จดหมายรักถึงดวงจันทร์


บานหน้าต่างที่ถูกเปิดออก ผ้าม่านสีขาวปลิวไสวไปตามสายลมที่พัดมาอ่อน ๆ โต๊ะไม้กับหนังสือเล่มเก่าที่วางอยู่บนนั้น และเด็กสาวกับปากกาในมือของเธอ


มือบางคว้าหนังสือขึ้นมาก่อนจัดการปัดใยฝุ่นที่เกาะอยู่ตามปกแสดงถึงการไม่ได้หยิบเปิดอ่านมานาน, หน้าหนังสือถูกเปิดออกทีละหน้า พร้อมรอยยิ้มเล็ก ๆ ผุดขึ้นยามที่สายตาไล่อ่านตัวหนังสือไปตามแต่ละบรรทัด  -จวบจนถึงบรรทัดสุดท้ายในหน้าล่าสุด .


นิ้วเรียวไล้ไปตามหน้าหนังสือที่ว่างเปล่า ดวงตาละจากสิ่งตรงหน้า ย้ายขึ้นไปมองยังดวงดาวบริวารดวงน้อยที่กำลังส่องแสงให้ความสว่างแก่ท้องฟ้าในยามมืดมิด 


" นานแล้วสินะ ถึงฉันไม่ได้เขียนถึงคุณ คุณยังรอจดหมายรักจากฉันอยู่ไหมนะ " , เด็กสาวเอ่ยขึ้น แววตาของเธอยังคงส่องประกายทุกครั้งยามที่ต้องแสงจันทร์  - ฉันหลงรักคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่าในทุก ๆ ค่ำคืน นั่นสิ ถ้าให้เปรียบเทียบ ฉันก็คงเป็นเพียงกระต่ายหมายจันทร์ล่ะมั้ง ถ้าเลือกได้ ก็คงอยากไปเกิดเป็นกระต่ายที่อาศัยอยู่บนดวงจันทร์อย่างในนิทานที่เคยฟังก่อนนอนตอนเด็ก ฉันจะได้อยู่ใกล้ชิดกับคุณ คนที่ฉันรักหมดใจ .


ปลอกปากกาถูกเปิดออก หนังสือเล่มเก่ากำลังถูกแต่งเติมด้วยเนื้อความใหม่อีกครั้ง  - จดหมายรักอีกหนึ่งฉบับกำลังถูกเขียนขึ้น , จากคน ๆ เดิม และความรู้สึกเดิม




_________________________________________

ถึงคุณพระจันทร์ ,


        คืนนี้คุณเป็นยังไงบ้าง ? ยังส่องแสงสวยงามเหมือนเดิมเลยนะ ฉันหวังว่าคุณคงสบายดี ขอโทษที่ในบางครั้งฉันอาจสร้างพายุฝน ทำให้ก้อนเมฆดำลอยมาบังแสงสว่างของคุณ และบางครั้งที่เผลอละสายตาจากคุณไปมองเหล่าดวงดาวดวงเล็ก ๆ ที่ระยิบระยับอยู่เต็มฟ้า หารู้ไม่ว่าดวงดาวพวกนั้น สักวัน มันจะกลายเป็นก้อนอุกกาบาตที่ตกลงมาทำร้ายฉัน ที่รัก ฉันเป็นเพียงคนโง่คนหนึ่งเท่านั้น

        ขอบคุณมากนะ ที่คุณยังคงอยู่ตรงนี้ รอฉันอยู่ตรงที่เดิมไม่เคยหายไปไหน จนถึงวันที่พายุฝนผ่านพ้นไป ไร้ซึ่งก้อนเมฆบดบังแสงสว่างของคุณ  - ถ้าไม่มีคุณ โลกของฉันมันช่างมืดมิด , แม้ว่าการบอกรักคุณคงไม่ต่างจากการแสดงออกไปว่าฉันมันเป็นคนเห็นแก่ตัว แต่ฉันก็ไม่สามารถเก็บมันเอาไว้ในใจได้จริง ๆ

        ที่รัก ฉันรักคุณนะ รักที่คุณเป็นคุณ คุณคนเก่ง คุณคนแสนดีของฉัน คุณความโชคดีของฉัน

      

อยากส่งจดหมายไปถึงนาซ่า ว่าฉันน่ะ ค้นพบดวงจันทร์ที่มีแสงสว่างในตัวเองแล้วล่ะ : )



ด้วยรัก,
จาก ฉันคนเดิม

_________________________________________





จรดปลายปากกาจนถึงประโยคสุดท้าย ปลอกปากกาถูกสวมปิดอีกครั้ง หนังสือเล่มเก่าถูกปิดลง เด็กสาวระบายยิ้มออกมา   - ได้แต่ฝากสายลมยามค่ำคืนทำหน้าที่พัดพาจดหมายรักฉบับนี้และความคิดถึงส่งไปถึงคุณอีกครั้ง


" หวังว่าคุณคงรับรู้นะ คุณดวงจันทร์ของฉัน "


หน้าต่างถูกปิดลง ไฟของห้องนอนได้ดับลงแล้ว
ราตรีสวัสดิ์ ไว้พบกันใหม่นะ .




I always moon you, to you and never back




SHARE
Written in this book
My Yellow Heart
Writer
lilsunflower
your gurl
sunflowers, milk tea, cats lover, girlfriend, moon and her

Comments

Mr_DID
5 months ago
พระจันทร์ของคุณโชคดีจังเลยนะครับ
Reply
lilsunflower
5 months ago
you are my moon