“มนุษย์ท่อผู้ยิ่งใหญ่”
...ในโลกที่แสนจะกว้างใหญ่...มนุษย์ท่อผู้มีฝันอันยิ่งใหญ่ เขาออกผจญภัยข้ามน้ำ ข้ามทะเลไปในดินแดนต่างๆ เขาเดินทางมาช่วงหนึ่งของชีวิตและได้พบกับหมู่บ้านเล็กๆชื่อหมู่บ้านดอกบัว ที่แห่งนี้เขาได้ร่ำเรียนวิชาการต่อสู้ต่างๆนาๆ ฝีมือของเขาทำให้คนในหมู่บ้านชื่นชม ในเวลาไม่นานเขากลายเป็นที่รู้จักของพวกพ้องน้องพี่ มนุษย์ท่อเขาช่างภาคภูมิใจเสียเหลือเกินกับเกียรติยศต่างๆที่เขาสร้างขึ้น เขากล่าวกับทุกคนว่า   “เรามีฝันที่ยิ่งใหญ่...และเราจำเป็นต้องไปต่อ ขอบคุณทุกคนที่ทำให้มีเราวันนี้” จบบทสนทนามนุษย์ท่อเก็บข้าวของและร่ำลาทุกคนในหมู่บ้าน มุ่งหน้าสู่ทิศบูรพาเพื่อตามหาความฝัน 

...ที่ใหม่ที่เขาค้นพบเต็มไปด้วยผู้คนที่มีฝีมือเก่งกาจ เมืองนี้อยู่ติดทะเล มีภูเขาและวัฒนธรรมที่สวยงาม เขารู้สึกหวาดกลัวการเริ่มต้นใหม่ แต่ความฝันที่เขามีมันเหนือสิ่งนั้น เขาใช้เวลา 4 ปี เรียนรู้วิชาใหม่ๆ ทำสิ่งที่ไม่เคยลอง แต่ทุกคนรอบตัวกลับมีวิชาและฝีมือเหมือนเขาเลย มนุษย์ท่อเริ่มไม่แน่ใจว่าเขามีฝีมือจริงๆหรือเปล่า เขากดดันตัวเอง ผลักตัวเองออกจากสังคมตรงนั้น แล้วตั้งคำถามหวนถึงอดีต ว่าเราวันนั้นหายไปไหนกัน ที่หมู่บ้านดอกบัวข้านั้นคือผู้ยิ่งใหญ่ แต่ทำไมที่แห่งนี้ข้ารู้สึกไม่พิเศษเลย...ไม่เป็นไร ถึงยังไงข้าก็จะสะสมวิชาไปให้มากที่สุด เพราะข้ามีความฝัน! และฝันของข้าต้องเดินต่อ เมื่อเขาร่ำเรียนวิชาที่เมืองนี้เสร็จ เขาก็เก็บข้าวของเดินทางต่อ เขารู้อยู่ในใจว่าทางข้างหน้าคือชีวิตจริงที่เขาต้องพบเจอ

...ก่อนเดินทางออกจากเมือง เขาพูดในใจว่า อย่างน้อยที่นี่ก็ทำให้ข้าเติบโตขึ้นและมีวิชาความรู้เพิ่มขึ้น “เอาหล่ะข้าจะเดินทางต่อไปที่ตัวเมืองใหญ่ ใจกลางความเจริญที่เหล่านักล่าฝันต่างพากันไปพิสูจน์ตัวเอง” 
ท่ามกลางเมืองศิวิไลซ์มีแต่ความวุ่นวาย บนท้องถนนเต็มไปด้วยเหล่านักล่าฝันและนักรบอาชีพ ทุกคนดูจริงจังที่จะประลองฝีมือ จริงจังกับการซ้อมอาวุธวิชา ข้าหลงทาง ข้าหาทางไม่เจอว่าข้าควรไปทางไหน จนกระทั่งข้าพบกับพื้นที่การประลองที่กำลังจะคัดสรรคนเข้าไปเป็นนักรบ ข้าตัดสินใจไปที่นั่นเพื่อประลองชิงชัย

...ผู้คนนับพันฝ่าฟันด่านสำคัญต่างๆจนกระทั่งรอบตัดสินที่ต้องพูดต่อหน้าทุกคน พวกเขาต่างเล่าเรื่องราวกล่าวขานตนให้ผู้คนฟัง เมื่อถึงตามนุษย์ท่อ เขายืนขึ้นอย่างสง่าแล้วพูดว่า “ข้าคือมนุษย์ท่อผู้ยิ่งใหญ่ ข้ามีความฝันและฝันของข้าต้องเดินต่อ ที่นี่จะเป็นทางเดินก้าวสำคัญต่อไปของข้า” จบประโยค....มนุษย์ท่อรู้ทันทีว่าเขาเป็นผู้ถูกคัดเลือกแน่นอน และแล้วก็เป็นเช่นนั่นจริงๆ เขาได้เป็นหนึ่งในนักรบของที่นี่ ที่ใครๆต่างก็มุ่งหวัง โดยที่เขาก็ไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงได้เลือกตัวเอง 

....เขาใช้เวลาเกือบ 2 ปีเก็บเกี่ยวประสบการณ์ต่างๆที่ไม่เคยมี ทำความรู้จักผู้คน ที่นี่ช่างเหมือนหมู่บ้านดอกบัวเมื่อในอดีตของข้าเหลือเกิน ข้าพบความรัก มีพี่มีน้อง มีเพื่อน มันรู้สึกดีจริงๆ แต่ว่า....ข้ารู้สึกว่าบางอย่างขาดหายไป มันหายไป....ข้าไม่รู้ว่าอะไร แต่ข้ารู้ว่าข้ามีความฝันและฝันของข้าต้องเดินต่อ...มันต้องเดินต่อ..... แล้วถ้าข้าไปต่อข้าจะได้พบความรู้สึกแบบนี้อีกไหม แล้วถ้าข้าไปต่อข้าต้องพบเจออะไรบ้าง? ที่จริงข้าคือมนุษย์ท่อผู้ยิ่งใหญ่ หรือเป็นแค่ใครกันแน่.....(ส่องกระจกจ้องมองตัวเอง)

-มนุษย์ท่อ-

SHARE
Writer
SpidermanZ
🕳มนุษย์ท่อ🕳
👑T-H-I-S I-S M-Y L-I-F-E👑

Comments