จอมยุทธ์มอเตอร์ไซค์
"จอมยุทธ์มอเตอร์ไซค์"

พอดีระหว่างที่รอรถเมล์เกิดหมดความอดทน ด้วยเวลารอ 40 นาทีมันนานเกิน เลยตัดสินใจนั่งวินแทนถึงแม้รถจะไม่ติดมากก็ตาม ตอนแรกเห็นหน้าพี่วินแล้วรู้สึกขบขันนิดหน่อย หน้าพี่แกโหดมาก เหมือนเกิดมาต่อยตีคนแล้วตายไป

"น้องไปไหน" เสียงแกห้วนๆ หน่อย

"เอ่อ แยกเทเวศน์ครับ" ผมตอบ

"อ่ออ ไปทำไรนิ" แกถาม

'จะถามทำไมวะ -. - ' ผมคิดในใจแต่ก็ตอบไป
"เดี๋ยวจะไปท่าเรือต่อครับ"

"เอ้า ทำไมไม่ให้พี่ส่งท่าเรือ? "

" ไปท่าเรือค่าวินแพงครับ ผมเดินต่อหน่อยก็ถึงละ " ผมบอกหน้าด้านๆ เลย

" อ่าว น้องเคยไปเท่าไหร่ "

" 50 พี่"

"เฮ้ย เดี๋ยวพี่ส่งท่าเรืองั้น โห่ แค่นี้เองจะเดินไปทำไม"
แกฮึดฮัดเล็กน้อย

'อ่าวสัส คนอื่นเค้าไม่คิดแบบพี่นี่หว่า -. - '

พอแกร่ายประโยคต่างๆ เสร็จ แกบิดแฮนด์สุดแรงเลย เรื่องนี้ถ้าเปรียบแบบนิยายจีนกำลังภายใน พี่แกคือจอมยุทธ์คนหนึ่งที่ระเบิดพลังลมปราณออกมา ขณะกำลังซ้อน แกแสดงลีลากระบวนท่าต่างๆ ในการแซง ปาด หักเลี้ยวแบบที่ผมไม่เคยคิดว่าการขับมอไซต์จะทำได้ขนาดนี้ เป็นการขี่ที่เร็วมาก มากจนคนใช้ถนนคนอื่นน่าจะรู้สึกไม่ทันว่าถูกแซงหรือปาด กว่าจะรู้สึกก็ถูกแซงไปไกลแล้ว และพี่แกตื่นตัวมากในแต่ละขณะที่ขับ เหมือนระวังการปะทะตลอด แต่ก็เร่งความเร็วไปเรื่อยๆ ตอนนี้สัจธรรมที่ว่าคนเราเกิดมาก็ต้องตายเด่นชัดมากในความคิด 5555 😳
.
แต่แปลกที่ว่าในขณะที่กำลังหวาดเสียวอยู่ ผมก็รู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นในเวลาเดียวกัน ใจหนึ่งก็ตำหนิการขับเร็ว แต่ใจหนึ่งก็หลงใหล
.
แทนที่จะรู้สึกว่าแกมาเพื่อหน้าที่ หรือการทำมาหากิน กลับรู้สึกว่าแกขับด้วยความเมามาย บ้าคลั่ง เหมือนชายฉกรรจ์คนหนึ่งที่ได้เสพสุราชั้นเลิศแล้วเบิกบาน จนกระทั่งตัวผมเองลืมความอันตรายที่กำลังประสบอยู่
.
ผมก็อิจฉาเค้าลึกๆ อาจเพราะอยากได้บ้าง ความมีชีวิตชีวาแบบนั้น...
.

ตอนลงจากรถผมเหลียวมองแกนิดหน่อย แล้วทอดถอนใจด้วยความชื่นชม

'​คนอย่างพี่ รอดมาถึงตอนนี้ได้ไงวะ'​

... End...
SHARE
Writer
Inthewind
loser
นักชอบเขียน

Comments