Primrose [ yujin x wonyoung ] - 2 -
.
.
.
.
.
.
12:00 pm ณ บาร์แห่งเดิม จางวอนยอง และเพื่อนๆยังคงนั่งดื่มกันอยู่อย่างสนุกสนานคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปเรื่อยเปื่อยพร้อมกับฟังดนตรีที่เล่นคลอไปพร้อมกัน 
.
.
.
.
“ พวกแกฉันไปเข้าห้องน้ำแปปนึงนะ ” เป็นจางวอนยองที่พูดออกมา เพราะเธอดื่มไปหลายแก้ว

“ โอเคๆไหวป้ะ พวกฉันต้องไปด้วยมะ ” 

“ ใครว่าฉันไม่ไหวคะ เดี๋ยวไปเองๆ ”
.
.
.
.
.
เนื่องจากพวกที่นั่งของพวกเธออยู่เกือบจะถึงประตู เธอเลยต้องเดินผ่านหลายโต๊ะกว่าจะมาถึงห้องน้ำ รวมถึงเดินผ่านเคาท์เตอร์บาร์ที่นั่งของ อันยูจิน อีกด้วย เธอเดินผ่านไปโดยที่ไม่ได้มองจึงไม่รู้เลยว่าสายตาของเขามองเธอตั้งแต่เดินออกมาจากโต๊ะ และยังมองเห็นคนที่มองเธอด้วยสายตาน่ารังเกียจพวกนั้นอีก
.
.
.
.
.
“ มาคนเดียวหรอครับ น้องคนสวย ” ชายหนุ่มแปลกหน้าเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ

“ มากับเพื่อนค่ะ ขอทางด้วยค่ะ ” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆเหมือนอย่างเคยพร้อมกับเบี่ยงตัวไปอีกทาง

“ จะรีบไปไหนล่ะครับ นั่งโต๊ะพวกพี่ก่อนมั้ย ” ชายคนนั้นถือวิสาสะจับข้อมือของเธอไว้

“ ไม่ล่ะค่ะ ขอตัวนะคะ ” เธอพยามสะบัดข้อมือออกแต่ก็ไม่เป็นผล ชายคนนั้นจับแน่นมากขึ้นไปอีกพร้อมกับเอื้อมมืออีกข้างมาโอบหลังของเธอไว้

“ ถอยออกไปจากคนของฉันซะ ” อันยูจินทนเห็นร่างบางถูกรังแกไม่ได้อีกต่อไป เสียงที่ปกตินุ่มทุ้ม บัดนี้แข็งกร้าวเต็มไปด้วยความโมโหอย่างเห็นได้ชัด

“ อ๋อ มีเจ้าของแล้วทำเป็นเล่นตัวไม่บอกแต่แรก ” 

ชายคนนั้นพูดพร้อมกับถอยออกไปมีหรือเขาจะไม่รู้จักเจ้าของน้ำเสียงแข็งกร้าวคนนั้น ใครที่อยู่ในแวดวงสังคมก็ต่างรู้จักเขากันทั้งนั้น อันยูจิน บุตรเพียงคนเดียวของเจ้าของบริษัทขุดเจาะน้ำมันและยังเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของห้างหลายๆห้างในประเทศ ถ้าเผลอมีเรื่องด้วยมีหวังจะอยู่ในวงธุรกิจของประเทศนี้ไม่ได้
.
.
.
.
.
“ น้องวอนยองโอเคมั้ยคะ ” ร่างโปร่งกุมมือเล็กๆที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อของร่างบางไว้

“ ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะคุณยูจิน ” เธอลืมตัวเผลอจับมือเขาไว้แน่น ความอบอุ่นจากน้ำเสียงและสายตาของเขาทำเอาเธอรู้สึกใจเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก

“ ไปเข้าห้องน้ำเถอะค่ะ เดี๋ยวพี่รออยู่ตรงนี้นะคะ ” 
.
.
.
.
.
“ เสร็จแล้วหรอคะ เราอยากกลับเลยมั้ยเดี๋ยวพี่ไปส่ง ” เขาเห็นเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสีหน้าที่ยังคงซีดเหมือนตอนเข้าไป จึงเอ่ยถามขึ้น

“ ก็ดีค่ะ เดี๋ยวฉันไปบอกเพื่อนๆก่อนนะคะ ” หลังจากที่เธอเจอเรื่องเมื่อครู่ทำเอาหมดสนุก จึงคิดว่าจะกลับเลยดีกว่า ไหนๆก็ไปทางเดียวกันจะได้ไม่รบกวนชเวเยนามากนัก

“ ได้ค่ะเดี๋ยวพี่เดินไปจ่ายเงินก่อน เราเดินไปก็ฝากบอกสองคนนั้นด้วยนะคะพี่เลี้ยงเอง ”

“ ค่ะ ขอบคุณนะคะ  ” ร่างบางพูดพร้อมกับเดินออกไปที่โต๊ะ
.
.
.
.
.
“ เห้ย ทำไมจะกลับแล้วเนี่ยใครทำอะไรแกรึเปล่า ” เยนาตกใจยิ่งเห็นสีหน้าของเพื่อนยิ่งเป็นห่วง

“ อืม พอดีมีเรื่องนิดหน่อยตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ” 

“ ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว งั้นให้ยูริกับเยนาไปส่งมั้ย ”

“ ไม่เป็นไรๆๆ เดี๋ยวคุณยูจินไปส่งฉันน่ะ ยังไงก็อยู่คอนโดเดียวกัน ”
 
“ แหมมม ย่ะคุณเพื่อนอันนี้นับเป็นแต้มแรกมั้ยคะเนี่ย ” เยนาพูดด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้เต็มแก่

“ ไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นหรอกย่ะ จริงๆนะ ” พูดไปแบบนั้นแต่สีหน้าที่แสดงออกมาเป็นยิ้มเจ้าเล่ห์ของร่างบางทำเอาเพื่อนทั้งสองมองหน้ากันยิ้มกริ่ม

“ ไม่ได้คิดนี่หมายถึงตอนแรกแต่ตอนนี้คิดแล้วถูกแมะ ” 

“ ยูริว่าเยนาเดาถูก มาค่ะมาดื่มสามแก้วสุดท้ายให้กับแต้มแรกของนางกัน ” ไม่ว่าเปล่าทั้งสามก็ยกมาร์การิต้าที่สั่งเผื่อไว้มาดื่ม โดยวอนยองดื่มไปรวดเดียวถึงสามแก้ว

“ ไปก่อนนะคุณเพื่อนคุณยูจินคงรอละ แล้วก็ทั้งหมดนี้จ่ายแล้วนะยะ บาย ” 
.
.
.
.
.
เมื่อขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อย  อันยูจินเหลือบตาไปมองเด็กสาวที่นั่งถัดจากเขาเล็กน้อย ใบหน้าของเธอเริ่มขึ้นสีจากค็อกเทลเซตสุดท้ายที่แรงอยู่ไม่น้อย เหงื่อที่ออกเพราะแอลกอฮอล์ในร่างกายมีมากอย่างรวดเร็ว สายตาที่มองมาที่เขาหวานฉ่ำขึ้นกว่าปกติมาก ยิ่งชุดที่เธอใส่นั่นอีกมันรัดรูปเสียจนเห็นสัดส่วนของเธอไปหมด ทำเอาเขาหายใจติดขัดอยู่เหมือนกัน

“ คุณคงคิดว่าฉันเป็นเพียงลูกเมียน้อยที่ทำตัวไร้ประโยชน์ไปวันๆใช่มั้ย  ” ร่างโปร่งเลิกคิ้วขึ้น ทำไมเธอถึงคิดแบบนั้นเธอต้องเจอกับอะไรมาบ้าง

“ พี่ไม่เคยคิดแบบนั้นเลยค่ะ คิดแค่ว่าเราเป็นน้องสาวที่น่ารักของเพื่อนสนิทพี่ที่พี่เอ็นดูและพร้อมจะปกป้องนะคะ พี่ชอบเรานะคะ ” เขาพูดไปพร้อมหันกลับมามองหน้าเธอ ยิ้มกว้างจนเห็นลักยิ้มสวยนั่น
รอยยิ้มของเขาทำเธออ่อนไหวได้ทุกเมื่อ
“ ... ” บรรยากาศในรถเงียบ เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจของคนสองคน 

ร่างบางช้อนตาขึ้นมองร่างโปร่งนัยย์ตาเคล้าไปด้วยน้ำตา เขาเอื้อมมือไปซับน้ำตาที่แก้มใสของร่างบางเบาๆ เป็นการกระทำที่แสนอบอุ่นอย่างที่เธอไม่เคยได้รับทำเอาหัวใจน้อยๆสั่นไหว เธอควรเชื่อเขาหรือ พวกคนรวยๆจะมีความจริงใจให้เธอกันบ้างมั้ย เธอไม่อาจรู้ได้จนสุดท้ายก็ผลอยหลับไป
.
.
.
.
1:00 am ณ ลานจอดรถของคอนโดหรูใจกลางเมืองของอันยูจินและจางวอนยอง ร่างบางหลับสนิทอยู่ข้างๆเขาจอดรถมาได้สักพักแต่ไม่กล้าปลุกยิ่งตอนหลับเหมือนกระต่ายสิ้นฤทธิ์น่าเอ็นดูแบบนี้ยิ่งไม่อยากปลุกให้มาเป็นกระต่ายดื้อที่คอยเชิด เรียกเขาคุณยูจินๆๆ ถึงเมื่อก่อนจะดื้อยังไงแต่ก็ยังเรียกเขาว่าพี่และแทนตัวเองว่าหนู เป็นเด็กน้อยที่ยิ้มง่ายกว่านี้มาก ไม่รู้ว่าที่ผ่านมาเธอต้องเจอกับอะไรบ้าง กิตติศัพท์ป้าของเธอที่ว่าคอยกลั่นแกล้งเธอเขาก็ได้ฟังมาไม่น้อย ไม่รู้เพราะอย่างนี้มั้ยเธอถึงได้กลายมาเป็นคนที่แข็งกร้าวและระแวงคนรอบตัวอยู่เสมอ จมอยู่ในความคิดของตัวเองได้ไม่นาน ร่างบางก็เริ่มขยับตัว

“ ตื่นแล้วหรอคะ ” 

“ อืมม ขออีกห้านาทีได้มั้ยคะ ” ร่างบางบางทำตัวเหมือนเด็กถูกปลุกไปโรงเรียน

ร่างโปร่งส่ายหน้าเล็กน้อย เด็กคนนี้ยังไงก็คือเด็กล่ะเนอะ
.
.
.
.
.
.
หลังจากค่อยๆพยุงพาร่างบางที่มีกลิ่นเหล้าคละคลุ้งเดินโอนเอนเดินมาจนถึงห้อง เขาก็จัดหมอนและส่งเธอเข้านอนบนเตียงนุ่ม เขายืนคิดอยู่พักหนึ่ง ควรปลุกร่างบางมากินยาแก้เเฮงค์มั้ยนะคิดยังไม่ทันตก ร่างบางก็ลุกขึ้นมาหยิบน้ำและยาในกระเป๋ากินเองซะเฉยๆ เก่งจริงๆ แล้วเขาก็ต้องตกใจที่อยู่ๆเด็กสาวก็เดินงัวเงียไปถอดชุดอยู่ที่หน้าตู้เสื้อผ้าพร้อมกับหาชุดนอนไปด้วย แผ่นหลังบางที่ตอนนี้เหลือเพียงชุดชั้นในทำเอาเขาร้อนรุ่ม จึงเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาคลุมตัวเด็กสาวไว้ก่อนที่เขาจะทนไม่ไหว

“ คุณ!! ”  เธอตกใจที่หันไปเจอกับเขา คงเมาจนลืมไปว่ามีเขาอยู่

“ ลืมหรอคะว่าพี่อยู่ด้วย ” เป็นอีกครั้งที่เขายิ้มออกมาเพราะร่างบาง

“ สะ ส่งเสร็จก็ออกไปได้แล้วทำไมยังอยู่อีก ” พูดไปพร้อมกับใบหน้าขึ้นสีลามไปจนถึงหู 

“ อ่ะๆพี่กลับห้องละ ก็ไม่ได้อยากดูเด็กแก้ผ้าให้ดูเหมือนกันแหละ ” ร่างโปร่งพูดจบก็เดินออกไป ใช่ว่าเขาไม่อยากเห็นเสียที่ไหน แต่เพราะเขาร้อนรุ่มจนทนไม่ไหวต่างหาก
.
.
.
.
.
และตอนนี้ในห้องก็เหลือเพียงแค่ร่างบางคนเดียว หลังจากสร่างเมาเพราะยาและเพราะหันไปเจอพี่คนนั้นอีก หึ่ย ไม่เคยมีใครเห็นร่างกายของเธอมากขนาดนั้นเลย แล้วไหนจะรอยยิ้มจนตาหยีเห็นลักยิ้มแบบนั้นอีก ทำไมเธอถึงรู้สึกแบบนี้กันนะมันรู้สึกโหวงๆแปลกๆเวลานึกถึง และยิ่งคำพูดที่ว่า ชอบเธอ เมื่อคืนนั่นอีกมันจะเชื่อได้สักแค่ไหนกันนะ
.
.
.
.
.
.
อีกด้านหนึ่ง อันยูจิน กำลังนั่งทบทวนสิ่งที่ร่างบางพูดบอกเขาบนรถ เธอคงผ่านเรื่องแย่ๆในชีวิตมาโดยตลอดไออึนบีก็ไมค่อยจะอยู่บ้านช่วยน้องเลย คิดแล้วเขาก็อยากจะดูแลเธอไม่ให้ห่างไปไหนเลย
.
.
.
.
.
11:00 am 
ร่างบางเดินออกมาจากห้องเพื่อลงไปร้านสะดวกซื้อใต้คอนโด แต่ก็ต้องแปลกใจที่มีถุงโจ๊กและกระดาษโน๊ตแปะอยู่ ทานเยอะๆนะคะโจ๊กร้อนๆแก้แฮงค์ จาก พี่ยูจิน ร่างบางเผลอยิ้มออกมาแล้วก็ต้องรีบหุบยิ้มกลัวใครจะมาเห็นว่าเธอแอบยิ้มกับถุงโจ๊ก
.
.
.
.
.
หลังจากจัดการการโจ๊กหมูใส่ไข่สองฟองไม่ใส่ผักโรยจนเกลี้ยง เธอก็ยังอดสงสัยไม่ได้ เขารู้ได้ยังไงว่าเธอไม่กินผักโรยและกินไข่สองฟอง นอกจากแม่นมก็ไม่มีใครที่น่าจะรู้แล้วแต่ก็ต้องหยุดสงสัยเมื่อเสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น

“ ฮัลโหลสวัสดีค่ะคุณยูจิน ” 

“ ไม่ต้องพูดเป็นทางการขนาดนั้นก็ได้ม้าง น้องวอนยอง ” น้ำเสียงยียวนของอีกฝ่ายทำเอาเธอหงุดหงิด

“ ค่ะ โทรมามีอะไรรึเปล่าคะ ”

“ เย็นชาจริงๆคนนี้ พี่จะโทรมาถามว่าทานโจ๊กรึยังคะ ”

“ ค่ะเรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะว่าแต่คุณรู้ได้ยังไงคะว่าฉันกินโจ๊กแบบนี้  ”

“ ก็เคยไปค้างกับอึนบีแล้วลงมาทานอาหารเช้าพร้อมกันน่ะสิ พี่เลยจำได้ ”

“ อ๋อ โอเคขอบคุณอีกครั้งค่ะ ” พูดจบก็วงสายไป

เขาใส่ใจและทำดีกับเราขนาดนี้เราควรจะเปิดใจ และไปยกเลิกที่พนันไว้กับเพื่อนดีมั้ยนะ
.
.
.
.
.
.
ณ ห้องสมุดใกล้ล็อบบี้ของคอนโด ร่างโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแลคกำลังน่ั่งง่วนทำเอกสารและแผนการตลาดใหม่ๆของห้างที่เขาได้รับมาดูแล ใบหน้าคมส่วนแว่น ผมรวบไว้ลวกๆ คิ้วขมวดเข้าหากันอยู่เป็นระยะ ทั้งหมดอยู่ในสายตาของร่างบางหมด เธอนั่งมองเขามาร่วม 20 นาที จนบุคคลที่เธอไม่รู้จักเดินเข้ามาทักเขาอย่างสนิทสนม
.
.
.
.
.
.
“ ฮายยยย ดาร์ลิ่งคิดถึงจังเลยค่ะ ” หล่อนทักทายเสียงดังพร้อมกับก้มลงไปหอมแก้มร่างโปร่งทำ

“ นี่บอกว่าอย่าเรียกดาร์ลิ่งไงเราจบกันนานแล้วนะ ตอนนี้เหลือแค่สถานะเพื่อนโอเคมะฮิโตมิ ” ร่างสูงทำท่ากระซิบกะซาบกับหล่อน พร้อมกับคุยกันหัวเราะคิกคัก 
.
.
.
.
.

ร่างบางทนเห็นมันไม่ได้อีกแล้ว ตอนนี้เธอรู้แล้วคำพูดเมื่อคืนมันก็เเค่เรื่องโกหก โกหกทั้งเพ เธอจะทำให้เค้าได้รู้ว่าเธอไม่ใช่ของเล่นของเขาหรือของใคร การพนันของเธอและเพื่อนจะเกิดขึ้นต่อไปและเธอจะต้องชนะ ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงเรียก

“ เพิ่งมาอยู่ใหม่หรอ ไม่เคยเห็นหน้าเลยเราชื่อซากุระนะ ”
.
.
.
.
.
TBC.

SHARE
Written in this book
Primrose [ yujin x wonyoung ]
love 

Comments

Hao
1 year ago
อ่านแล้วรู้สึกดีจังเลย มีความโปรยเสน่ห์เบาๆด้วย น่ารักจริงๆคู่นี้
Reply
Hao
1 year ago
ไม่อัปแล้วหรอค่ะ
Reply
Ferpectxx
1 year ago
มาต่อนะคะไรททท์
Reply