ถึงเวลารักตัวเอง
การเป็นผู้หญิงว่าเป็นเรื่องยากแล้ว
การเป็นผู้หญิงที่มีความรักเป็นเรื่องยากกว่า
แต่การเป็นผู้หญิงที่ถูกทิ้ง..เป็นเรื่องง่ายดายที่ทำใจยากที่สุด
สิ่งที่ผู้หญิงทุกคนรู้ดี แต่ทำไม่ได้คือ “รักตัวเอง”
เพศหญิง เป็นเพศที่อยู่ยาก
เรื่องมาก วุ่นวาย ขี้บ่น จุกจิก อ่อนไหว
ทั้งนี้ทั้งนั้น.. ก็รวมๆทำให้ผู้หญิงเป็นสิ่งที่สวยงาม

เวลาผู้หญิงมีความรัก.. ไอ้ที่ว่าโลกกลายเป็นสีชมพูน่ะ มันไม่เกินจริงหรอก ทุกอย่างดูสดใส น่าดูไปซะทุกอย่าง

พอมีความรัก.. ก็จะทุ่มให้ทุกอย่าง 
ให้จนแทบไม่เหลืออะไรให้ตัวเอง
ให้ความรักกับคนอื่น..จนรักตัวเองไม่เป็น

ว่ากันว่า ในชีวิตคนๆหนึ่ง จะมีหลายต่อหลายคนผ่านเข้ามา บ้างก็ให้ความสุข บ้างก็ให้บทเรียน.. หลายคนเข้ามา และจากไป. 
ใช่..ส่วนใหญ่ก็จะ ‘จากไป’ 

สิ่งที่เหลือไว้ก็เป็นแค่ความทรงจำ แค่เราเองจะเก็บอะไรไว้..หรือจะทิ้งไปให้หมด?

สำหรับฉัน ฉันทิ้ง ‘หมด’ ไม่ได้ 
ด้วยความที่เผลอปล่อยใจไปมากเกินไป 
ทำได้แค่ เก็บไว้แค่สิ่งที่สวยงาม

‘อย่างน้อย ครั้งหนึ่งก็เคยได้รัก’

คำสัญญาที่เคยได้รับ
มันก็ต้องทำใจแหละเนอะ..ว่ามันไม่เหมือนเดิมแล้ว
คนพูดอาจจะลืม แต่คนฟังไม่เคยลืม

เจ็บนะ..โคตรเจ็บเลยแหละ
ทั้งๆที่คิดว่าคนนี้จะเป็นคนสุดท้าย
สุดท้ายแล้ว.. คนที่เป็นคนสุดท้ายจริงๆก็ตัวเราเอง

คนที่ให้สัญญาว่าจะไม่ทิ้งกัน.. 
แม่งหายไปก่อนที่จะทำใจได้อีก.. 
555 นี่แหละชีวิต.

ถึงภายใต้เลข 5 จะมีน้ำตาซ่อนอยู่
แต่อย่าลืมว่า คนที่จะเช็ดน้ำตาได้ดีที่สุดก็ตัวเราเอง

ฉันคิดว่า ไม่ใช่ทุกคนจะเคยได้รัก หรือได้รับความรัก.,
ประสบการณ์แบบนี้ อย่างน้อยมันก็มีค่า
คนเป็นล้านๆก็ต้องเคยอกหัก(จนบางคนน่าจะไปทำฟาร์มนกได้) : หนึ่งในนั้นก็ฉันเอง ;)

มันก็ต้องก้าวต่อไปล่ะเนอะ
ถึงวันพรุ่งนี้จะไม่มีเขาแล้ว เราก็ยังต้องใช้ชีวิตต่อไป
ต้องเรียน ต้องทำงาน ต้องหาเงิน
มองไปข้างหลัง ก็ยังเห็นพ่อแม่ เห็นคนที่เรารัก

ถึงมองไปข้างหลังแล้วไม่เห็นใคร.. แต่เชื่อสิ
ข้างหน้าก็ยังมีหนทาง
ถึงจะไกลลิบๆ มันก็ยังมีทาง

แขนของเรายาวพอที่จะกอดตัวเอง
กระจกที่มีก็ใหญ่พอที่จะยิ้มให้ตัวเอง
หัวใจของเราก็ยังเต้นอยู่
เรายังหายใจอยู่..

เนอะ.. มันก็ไม่ได้จะแย่ไปซะหมด
ให้เวลาตัวเองทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ
ให้ตัวเองได้รักตัวเองบ้างเนอะ

มันยากนะ.. ฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ที่พยายามจะเป็นคนที่เข้มแข็ง
ถึงฉันจะกลัวว่าจะหาใครเหมือนเธอไม่ได้.. เอาน่า อาจจะเจอคนที่ดีกว่าก็ได้
ก็ไม่มีอะไรให้เสีย..

บั่นทอนตัวเองไปมันไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก
มีแต่แย่ลง 
ใครจะมาเข้าใจเราทุกเรื่อง
ต่อให้เพื่อนสนิท..ก็ไม่ใช่ว่าจะเข้าใจเราทุกเรื่อง

เรา คือคนที่รู้จักตัวเองดีที่สุด
เราเป็นคนที่มีค่า
เราเป็นที่ต้องการ
เรายังสามารถทำอะไรได้อีกเยอะ
สองตาที่ยังมองเห็น ปากที่ยังพูดได้ สองมือที่ใช้ทำงานได้ สองเท้าที่เดินได้.. ยังมีอีกหลายๆอย่างที่เราทำได้
เห็นมั้ย? 
และหัวใจ ที่ยังสามารถรักใครอีกคนได้..

ให้เวลากับตัวเอง
ให้โอกาสตัวเอง
ดูแลหัวใจตัวเอง

สู้ๆนะ 

:)



SHARE

Comments