สถานที่ ถนนหนทาง และเพลงที่แชร์
บอกคนทั้งโลก แต่ไม่ยอมบอกเค้า
เมื่อวันก่อน ผมเดินทางไปต่างจังหวัด บ่าย ๆ ก็กลับ ขากลับโชคดีหน่อย ได้นั่งข้างหน้าข้างคนขับ เดิมผมต้องขอนั่งตรงนี้เพราะนั่งตำแหน่งอื่นแล้วจะเมารถ หลัง ๆ ต้องขอนั่งตำแหน่งนี้เพราะขายาว นั่งตำแหน่งอื่นแล้วอึดอัดมาก การเดินทางหลายครั้งหากชาวคณะผู้เดินทางมีเมตตา ก็จะสละให้นั่งตรงนี้ และโดยส่วนตัวผมชอบนั่งตำแหน่งนี้ เพราะได้เห็นอะไรระหว่างทางด้วย
.
หลังจากที่รถแล่นผ่านสถานที่ต่าง ๆ ผมก็นึกถึงคนบางคนที่เคยมาที่นี่ด้วยกัน และนานมากแล้วที่ไม่ได้พบกันอีก ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นยังไงบ้าง จะสบายดีไหม ได้ทำตามฝันแล้วหรือยัง และมีความสุขดีหรือเปล่า แต่ก็ทำได้แค่ตั้งคำถามนี้ในใจ
.
จากเจ้าย่อหน้าข้างบน ก็ทำให้ผมนึกถึงทางที่ไป ทีี่ทำงาน ผมต้องเดินเท้าเข้าไปจากบีทีเอสสยาม ทางเส้นนี้ผมเคยเดินเท้าผ่านไปครั้งแรกกับเพื่อนร่วมทางคนหนึ่งเมื่อกว่า 5 ปีก่อน และเป็นการเดินทางครั้งเดียวบนถนนเส้นนี้ หลังจากวันนั้น เราก็แทบจะไม่ได้พบกันอีกเลย ถ้าจะได้รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง ก็รู้จากฟีดข่าวบ้าง เห็นจากเพจที่เค้าทำบ้าง เป็นต้น
.
การได้พบเพื่อนร่วมทาง ทั้งที่เป็นเพื่อนร่วมทางแบบเดินเท้าจริง ๆ กับเพื่อนร่วมทางที่เป็นคนที่มีเป้าหมายเดียวกันค่อย ๆ น้อยลงเมื่อต่างคนต่างต้องทำงาน เงื่อนไขเรื่องเวลา ภาระและเป้าหมาย ค่อย ๆ ทำให้เส้นทางของแต่ละคนเบนออกจากกัน เป็นวงโคจรที่ไกลห่างออกไปเรื่อย ๆ และต่างไปมีวงโคจรเป็นของตัวเอง สุดแท้แต่จะปรารถนา
.
อ่ะแต่บางทีเราก็ไม่ปรารถนาเท่าไหร่ แต่ที่ไปมันมีแค่นี้ เช่น ออกจาก ห. ไปทำงาน วัน ส. - อา. ก็เข้า ม. วนเวียนเป็นวัฏจักรวงจรวงเวียนชีวิตลูกน้ำยุงลายแบบนี้ ครั้นจะออกนอกเส้นทางบ้างก็เกรงใจกำลังทรัพย์ (เงิน) และคิดหาความต้องการจำเป็นที่ต้องไปไม่ออก บางทีมีคนแนะนำให้ไปที่นั่นที่นี่ แต่เราก็ไม่อยากไปซะเฉย ๆ สุดท้ายก็กลับ ห. พร้อม ๆ กับความรู้สึกเดิม ๆ ที่อยากไปไหนสักที่ แต่ไม่รู้จะไปที่ไหน (อารมณ์แบบเพลง "ว่าง" ของ Hummingbird นั่นแหละ ๆ)
.
เมื่อวันพุธ หนังเรื่องอะลาดินเข้า พูดถึงการขอพร ทริกหนึ่งเวลาจะขอพรให้ได้พบใคร ควรกล่าวว่าขอให้ได้พบกันอีก อย่าได้ใช้คำว่า "พบกันใหม่" เพราะ Polycat เคยได้กล่าวไว้ว่า
...กับที่บอกว่าจะพบกันใหม่ (เย่ห์)
แปลว่าจะไม่พบกันอีก...
.
ง่ะ...

SHARE
Writer
Samankit
นักนอน
ไม่หลับ

Comments