ข้ามภพมาทวงรัก (3/4)


...
...

“ บ่อยครั้งทีเดียว

ที่เจ้าเองก็ต้องเจ็บปวดที่ได้เห็นมาภาคนรักเก่าของเจ้า
ไปชมอาทิตย์ลับขอบฟ้ากับหมอพันแสง

ในขณะที่ตัวเจ้าเองทำอะไรไม่ได้ นอกจากบางครั้งที่มีโอกาส
แล้วบินไปเกาะ พักอยู่บนบ่าของมาภา


มันเป็นอีกปีที่ยาวนาน ที่เจ้าต้องทนทุกข์ทรมานกับความขลาด
ไม่กล้าแม้แต่จะเข้าใกล้อดีตคนรักของเจ้า

เพราะเจ้ากลัวที่จะได้ยินเสียงกระซิบกระซาบ
ที่หวานจับใจของหมอพันแสงที่พร่ำบอกรักเธอ
ทั้งๆ ที่เมื่อก่อน คือเจ้า ที่เป็นคนบอก

เจ้าขยาดที่จะได้ยินเสียงหัวเราะหยอกเย้า
อย่างมีความสุขของทั้งเขาและเธอ
ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ มันคือเสียงหัวเราะที่มีความสุขของเจ้ากับเธอ

...
...
 
ข้ารู้ !! มันเป็นช่วงเวลาที่เจ้าอยากจะดิ่งตัวเอง
เอาหัวปักพื้นให้จบชีวิต ตายต่อหน้าต่อหน้ามาภาเสียด้วยซ้ำ !!

...
...

แต่แล้วเจ้าก็ผ่านพ้นปีที่ 2 ไปได้
แม้จะไม่มีความสุขเลยสักนิด ... ไม่ใช่รึ ? ”



          ช่างเป็นคำตรัสถามของพระผู้ทรงความเมตตา
ที่แมลงปอหนุ่มไม่มีคำตอบใดๆ ที่จะตอบได้ตรงใจตัวเองที่สุด



          ภาพเหตุการณ์ในอดีตที่ทะยอยปรากฏขึ้นทำร้ายจิตใจของแมลงปอหนุ่ม
 ได้เขยิบเข้ามาใกล้เวลาปัจจุบันทุกทีๆ
ซึ่งแต่ละภาพที่ชัดเจน ไม่มีร่องรอยของความเลือนลาง
ที่จะช่วยเจือจางความเจ็บปวดนั้น

รังแต่จะยิ่งตอกย้ำให้รังสิมันต์ผู้ซึ่งบัดนี้อยู่ในร่างของแมลงปอ
ยิ่งอ่อนแอมากขึ้นเป็นทวีคูณ





          สายลมที่โชยพัดอ่อนๆ
หากแต่สั่นคลอนเหล่าใบไม้บนต้น
ให้พร้อมที่จะปลิดปลิวร่วงลงสู่พื้น
เริ่มพัดขึ้นอีกครั้ง

          แมลงปอหนุ่มท้อทั้งใจ ท้อทางกาย
มันไม่ค่อยได้บินไปดูอดีตคนรักของมันบ่อยเหมือนเดิมอีกแล้ว
มันกลัวที่จะเห็นบ่าและไหล่ของมาภาอดีตคนรักของมัน
จะถูกคุณหมอหนุ่มพันแสงตระกองกอด

มันกลัวที่จะเห็นหน้าและแก้มของมาภา
จะถูกคุณหมอหนุ่มคนรักใหม่ประทับจูบอย่างเบาๆ แทนที่จะเป็นมัน

มันได้แต่สะกัดกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล
เพราะทุกสิ่งอย่างที่มันเป็นอยู่
มันรู้ ว่ามันเกิดขึ้นจากอะไร

น้ำตาแห่งความเข้มแข็ง ไหลทะลักอาบสองแก้มน้อยๆ ของมันทันที





          และภาพอดีตสุดท้ายไม่กี่นาทีก่อนหน้าก็ปรากฏขึ้น
กรีดเฉือนหัวใจของแมลงปอหนุ่ม ราวกับต้องการให้มันตายลงในทันที

อาจเป็นความบังเอิญที่ครบกำหนดวาระ 3 ปี
ที่รังสิมันต์มีชีวิตจิตใจอยู่ในร่างของแมลงปอ
กับวันแห่งความสุขสดใสที่ทั้งมาภาและพันแสง
บ่มเพาะกันมาจนถึงวาระสุกงอม พร้อมลั่นระฆังวิวาห์

วันที่ทั้งคู่ร่วมประทับฝีก้าว
ย่างเท้าบนพรมแดงที่ปูลาดจากนอกโบสถ์ยาวเข้าไปถึงด้านในหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า

แมลงปอหนุ่มรวบรวมพละกำลังทั้งหมดที่มีอยู่ บินเข้ามาในโบสถ์
เกาะพักบนบ่าขององค์พระผู้เป็นเจ้า

เสียงเพลงสัญลักษณ์แห่งความสุขประโคมขึ้นอย่างเอิกเกริก
หากแต่ดูเหมือนจะไม่เกรงใจแมลงปอหนุ่มที่อกแทบจะแตกตาย

บ่าวสาวบรรจงสืบเท้าบนพรมแดงเข้ามาในปรัมพิธี
ท่ามกลางเสียงปรบมือและโห่ร้องด้วยความปิติยินดีของแขกเหรื่อทุกฝ่าย


“ คุณพันแสง คุณจะรับมาภาเป็นภรรยาของคุณไหม

คุณสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อเธอ
ทั้งในยามสุขและยามยาก ในยามไข้และสบายดี
จะรักเธอและให้เกียรติเธอชั่วชีวิตของคุณหรือไม่ ”


“ ยินดีครับ ”

...
...



(( เรียวรุ้ง...บนคุ้งฟ้า )) 
SHARE
Written in this book
ข้ามภพมาทวงรัก
ตำนานรักแมลงปอ
Writer
Bhumrajchawit
IAmWhatIAm
แค่ นัก (หัด) เขียน ... ที่อยากใช้นามปากกา ว่า "เศรษฐวาสิก" กับ " เรียวรุ้ง...บนคุ้งฟ้า "

Comments