Make believe
ถ้ากีฬาจะสร้างให้คนสามัคคีกัน..
เราว่ามันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆนั่นแหละ

ก่อนหน้านี้ไม่เคยดูกีฬาเลยแม้แต่น้อย ไม่เคยคิดจะดูด้วยซ้ำ เพราะส่วนตัวรู้สึกว่ามันก็คือเกม ที่คนสร้างขึ้น แพ้หรือชนะมันก็คือเม็ดเงินที่เขาอยากจะลงทุน มากกว่าเล่นกันเพื่อสร้างสัมพันธ์..

แต่เชื่อมั้ย ว่าความคิดเราเปลี่ยนไป จนเมื่อเราได้มีโอกาสมาทำงานที่นี่ ที่ทีมกีฬาแห่งนึง เราไม่ได้มาทำประจำหรอกนะ แต่เราเข้ามาทำเพราะความบังเอิญ...

ทุกคนในทีมดูเป็นมากกว่าเพื่อนร่วมทีม แต่เขาคือครอบครัว.. 
นักกีฬาที่พูดคุยหยอกล้อกัน ถึงแม้ว่าจะต่างเชื้อชาติ ต่างศาสนา ต่างวัฒนธรรม
แต่เขาเหมือนเป็นพี่น้องกันมากกว่าจะเป็น "แค่" คนที่ทำงานร่วมกัน..
ยิ่งเขาใช้เวลาร่วมกันมาก ฝึกซ้อมร่วมกันมาก
เดินทาง กินข้าว เทรนด์ หรืออะไรต่างๆ 
มันคงมีความรู้ใจผสมอยู่ในนั้น 
มันคงมีความเข้าอกเข้าใจ ปนอยู่ในนั้นด้วย
มันคงมีความปรารถนาดีเจืออยู่
การมีกันและกัน มันดีมาก
มันเป็นสังคมการอยู่ร่วมกันที่ดีสุดๆไปเลย
อยากให้หลายๆที่ีมีบรรยากาศการทำงานร่วมกันแบบนี้
เพราะทุกคนต่างมีเป้าหมายร่วมกัน
และทุกคนดึงข้อดีของแต่ละคนออกมา
ใช้มันอย่างเต็มความสามารถ
ทำหน้าที่ของตนได้อย่างเต็มภาคภูมิ
เพื่อจุดหมายที่สร้างมาร่วมกัน..

ต่อให้เกมนี้จะจบ เกมนี้พวกเขาจะไม่ได้ไปต่อ
แต่อย่างนึงแน่ๆเลยคือ
พวกเขาได้สร้างความประทับใจเรื่อง "Team" 
ให้รู้สึกอย่างเต็มอกว่ามันมีอยู่จริง
และมันสามารถเกิดขึ้นได้
ในสังคมที่เต็มไปด้วยความกดดัน การแข็งขัน
หรือในสังคมที่เต็มไปด้วยความหลาย
เพราะทุกคนเชื่อว่า
"เราต่างก็มีหน้าที่ที่เป็นของเรา
และจงทำมันให้ดีที่สุด"

ถึงจะเสียใจหน่อย..
ผิดหวังหน่อย..
แต่เชื่อเถอะว่าอย่างนั้นทุกคนได้ทำอะไรบางอย่าง
บางคน
ได้รู้จริงๆว่า
กีฬาทำให้คนเราสามัคคีได้จริง

You might not see this but all of you did it f* great!
SHARE
Writer
Emptypeace
Daughter and Thinker
ถ้าอยากเขียน, จงเขียน ภายใต้ท้องฟ้าสีหม่น คนคนนึงจะคิดอะไรได้บ้าง

Comments