25 เมษายน 2562 #DAY1
ขอเขียนย้อนหลังน้าา เมื่อวานเราตื่นมาตามเวลาที่เราเคยตื่น ก็คือ 08:00 
มันเป็นวันแรกอะไรๆเลยยังไม่ค่อยเป็นไปตามแผน
เรากะไว้ว่าจะเรียนคอร์สอังกฤษให้จบก่อนเปิดเทอม เราเลยหยิบนาฬิกาจับเวลามาด้วย เพื่อที่จะดูว่วันนี้เราอ่านได้มากน้อยแค่ไหน
ผลก็คือ 2 ชั่วโมง14 นาที  มันน้อยมากสำหรับเรา เพราะเราเอาตัวเองไปเปรียบกับคนที่อ่านเยอะๆมั้ง แต่อยู่ๆเราก็นึกถึงคำพี่คนนึงได้
พี่เขาบอกเราว่า อ่านน้อย ไปช้าๆแต่เป๊ะ ดีกว่าคนที่อ่านเยอะๆแล้วครึ่งๆกลางๆ ซึ่งเราก็เห็นด้วยกะคำพูดนี้มากๆเพราะเราเคยเป็นคนอ่านเยอะๆ เพราะคิดว่าเวลาสอบมันก็น่าจะผ่านตา แต่ไม่เลย ทั้งสับสน ทั้งจำผิด จำสลับ 

เรามีเรื่องจะสารภาพก็คือ พอเรากดหยุดเวลาแล้วเราก็ว่าจะพักผ่อนแล้วท่องศัพท์ แต่เรากลับดูหนังซะงั้น เราเลยคิดว่าตอนเย็นนี้ (1ทุ่ม) เราจะยาวไปถึง ตี2เลย เพราะปิดเทอมเราก็ตื่นสายอยู่แล้ว

เอ้อเราลืมบอกไปว่าเรามีแฟนนะคะ 
แล้วความสัมพันธ์ช่วงนี้ไม่ค่อยดี
แฟนเราทักเรามาแล้วเราก็ทะเลาะกัน ทะเลาะหนักมาก จนเราคิดว่าวันนี้เลิกกันแน่ เรายังไม่ได้เตรียมใจมาเลย เราร้องไห้จนตัวสั่น แต่ก็คืนดีกันแบบงงๆ หลังคืนดีกันแล้วต่างคนต่างก็อึนๆกันอยู่ เราก็ยังนั่งร้องไห้ไปเรี่อยๆ จนเผลอหลับไป

สรุป เมื่อวาน เราก็ได้แค่นั้นอ้ะค้ะ 2ชั่วโมง14นาที

เรารู้สึกผิดมากที่วางแผนไว้แต่ทำไม่ได้ แต่เมื่อวานเราไม่ไหวจริงๆ

เมื่อกี้เราเดินไปเก็บผ้ามาเราอยู่ๆก็นึกคำคมได้ 2 อัน55555
1.เสียใจนะ แต่จะไม่ร้องไห้อีก
2.จะทิ้งแฟนหรือทิ้งอนาคต

วันนี้เราเขียนออกทะเลไปไกลเลยยย เพราะว่าไม่มีเรื่องเรียนจะเขียนมั้งคะ เพราะทำแค่นี้ วันต่อไปเราต้องดีขึ้นกว่านี้ เราจะต้องดีกว่าเราคนเมื่อวาน ค่อยๆพยายามแต่ต่อเนื่องดีกว่าพยายามหนักตั้งแต่เริ่มมันจะล้มเลิกง่ายนะเราว่า 

SHARE
Writer
24036201
study
บันทึกการพัฒนาตัวเอง

Comments