
ถ้าเราไม่เขียน


ช่วงนี้มีโอกาสได้ช่วยถอดเทปสัมภาษณ์กับทำเล่มวิจัยปริญญาเอกให้กับพี่ๆ 2 ท่าน และมีโอกาสได้อ่านของพี่ๆ อีกหลายท่าน และยังมานั่งอ่านและฟังบทสัมภาษณ์จากผู้ที่ประสบความสำเร็จในด้านต่างๆ อีกหลายท่าน

พี่ๆ เหล่านี้ล้วนประสบความสำเร็จในด้านที่ตนเองถนัด และพยายามฝ่าฟันกันมาไม่น้อยทั้งนั้น จึงทำให้มีโอกาสได้รับรู้ในสิ่งต่างๆ จากมุมมองที่หลากหลาย และสองสิ่งที่เห็นได้อย่างชัดเจนจากเป้าหมายของคนเหล่านี้ก็คือเรื่องของความสุข และการลงมือทำ

หลายคนค้นพบความสุขของตัวเอง
และลงมือทำเพื่อรักษาความสุขนั้นไว้

หลายคนค้นพบสิ่งที่คิดว่าเป็นความสุข
และลงมือทำเพื่อไขว่คว้าความสุขนั้นมา

หลายคนค้นพบว่าความสุขนั้นสำคัญต่อชีวิต
และลงมือทำเพื่อค้นหาว่าความสุขของตนคืออะไร

หลายคนผิดพลาด

หลายค้นล้มเหลว

หลายคนท้อแท้

แต่ทุกคนได้เรียนรู้

ทุกคนได้พัฒนา

และสุดท้าย...

...ทุกคนได้ค้นพบความสุขของตนเอง...

....จากการลงมือทำ


ดังนั้นผมจึงเขียน
แม้ผมจะยังไม่รู้ว่าความสุขของผมคืออะไร
ไม่รู้ว่าความสุขของผมจะใช่การเขียนหรือไม่

แต่ผมรู้อย่างหนึ่ง
ผมรู้ว่าตอนนี้ผมมีความสุข...



...ที่ได้เขียนมันออกมา







ใครมีเรื่องอะไรอยากให้เขียนมั้ยครับ
อยากจะเอามาลองหัดเขียน
แต่จะได้อ่านกันมั้ยเป็นอีกเรื่อง 😂😂

SHARE
Writer
konimon
reader @ writer
IG : konimon Facebook : มุมมองของเงา

Comments