NO RAIN,NO FLOWERS
มันยากที่จะผ่านวันแย่ๆไปได้
เวลาอาจจะเดินช้า แต่มันจะไม่เป็นไร
ขอแค่อย่าหมดหวังในตัวเอง

จริงๆเราเคยหมดหวังหลายรอบมาก
แต่มันก็จะมีอะไรบางอย่างมาฉุดให้เราคิดได้ว่าเนี้ยเราเดินมาไกลแล้วนะ ลองหันกลับไปดูสิ
เราผ่านอะไรมาเยอะนะ ทั้งบททดสอบทั้งผู้คน

จริงๆเราว่ามันเหมือนเกมในชีวิตจริงมากกว่า
มันจะอัพเวลไปเรื่อยๆ
อาจต้องแลกกับการเจ็บปวดเยอะขึ้น
แม้เราจะพยายามทำให้ตัวเองเจ็บน้อยที่สุด
แต่ยังไงมันก็ต้องเจออยู่ดี

หรือการที่ต้องแลกอะไรบางอย่างที่เราแบกไว้เพื่อให้เราได้ไปอีกเลเวลที่สูงขึ้น
อาจเป็นการทิ้งอดีต ผู้คนที่หล่นหายระหว่างทาง แต่ที่เราสามารถพกไปได้
อาจเป็นความสุขและความทรงจำ
ที่ไม่ว่าจะเจออะไรก็ตามแย่แค่ไหนหรือเศร้าแค่ไหน อะไรพวกนี้จะคอยย้ำเตือนว่าเราผ่านอะไรมา

ที่ผ่านมาเป็นยังไงตอนนี้เป็นยังไง
เรียนรู้อะไรจากมันบ้าง
บาดแผลที่ตอนนี้เป็นแผลเป็นมันยังสิ่งที่เตือนสติว่าทุกครั้งที่เราเจ็บปวด วันนึงมันจะจางหายไป อาจจะยังเจ็บบ้าง แต่ก็ไม่ได้หนักเหมือนตอนแรกแล้ว

ได้เรียนรู้อะไรจากเลเวลนี้บ้าง

หนักใช่ไหม ยากใช่ไหม เหนื่อ ท้อ สิ้นหวังอยากหยุดไหม ยังไหวหรือเปล่า
ยังอยากเห็นตัวเองถึงเส้นชัยอยู่หรือเปล่า
หรือจะพอแค่นี้แล้วหันหลังกลับ
ไปใช้ชีวิตที่เรียบง่ายแต่ไม่เป็นตัวเอง
แบบนั้นจะดีจริงๆเหรอ
"เดี๋ยวมันก็ผ่านไป" คำง่ายๆที่ใช้ได้ทุกเลเวล
บางครั้งมันก็แค่คำโกหกหลอกตัวเองไปงั้น
แต่พอเราผ่านช่วงเวลาที่แย่ๆมาแล้วอ่ะ
คำๆนี้ก็เหมือนสิ่งที่ช่วยเยียวยาจิตใจ เป็นกำลังใจ เป็นสิ่งที่ฮีลเราให้เรายังมีความเชื่อว่า
เนี้ยเดี๋ยวมันก็ผ่านไปนะ
มันก็แค่ผ่านเข้ามาเดี๋ยวก็ไป
ขอให้อดทนรอวันฟ้าสดใส

เหมือนฝนตกลงมาให้พอได้รู้สึกแล้วก็หายไป
แต่จริงๆแล้วระหว่างที่ฝนตกลงมานั้น
เราได้เรียนรู้อะไรจากมันบ้าง
อยากให้ผ่านมันได้ด้วยความเข้าใจ
เพราะชีวิตมันก็แบบนี้แหละ(:
#storyofthedaybychada , 2019
SHARE
Written in this book
AC118 -
Writer
9h
September
" แม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คน เราก็ยังโดดเดี่ยว "

Comments