คุณ : No. 39
จนถึงดึกป่านนี้รอยยิ้มเรายังไม่หุบเลยนะคุณ...

เมื่อวานคุยไลน์กับคุณเรื่องจิปาถะ แล้วก็วนมาว่าวันนี้จะไปกินข้าวเที่ยงกันเพราะคุณต้องพาเราไปทำธุระ ธุระเรานั่นหล่ะแต่คุณไปช่วย

เที่ยงไปนั่งทานข้าวก่อนที่จะไปทำธุระ คุณรู้ไหมราเม็นวันนี้อร่อยเป็นพิเศษ อร่อยมากที่สุด เราเผลอกินไปยิ้มไปตั้งหลายครั้ง และคิดว่าคุณไม่น่าจะทันเห็น 

ไปทำธุระเกือบเสร็จ คุณขอกลับออฟฟิสก่อน คุณรู้เปล่าระหว่างที่เรายืนคนเดียวตรงนั้น 15 นาที เรายืนยิ้มตลอดเวลา น้องพนักงานก็มองแล้วยิ้มตาม เราอายเค้านะ แต่ก็แบบมีความสุขอ่ะ 
คือมันเป็นแค่การกินข้าวเที่ยงด้วยกันก่อนจะไปทำธุระเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรพิเศษ แต่สำหรับเราแค่คุณไปด้วย ได้กินข้าวกับคุณบ้าง ได้พูดนั่นโน่นนี่กับคุณบ้าง มันคือความสุขจริงๆนะ 

ค่ำนี้คุณส่งข้อความมาว่า เมื่อมื้อเที่ยงนั้นมีจังหวะที่คุณเงยหน้ามามองเราที่เป็นคู่สนทนาตอนคุยกัน แล้วแอบเห็นเรายิ้มแก้มปริในภวังค์คนเดียว โอ่ยอ่านข้อความไปหน้าแดงวาบ เขินอ่าคุณ พยายามเก็บอาการคุณดันเห็นซะงั้น ดีนะที่คุณไม่แซวต่อหน้า เราคงมีอาการมากกว่าแค่หน้าแดงตอนอ่านข้อความแบบนี้ เหมือนคนไม่เต็ม หน้าแดงๆ ยิ้มอายๆแบบปริๆ ก้มหน้ายิ้มกับโทรศัพท์ แล้วก็ยิ้มมาจนตอนนี้

คุณบอกว่าดีใจที่เห็นเรามีความสุขเวลาอยู่กับคุณ

รู้ไหมเราดีใจยิ่งกว่า ที่คุณดีใจที่เห็นเราเป็นแบบนั้น มันอิ่มมันมีความสุขอ่ะคุณ
ขอบคุณนะที่ให้เราชอบคุณได้แบบนี้ มันทำให้้เรามีความสุขเล็กๆให้พอชื่นใจ คุณกลายเป็นอะไรที่ดีต่อใจจริงๆ

                                      เด็กใหม่กับความสัมพันธ์ที่ไม่ได้ให้ชื่อ
SHARE
Written in this book
Unnamed relationship
ความสัมพันธ์ไม่มีชื่อ...
Writer
InStory
person
Like

Comments